RUNNING TO NYC: III, It will never be the same…

Photobucket

Afgelopen weekend kocht ik een paar compressiekousen, hardlopen zal nooit meer hetzelfde zijn. Ik vroeg vorige week wat ik aan die gekke overbelaste kuiten van mij kon doen en jullie antwoordden massaal Herzorg Compressiesokken. Dus stond ik afgelopen zaterdag bij de hardloopwinkel. Maar Oh-Em-Gee wat zijn die dingen lastig. Aantrekken kost gemiddeld vijf minuten, uittrekken kost me meer dan tien minuten, omdat mijn benen dan klam, opgezet en bezweet zijn. Voor een half uurtje hardlopen kan ik nu dus gerust een kwartier langer uittrekken.

Goed, goed, het is niet alleen maar klagen. Ze werken namelijk wel subliem! Echt een fantastische tip. Mijn benen voelen na een rondje hardlopen niet als lompe zoutzakken aan en de pijn in mijn kuit is zo goed als verdwenen. En dat zonder roze happy-pills. Ik zeg, we’ve got a winner! Dankzij jullie!

Hoe het verder staat in hardloopland? Prima! Van het weekend liep ik wat lastiger, omdat ik woensdag gevallen was (nee, ik haalde geen rare capriolen uit, ik val ook gewoon als ik loop, dat is normaal, dat hoort erbij, als je Annemerel heet althans). Ik begreep maar niet waarom ik zo stijf was, het leek wel alsof er een betonblok aan mijn achterwerk hing, nou dat was dus een presentje overgehouden aan mijn val.

Ik ben nog steeds op zoek naar een manier om gegarandeerd de marathon van New York te kunnen lopen. De vraag of ik die haal is allang niet meer aan de orde, het klinkt misschien arrogant, maar ik WEET dat als ik zo’n super gave kans zou krijgen, ik hem ook aan kan pakken. Maar goed, zit je nog steeds met het probleem dat slechts één op de vijf wordt ingeloot. Nu zou ik me natuurlijk ook kunnen aansluiten bij een goed doel, bij Kika bijvoorbeeld. Dan moet ik 5000 euro inzamelen. Goed, begon ik natuurlijk een beetje te rekenen, per maand heb ik 20000 ABSOLUUT unieke bezoekers. Als één vierde van mijn bezoekers een euro zou schenken, dan… Helaas is bedelen niet mijn sterkste punt.

Ondertussen heb ik ook weer naar andere marathons gekeken, gewoon om wat meer opties te hebben. De marathon van LA lijkt me ook wel wat, maar die is een week na de City pier City (De halve marathon van Den Haag, waar ik me overigens deze week voor heb ingeschreven!) en dat betekent dat die marathon al over vier maanden is. Ja dat ga ik dus niet redden, dan kan ik net zo goed die van Parijs kiezen, die is over vijf maanden. Maar ook dat komt gewoon veel te snel. De marathon van Amsterdam zou ik natuurlijk wel kunnen lopen, die is pas na de zomer. Maar het ging mij er eigenlijk om, om de marathon in een fantastische wereldstad te lopen. En natuurlijk wil ik Amsterdam niet kleineren, maar toch.. ik loop hem gewoon liever in het buitenland.

Ach ja, het komt goed. In 2012 loop ik de marathon, waar? Weet ik veel. Misschien loop ik hem wel gewoon op een zondagochtend door de duinen. Maar die 42,2 kilometer, die worden volgend jaar gelopen.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

Oh ja en ik liep tien kilometer !!!

 

ADVERTORIAL: Nike+ Sportwatch GPS powered by TomTom

Photobucket

Ik ren al meer dan een jaar met de Nike+ GPS Applicatie op mijn iPhone. Ik kan me geen beter systeem voorstellen. Het ding houdt echt ALLES bij. Hoe hard ik loop, waar ik loop, hoeveel calorieën ik verbrand. Sinds ik de applicatie heb, heb ik nooit meer zonder gelopen. Het maakt het lopen gewoon 20x leuker, je ziet wat je doet. Wat een stimulering! Aan het eind van je rondje synchroniseer je hem automatisch met je account en kun je alles met iedereen delen. Maar ook gewoon je eigen ontwikkelingen bijhouden. Mijn statistieken bekijken is één van mijn grootste hobby’s.

Enige nadeel vind ik wel dat ik met mijn iPhone in mijn hand moet lopen, dat loopt niet bepaald relaxt. Jullie begrijpen mijn enthousiasme toen ik in mijn mailbox DE oplossing voorbij zag komen. De Nike+ GPS applicatie in horlogevorm, in samenwerking met TomTom. Het horloge heeft precies dezelfde functies als de applicatie op mijn iPhone, maar houdt tegelijkertijd ook je hartslag in de gaten. Ik wil soms nog wel eens een klein beetje OVERboard gaan, als in zo hard lopen dat ik er misselijk van wordt. Met het horloge kun je zien wat je hartslag is en dus in de gaten houden dat je niet over je eigen kunnen heen gaat.

Ik weet wel wat er bovenaan mijn wensenlijstje staat voor de decembermaand. Helaas heb ik uit betrouwbare bron vernomen dat Sinterklaas al zijn cadeaus al heeft gekocht en dat de Kerstman dit jaar ons huisje overslaat. Jammerdebammer! Even sparen dus.

