>LOVE: Rose

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket

Klein Roos wordt groot, met d’r hakken torende ze zojuist centimeters boven mij uit, en dat is gek. Gelukkig is ze platvoets nog steeds die anderhalve centimeter kleiner.. ben benieuwd of ze die nog gaat inhalen, ik hoop het stiekem niet, want dan is ze echt m’n kleine zus niet meer.

Roos heeft vanavond een Gala en dus poederde ik haar vol met MAC, smeerde ik haar wangen vol met Bobbi Brown, hing ik Chanel in haar oren, besproeide ik haar met Versace en wurmde ik haar in d’r toch wel iets wat strakke nieuwe Lipsy jurkje. Haar haren rolde ik in een knotje en een klein uurtje later was ze ready to party.

Het liefst zou ik Roos de hele dag aankleden en optutten, ze is zo’n heerlijk popje. Maar helaas, dat voorrecht heb ik alleen tijdens dit soort gelegenheden, anders kan ze het namelijk heel goed zelf. Zien jullie het al voor je, als ik later zelf een klein meisje heb, in wat voor prinsesentoestand die de helft van haar leven zou verkeren. Och, en mochten er nou alleen maar jongetjes uitkomen, dan heb ik bij voorbaat al medelijden met die arme kleinen.. Die mogen niet voetballen, maar die moeten op ballet. Hahaha.

Liefs,

>FOOD: Not so sugary snacks

>

Sinds ik nu bijna vijf weken zo min mogelijk toegevoegde suikers probeer te eten, is de hoeveelheid tussendoortjes die ik zonder schuldgevoel kan eten wel extreem geslonken. Geen chocola, geen bastognekoeken, geen autodrop, geen… nou je begrijpt hem vast wel.

Maar ik zou Annemerel niet zijn als ik toch nog lekker aan het genieten was. Maar dan wel verantwoord natuurlijk. Want de eerste weken nam ik in plaats van zoete snacks, gewoon een zak chips, en dat was prima, voor even. Ik bedoel, ik moest écht afkicken en als ik mezelf dan nog meer zou gaan ontzeggen.. dan was ik vast niet zover gekomen. Nu heb ik een paar lekkere tussendoortjes gevonden, die ook nog eens best wel verantwoord zijn.

Photobucket

De Egg White Omelette met kastanjechampignons. Ik at de eerste weken niet alleen erg veel chips, ik at ook dagelijks een paar eieren. Helemaal niet erg, als je het eigeel maar niet eet heb ik geleerd (van jullie!). In het eigeel zit erg veel cholestrol, en dat is niet erg, zo lang je er maar niet te veel van eet. Nou dat deed ik dus wel.

Een Egg White Omelette maken is super simpel. Je scheidt je eitjes, gooit het eigeel weg (of maakt er een lekker haarmasker van, ooit gedaan toen ik veertien was, m’n haar rook wel nog weken naar ei, haha) het eiwit meng je met wat melk, peper en zout. Pan verwarmen met (olijf)olie, beetje zout in de pan zodat het mengsel niet aan de bodem vast kleeft. Ei in de pan, net zo lang totdat de ‘pannenkoek’ los komt van de bodem, op een helft de champignons (die je van te voren al eventjes gebakken hebt met wat olijfolie), andere helft er overheen vouwen, nog heel eventjes in de pan, et voila! Heerlijk gezond (&slank!) snackje!

Photobucket

Iets anders (heel erg) foolproofs; wat Aziatische wokgroenten wokken met wat olijfolie en een snufje zout. Wil je helemaal gek doen, roer je er nog een beetje teriyaki saus doorheen en binnen drie minuten is jouw zeer verantwoorde tussendoortje klaar!

Photobucket

En last but not least, dit snackje is voor mij tegenwoordig dagelijkse kost. Een lekker appeltje, fijn in stukjes gesneden, wat kaneel eroverheen gestrooid, eventjes in de magnetron, en… genieten! Je kunt dit appelsnackje zo gek maken als je zelf wilt. Je kunt er ook nog wat rozijntjes doorheen doen, wat suikervrije slagroom naast serveren, of een appelflapje maken met wat bladerdeeg. Serieus, nog nooit zo iets makkelijks en lekkers gemaakt. Hier geniet ik dus tien keer meer van dan van een chocolademuffin. (En dat zeg ik niet omdat ik zuur ben dat ik geen suiker meer eet, maar dat zeg ik met m’n hand op m’n hart!)

Hebben jullie ook nog lekkere, leuke, makkelijke, gezonde, suikervrije snacks?

Liefs,

>OUTFIT: Best Pants Ever

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Eind december werd ik wild in de Acne winkel in de Negenstraatjes. Alles. Was. 60%. Korting. Volgens mij heb ik vervolgens de hele winkel aangehad. Bijna liep ik nog de winkel uit met een maxidress die de aardige verkoper zo prachtig bij me vond staan. En dat stond ‘ie misschien ook heus wel, maar het was niet mij
De pantalon en het jasje echter, dat was wel mij en die gingen dus ook gezellig met mij mee naar huis. De stof van de broek is zo ontzettend fijn, zo zacht, zo soepel. Klein nadeel is wel dat ik de hele dag bang ben dat ik vlekken maak, maar ik blijf van het motto ‘mooie kleding hoort niet in een kast, maar om je lichaam’ dus die broek blijft dus echt niet voor speciale gelegenheden ergens achter in m’n kast liggen.

