Favourite TV show – The Lying Game

Oh oh! The Lying Game.. Je bent alvast gewaarschuwd, het is verslavend en leuk! Het is dat ik ook nog zoiets heb wat ze ook wel “een leven” noemen, anders had ik alle veertien uitgezonden afleveringen al voor een tweede keer gekeken.. Enige nadeel, net als met Pretty Little Liars wil je antwoorden.. Maar als je alle antwoorden hebt (en er geen nieuwe vragen meer rijzen) dan is de serie klaar. Dus ach, die vragen neem ik voor nu maar eventjes voor lief.

Favourite music – The Lying Game

The Lying Game zou niet compleet zijn zonder soundtrack. Het is een beetje een mix van Laguna Beach / The Hills (eerste seizoen) muziek. Onbekende nummers, veelal gezongen door meiden! Ik luister al de hele week naar mijn afspeellijst die ik binnenkort (als in: dinsdag) met jullie zal delen!

Favourite shopping – ZARA scarf

Ik ben een sjaaltjes meisje. My current obsession? Mijn uitverkoopje van ZARA! Zebraprint met een prachtige wijnrode voering. Hij is niet alleen extreem lang en comfortabel, hij maakt iedere outfit net iets leuker. Yeah!

Favourite drink – Kusmi Detox Tea

Ik heb deze thee eigenlijk al sinds de zomer, maar ik drink hem pas sinds een paar weken hard core! Smaakje? Citroen met citroengras.. En natuurlijk groen! Er zitten natuurlijk weer allerlei gezondheids- en schoonheidsclaims aan verbonden, maar dat is alleen maar mooi meegenomen, want ik drink het eigenlijk voornamelijk omdat ik het heel erg lekker vind.

Favourite paper – Metro Mode

Ja, daar is ‘ie weer! Na twee maanden van afwezigheid, de nieuwe Metro Mode, in het hart van de Metro vandaag (en als het goed is van het weekend in winkelcentra in de grote steden). De Gossip Girls zijn weer van mij. Was deze keer nog lastiger dan de eerste keer. Het is echt komkommertijd in de modewereld en echt.. Merken zijn zo makkelijk nog niet met het toesturen van campagnemateriaal.. Zeg maar helemaal niet. Maar als het dan uiteindelijk af is, die voldoening is magisch.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

Bron: Net A Porter

Het nieuwste project van Kaiser Karl, zijn iets ‘goedkopere’ lijn ‘Karl’ is sinds deze week exclusief te koop bij Net-A-Porter en voor de gelegenheid lanceerde mijn favoriete webshop (Net-A-Porter dus) een onwijs leuke Karl-O-Pe-Di-A. Hoe leuk is dat? Van opmaak tot inhoud, perfect!

Oh en het is dat mijn financiele situatie het op het moment niet toe laat, maar geef mij dat faux leather rokje, of de sequin short, of het pailletten bikerjasje of gewoon alles? Ik wil zoals gewoonlijk alleen maar alles.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

Mama vond het tijd voor een iets minder saaie omgeving dan onze straat, dus liepen we twee straten verder dit keer. Goed, het is nog steeds geen Milaan of een één of andere prachtige plek in de natuur, maar het was beter. Natuurlijk begon het net op het moment dat we foto’s wilde gaan maken te regenen en na nog geen twee minuten kwam het water met bakken uit de lucht. Not kidding. Maar die zonnebril, die had ik echt nodig. Geloof mij.

What I’m Wearing: Leather Jacket – ZARA, Blouse – H&M Trend, Scarf – ZARA, Skirt – French Connection, Boots – Maje, Sunnies – Ray Ban

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

Ik ben gezegend met werk dat ik vaak vanuit huis kan verrichten en daarom is mijn lunch, vaak meer nog dan mijn avondeten, vaak een feestje.

Mijn favoriet? Ciabatta of Pain Boulogne van de AH uit de oven met zalm en tomaat..

Ik verwarm eerst de oven voor en snij het brood doormidden. Daar doe ik alvast een beetje olijfolie op en als de oven op temperatuur is laat ik het in vijf minuten lekker knapperig worden.

De tomaat snijd ik in kleine stukjes en marineer ik met olijf olie, het sap van een halve citroen, zwarte peper, zeezout, basilicum en honing. Dit verdeel ik netjes over het broodje, maar geloof mij, dat wordt oorlog tijdens het eten. Dat hoort erbij!

Op het andere broodje doe ik de zalm met een klein beetje citroenmayonaise en peper en soms wat zout (dat ligt eraan hoe zout de zalm al van zichzelf is).

Klinkt lekker toch? Volgens mij is het net 12.00u… Mooi moment om het zelf te proberen !

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

Ik kan niet anders dan toegeven dat ik momenteel nogal last heb van het fenomeen “zelfmedelijden”. Ik wilde dat het anders was, maar als ik niet uitkijk zwelg ik erin. Ik heb al negen dagen niet hardgelopen en IT’S KILLING ME. Beetje vreemd dat dit van mij af komt (zij die haar gymleraar ooit vertelde dat ze wel gewoon wat minder at, toen hij haar vertelde dat beweging goed was voor haar figuur, niet dat ik dat toentertijd nodig had, maar je moet wat zeggen om een vijftienjarige puber aan te spreken), maar het is toch echt heus.

Ik mis het lopen verschrikkelijk en iedere keer als ik denk dat het wel weer gaat, wandel ik vijf minuten en weet ik dat het niet zo is. Als je ‘s nachts wakker wordt met pijn in je been en als in iedere droom je pijnlijke been de hoofdrol speelt, dan weet je dat het niet goed zit.

Maar net als hardlopen onder invloed van ibuprofen, helpt ook zelfmedelijden mijn scheenbeen niet genezen. Dus ik ben vanaf NU vastberaden om heel snel een andere sport te vinden die mij dezelfde rush kan geven als hardlopen mij de afgelopen maanden gaf. Ik heb een mountainbike, maar ik weet het niet. Er zit hier een zwembad op 800 meter afstand (volgens Google Maps), maar ik ben tot nog toe te lui geweest om uit te vinden hoe laat en wanneer je daar kunt zwemmen (daar komt bij, mijn fysio heeft me ooit verteld dat ik beter niet kan zwemmen, omdat ik mijn nek daar te veel mee zou belasten, maar OOIT hoeft niet te betekenen dat dat nu ook nog steeds geldt). Ik heb ook gedacht aan kickboksen, gewoon omdat ik af en toe best wel eventjes mijn zogenaamde agressie kwijt zou willen, maar 1. waar moet ik beginnen? en 2. volgens mij komt er bij kickboksen ook nog wel aardig wat voetenwerk kijken en dat lijkt me niet erg bevorderend voor mijn scheenbeen (mag absoluut niet springen).

Dan komen we natuurlijk uit bij yoga, maar hoeveel yoga ook doet voor mijn kont, zo weinig voorziet het mij in mijn high/rush. Geen alternatief dus.

Tegelijkertijd heb ik ook nog steeds die halve marathon over 45 dagen niet uit mijn hoofd gezet. Om het nog maar eventjes niet te hebben over die marathon in New York.

Zo en volgende week heb ik weer een inspirerend stukje, in plaats van dit deprimerende verhaal.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin