Annemerel.com

BEAUTY: These feet are made for walkin’


Photobucket

Foto in zwart-wit omdat ik jullie niet helemaal af wil schrikken (en zien jullie dat schattige streepje van mijn sandaaltjes!)

Het lichaamsdeel van mij dat het meest te lijden heeft onder mijn ‘levensstijl’? Mijn voeten, for sure.

Laten we beginnen met hardlopen. Kijk er zijn sporten waarbij je voeten nog meer te lijden hebben, ik bedoel dagenlang op spitzen rondlopen doet je voeten ook niet veel goeds, maar thrust me, hardlopen is ook niet altijd goed. Zeker niet als je probleemvoeten a la ondergetekende hebt. Als ik langer dan een uur hardloop, heb ik blaren. Toen ik de halve marathon liep zijn er twee nagels verstikt geraakt die er een paar maanden later vanaf zijn gevallen. Oké toegegeven lag dat eerste wel een beetje aan mijn schoenen. Dat zei ook de verkoper van mijn nieuwe schoenen verwijtend, terwijl diezelfde winkel mij ook die te kleine schoenen had aangesmeerd. En bedankt.

Dan mijn onhandigheid, ik laat vaak dingen vallen en zo liet ik zo’n twaalf jaar geleden een kan water op mijn teen vallen. Sindsdien heb ik een trauma-teen, zo noemt mijn huisarts dat. De nagel is al twee keer ingegroeid en er hoeft maar een klein beetje druk op te staan of hij wordt gitzwart en hij zit los en valt van mijn teen af. Not a pretty sight.

Mijn blaargevoeligheid komt het uiterlijk van mijn voeten ook niet ten goede. Ik heb geen enkel paar schoenen waar ik nog nooit blaren van gekregen heb (UGGS zijn geen schoenen!) en op mijn beide enkels bevinden zich twee paarse bobbels ongeveer even groot als een pingpongbal. Het resultaat van vele jaren met blaren. Ik heb zelfs het idee dat mijn voeten door die bobbels nog een maat gegroeid zijn. (Hoe verklaar je anders die maat 41?!)

En dan mijn liefde voor hakken, op het eerste gezicht is er misschien niet veel aan mijn voeten te zien, maar mijn voeten lijden wel degelijk. Ze krimpen tegenwoordig al in elkaar als ik naar een paar hakken kijk. Arme voetjes, oververmoeid.

Maar het allerergste is misschien wel werken in de horeca. Dagenlang staan, lopen… na een paar dagen werken zijn mijn voeten ‘bloated’ opgezwollen met vocht en ik heb ook twee mooie knokkels op mijn wreef een beetje drukte. Bijzonder he. Maar ook wel weer fijn, mooi excuus om veel schoenen te kopen!

Al met al lijkt het net roofbouw, dat ik op m’n voeten pleeg en daarom… heb ik besloten om mijn voeten vandaag in het zonnetje te zetten. Ze moeten wel even op hakken lopen, want die schoenen staan nu eenmaal leuker bij mijn outfit vind ik, maar tussen half één en half twee worden ze heerlijk verwend bij de SOAP Treatment Store in Den Haag. Kijken of ik die meiden kan laten schrikken met mijn voeten en of zij ze misschien iets op kunnen kalefateren. Hebben ze wel verdiend.

So, welk lichaamsdeel zou jij weleens het zonnetje willen zetten omdat het het zo zwaar te verduren heeft?

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin’

DEAR DIARY: How lucky am I?

Photobucket
Nagellak OPI “My Address is Hollywood”

Hoe fijn is het om binnen een week tijd weer 5 kilometers te rennen zonder tussentijdse kotsneigingen en uitputtingsverschijnselen? Hoe fijn is het om ’s ochtends wakker te worden en daadwerkelijk blij zijn om op te mogen staan? Hoe fijn is het om met plezier naar je werk toe te gaan? Hoe fijn is het om een mooi boek in je boekenkast te vinden dat je nog nooit gelezen hebt? Hoe fijn is het om je (nieuwe moleskine) agenda steeds voller met leuke afspraken te zien? Hoe fijn is het om een nieuw favoriet album te hebben dat alledaagse bezigheden zoals het huishouden zelfs leuk maakt? Hoe fijn is het om naar perfect gekleurde roze nageltjes te kijken? Hoe fijn is het om salaris te krijgen? Hoe fijn is het om te beseffen dat je over acht dagen door Parijs loopt…?

Well, in my experience… Is dat dus heel erg fijn.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin’

DIARY: Wiiiiiii

Photobucket

Wat doe je als je naar de mediamarkt gaat voor een nieuwe printer? Dan koop je een wii! Want dat is heel vanzelfsprekend en vooral heel erg verstandig.