What I’m wearing: Pantalon en Colbert Acne, Top SuperTrash, Schoenen H&M, Ceintuur H&M.

Liefs,

>PROJECT: February

>

Een nieuwe maand, een nieuwe ronde, nieuwe doelstellingen, nieuwe kansen…

Deze maand, om precies te zijn over dertien dagen, ga ik verhuizen. Naar een huisje slechts vijftien minuten met de auto verderop, maar toch wel even een huge ass verandering. Ik heb m’n hele leven, bijna 22 jaar, in hetzelfde dorp, in hetzelfde huisje gewoond met m’n ouders. Over twee weken woon ik in een huisje in de stad, Den Haag, niet met m’n ouders, maar met m’n vriend. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik hier nu van vind. Ik bedoel, natuurlijk vind ik het geweldig om ein-de-lijk op eigen (en vriendjes) benen te staan, ik geniet van het hele huisje inrichten spektakel en het feit dat ik straks maar tien minuutjes met de tram hoef om te shoppen… maar andere kant.. ik ben best sentimenteel met dit soort ‘afscheidsperikelen’. It’s an end of an era, toch?

Verder wil ik deze maand gewoon verder gaan met m’n gereduceerde toegevoegde suikerinname missie. Het gaat goed, ik heb niet eens behoefte aan koekjes, soms wel aan snoepjes, maar ik geef niet toe. Want ik weet, als ik eenmaal tegen mezelf zeg dat ik snoepjes mag eten, dan is het hek van de dam. Taart mag nog steeds, zolang ik niet iedere middag naar de banketbakker fiets om een taartje te halen, of iedere gelegenheid aangrijp om cupcakes te bakken, één keer per week is genoeg.

Natuurlijk wil ik blijven rennen, ergens eind deze maand wil ik twintig kilometer lopen en als het weer een beetje mee zit en ik m’n arme lichaam niet te veel onder druk zet moet dat best gaan lukken denk ik. Na vijftien kilometer ben ik moe, maar je hoeft me niet weg te dragen. Ik bedoel, ik heb aan het eind nog energie voor sprintjes, met een klein beetje doorzettingsvermogen moet die twintig kilometer ook wel haalbaar zijn.

Bankhangen zal ik deze maand vanzelf wel minder doen. Als ik straks ga verhuizen heb ik waarschijnlijk geen andere keuze?

Oh en dat ‘minder shoppen, meer luxe’ ga ik deze maand helemaal drastisch aanpakken. Ik mag namelijk helemaal geen geld aan mode en beautygerelateerde artikelen uitgeven. Eigenlijk ben ik daar al sinds 21 januari mee bezig, maar dit rek ik graag nog eventjes tot het einde van februari. Let wel, ik heb één joker. Als ik iets zie wat echt echt zo geweldig is dat ik het niet kan laten liggen, dan mag het, maar het is er maar één, dus die moet ik wijs gebruiken. (Het lijkt wel een spelletje, niet?)

En dan m’n laatste voornemen, een nieuwe. Eind deze maand heb ik m’n toekomst uitgezocht. Of in ieder geval, mijn 2011-2012 cursusjaar. Ik wil weer gaan studeren, ik ben toe aan leren en ik zal weer leren. Of ik een nieuwe bachelor begin, of een master, dat weet ik eigenlijk ook nog niet. Eerst maar eens uitvinden of ik, als ik een nieuwe bachelor begin, ook dat verschrikkelijk hoge studiegeld moet gaan betalen? Vannacht heb ik wel een hele leuke master gevonden in Amsterdam en ik denk dat deze ook nog wel op mijn opleiding moet aansluiten, maar of de toelatingscommissie daar ook zo over denkt? Ik heb in ieder gelijk gemaild en wacht nu met spanning op een mailtje terug. Als ik eruit ben zijn jullie natuurlijk (één van) de eerste die het horen!

En nu op naar de nieuwe maand, met heel veel productiviteit, sportiviteit, gierigheid, liefdadigheid, eigenwijsheid en spontaniteit

Liefs,

BLOG: Happy one year Anniversary Annemerel.com!

Photobucket

 

Vandaag precies één jaar geleden stapte ik van WordPress over naar Blogspot en van .NET naar .COM. Er is geen jaar geweest waarin ik zoveel blogs heb geschreven (met dank aan de laatste vier maanden..) en er is geen jaar geweest waarin ik zoveel bezoekers en lieve reacties heb gehad. 

Ik zeg Cheers! (Let’s drink to that, want dat mag ik sinds vandaag weer, haha!) Dat het tweede levensjaar van Annemerel.com maar minstens zo veel schrijfsels, lieve reacties en bezoekers mag realiseren als het eerste!

Liefs,