Afgelopen weekend spendeerde ik voor het grootste gedeelte op de bank, in pyjama of chillkleding en vooral zonder make-up. Zoals jullie gisteren in mijn CPC dagboek al hebben kunnen lezen was ik niet helemaal lui, ik liep namelijk ook een lange duurloop, mijn langste sinds de New York Marathon in november.

Liefs,
Annemerel

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen, over gisteren valt niet bijster veel te vertellen. Mijn wekker ging voor de achtste dag op rij om 7.00u ‘s ochtends en inmiddels vervloek ik hem niet meer, wat ik als een zeer positieve verandering beschouw. Maandenlang, eigenlijk sinds ik terug ben uit New York in november, kon ik niet opstaan. Eerst gaf ik de jetlag de schuld, maar ja, na twee maanden moet je toch toegeven dat je gewoon heel erg lui bent. Het feit dat ik me ‘s ochtends aan niemand hoef te verantwoorden hielp natuurlijk niet mee. Gelukkig heb ik sinds vorige week jullie aan wie ik iedere ochtend om negen uur verantwoording moet afleggen. Al schrijf ik dit stiekem al de avond van te voren, omdat ik vanmorgen dus wel ergens op tijd moet zijn, ik ga namelijk vandaag naar……

Bekijk bericht

Goedemorgen, middag, avond op dag 50 van 2018. Tijd lijkt ineens te vliegen. Leek er aan januari nog geen eind te komen, over een goede week is het alweer maart. En maart is praktisch lente.

Bekijk bericht

Ik liep gisteren mijn langste afstand sinds de New York City marathon op 5 november 2017. Niet omdat mijn blessure op miraculeuze wijze verdwenen was, maar omdat mijn hoofd ontzettend behoefte had aan een lange afstand. Iedereen die gisteren buiten is geweest, of zelfs maar naar buiten heeft gekeken, moet weten dat het ontzettend lekker weer was. Dat lekkere weer speelde zeker parten in mijn beslissing om zo’n lange duurloop te doen. Maar ook gewoon het gevoel van eindeloos doorlopen zonder al te veel nadenken over tempo, liveset van Martin Garrix uit mijn AirPods en gewoon maar gaan.

Bekijk bericht