Laat ik jullie eerst eventjes op de hoogte brengen van mijn relatie met Nintendo. Toen ik een jaar of zes was kreeg ik een gele gameboy, die ik overal mee naartoe sleepte en waar ik vooral Marioland en de Smurfen op speelde. Na een paar jaar raakte ik natuurlijk verslaafd aan het pokemonspelletje en toen was het ook alweer tijd voor een nieuwe Gameboy, een Gameboy color in het turquoise. Ondertussen was ik ook een groot Ninento 64 fan en dan vooral Mario Kart! Toen wij thuis al lang een Gamecube en een Xbox360 gekregen hadden, speelde ik nog steeds Mario Kart op de Nintendo 64 (waar ik zelfs nog first dates aan over heb gehouden, ik bedoel maar, sentiment!)

Een paar jaar geleden kregen we thuis de Wii, ik heb ongeveer één week in de kerstvakantie zeer fanatiek getennist en daarna lag m’n arm half uit de kom (ik ben niet alleen fanatiek, maar speel ook zeer agressief, you know..). Sindsdien heb ik het ding eigenlijk vrijwel niet meer aangeraakt. Rem wil al jaren een Wii, maar het kwam er om de een of andere reden gewoon steeds niet van. Eerst was de ‘Wii Play’ (de controller) overal uitverkocht, toen hadden we het te druk met andere dingen, daarna was er weer iets anders wat toch net even belangrijker was, je kent het vast, toch?

Maar donderdag toen we heel serieus naar een printer op zoek waren, zei ik “Kijk Rem, de Wii…” En ik zag gewoon meteen dat dat ding diezelfde middag nog bij ons thuis zou staan (en dat we de printer voor later zouden bewaren). Rem kocht de Wii met Mario Kart, ik kocht een knalroze Wii play en Wii Sports. M’n arm begint alweer lam te worden, but I’m having lottttts of fun!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on Bloglovin

FOOD: Scones

Photobucket

Volledig geïnspireerd door Ashley die gisteravond scones met jam en room at, bedacht ik vanmorgen in de supermarkt dat ik ook wel trek in scones had. Eventjes naar smulweb op m’n iPhone en de ingrediënten bij elkaar gezocht. Kom ik thuis ben ik natuurlijk nog steeds de helft vergeten. Ik ben er ook gewoon niet aan gewend dat ik tegenwoordig zelf bakpapier moet kopen in plaats van in mijn moeders keukenkastje snuffelen. Goed, twintig minuten later kon het festijn alsnog beginnen.

Mijn scones gaan waarschijnlijk de geschiedenis in als lelijkste scones ooit, maar lekker waren ze wel! Volgende keer moet ik ze voordat ze de oven ingaan gewoon nog eventjes insmeren met een losgeklopt eitje en bestrooien met wat poedersuiker, nu zijn het zielige bleekscheetjes geworden. Maar nogmaals, dat deed niks af aan de smaak hoor!

Het recept dat ik voor mijn scones gebruikt heb:

Ingredienten:
340 gram bloem
80 gram suiker
1 eetlepel bakpoeder
1/2 theelepel zout
6 eetlepels koude boter
1/2 kopje krenten of rozijnen
1 ei
125 milliliter room

Oven voorverwarmen op 215 graden.

How to proceed:

1. De bloem, suiker, zout en bakpoeder goed door elkaar roeren.
2. Met twee messen de koude boter in het deeg snijden totdat het deeg er korrelig uitziet.
3. Rozijnen en krenten erbij.
4. Klop het ei en de room samen.
5. Voeg ei-roommix bij het deeg.
6. Roer met een vork totdat de droge ingrediënten vocht zijn en vorm deeg tot een bal.
7. Maak van de bal ongeveer 10 kleine balletjes en leg die op bakpapier op een bakplaat.
8. Bestrijk de bovenkant van de scones met een losgeklopt eitje.
9. Bak in ongeveer 15 minuten goudbruin.

En dan? Opensnijden en beleggen als een hamburgertje met opgeklopte room en jam.

En dan? Genieten!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on Bloglovin

LISTS: 10 Moments of Pure Happiness

1. Naar bed gaan met gladde beentjes en met schone (witte) lakens.

2. Thuis komen na een rondje hardlopen en beseffen dat je vet hard gelopen hebt en dat je nu eigenlijk de hele wereld aan kunt.

3. IJskoud water uit een flesje in een bloed-verziekend hete sta

4. Je favoriete liedje du jour op de radio horen.

5. Uitgeslapen wakker worden om 7.00u ’s ochtends.

6. Een luchtje ruiken dat fijne herinneringen naar boven brengt.

7. Een complimentje van een persoon die voor jou belangrijk is.

8. Een plankje vol met je favoriete sushi voor je neus geschoven krijgen.

9. Een ex-vriendje tegenkomen net op een dag dat je er voor jouw doen extreem fabuleus bij loopt.

10. Als je na de eerste zin van een boek al weet dat dit één van je favoriete boeken gaat worden.

Van welke kleine dingen kunnen jij gelukkig worden?

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on Bloglovin