Meer weten over het horloge, of gelijk kopen? (Voor mij bijvoorbeeld.. hihihi), klik dan hier!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

 

PARIS: Map

Photobucket

Een tijdje terug vroeg iemand mij om een kaartje van Parijs te maken met daarop al mijn favoriete plekjes. Wat een super leuk idee! Maar wat een klus. Zo kon ik er nergens een groot en duidelijk kaartje van Parijs vinden? De kaart die jullie hier zien.. is opgebouwd uit 25 verschillende stukjes uit Google Maps. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het herinneren van fijne plekjes, ehh.. Goed, de zondagmiddag is nog nooit zo snel voorbij gegaan.

Natuurlijk kan ik er in komen dat jullie dit kaartje niet zo goed kunnen lezen, daarom mogen jullie hem downloaden via DEZE link.

Dit zijn mijn favoriete plekjes, natuurlijk is er wel meer te zien in Parijs, sommige dingen heb ik nog niet gezien, andere vond ik niet interessant genoeg. Oh, en het is de bedoeling dat als ik de volgende keer naar Parijs ga, de kaart na-tuur-lijk wordt aangevuld. Als jullie nog tips hebben waar ik volgende keer naar toe moet, de comments are all yours!

1. La Coupole, goede en goedkope Parijse brasserie
2. Le Bon Marché, warenhuis
3. Saint-Germain des-Prés, gezellige en mooie buurt
4. Christian Louboutin
5. Café Le Flore, brasserie waar alle celebs naartoe gaan
6. Ladurée
7. Notre Dame
8. Eiffeltoren
9. La Trocadéro, mooi punt om de Eiffeltoren te bekijken
10. Arc de Triomphe
11. Pierre Gagnaire, veel te duur, maar extreem goed restaurant
12. Sushi Shop, goedkope en lekkere sushi
13. Dior, de winkel waar Carrie in SatC viel
14. Plaza Athenee, lekkerste ontbijt ooit
15. Le Printemps, warenhuis
16. Galeries Lafayette, warenhuis
17. Hotel Opera Frochot, schoon hotel, wel in drukke wijk
18. Gare du Nord, station waar de Thalys stopt
19. Hotel Chamonix, schoon, super centraal
20. Centre Pompidou, museum voor moderne kunst
21. Louvre
22. Les Tuileries
23. Chanel, Rue Cambon, eerste Chanelwinkel
24. Hotel Costes, bekend van de mixtapes
25. Marc by Marc Jacobs, fantastisch voor goedkope souveniers
26. Paule Ka, erg mooie tassen
27. Colette, Department Store
28. Sandro, fijn Parijs merk
29. Maje, klassiek meets fabulous Parijs merk
30. Acne
31. Stella McCartney
32. Didier Ludot, vintage Chanel & Yves Saint Laurent
33. Jardin du Palais Royale
34. Hotel Mama Shelter, super mooi en goedkoop hotel.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

DEAR DIARY: Ambitions

Toen ik in juni met Ashley op Zakynthos was spookte het idee voor het eerst door mijn hoofd.. Ik wil helemaal nog geen master doen. Ik denk dat die gedachte er stiekem al eerder was, maar toen ik daar op de rand van het zwembad zat, benen bungelend in het water, met mijn gezicht op de zon gericht, gaf ik het ein-de-lijk aan mezelf toe en later durfde ik de gedachte zelfs tegen Ashley uit te spreken en toen mijn ouders me op Schiphol kwamen halen vertelde ik ze niet hoe leuk ik het had gehad op Zakynthos, nee ik vertelde ze dat ik twijfelde over het doen van een master.

Vanwaar die omslag? Ik bedoel, een paar maanden daarvoor kreeg ik nog verliefde kriebels in mijn buik bij de gedachte aan een studie. Nu kreeg ik het alleen maar benauwd.

Nou, het probleem was.. een paar maanden daarvoor zat ik in een verschrikkelijke sleur, ik voelde me opgesloten. Ik werkte vijf dagen per week bij Elzenduin en hoewel ik daar genoeg kansen heb gekregen (en krijg), was het toch niet mijn toekomst. Ik voelde dat ik stilstond, terwijl iedereen om mij heen doorging, nieuwe dingen leerde, met zijn toekomst bezig was. Ik had mijn zinnen gezet op een stage bij Grazia en die was er ook bijna, totdat ik twee weken van te voren te horen kreeg dat het toch niet ging lukken omdat ik niet bij een hogeschool stond ingeschreven en dat personeelszaken het er niet mee eens was. En dus kabbelde mijn leventje op dezelfde manier door.

Natuurlijk schreef ik me in april in bij de Kamer van Koophandel en ik had ook wel opdrachten en ik kreeg ook wel eens een advertorial, maar ik had niet het gevoel dat ik echt goed bezig was. Maar in juni kwam de eerste advertorial van Demak’up in Grazia (en later nog in 8(!) andere bladen), ik ging meer schrijven, verplaatste samen met Ashley mijn blog van blogspot naar wordpress en mijn bezoekersaantallen groeiden hard. Ik bedacht me, als ik hier echt iets van wilde maken, dan had ik daar tijd voor nodig. Maar als ik wilde overleven, dan had ik ook geld nodig. Ik zou geen studiefinanciering meer ontvangen en een OV ook al niet, want ik had al zoveel maanden fulltime gewerkt dat ik daarvoor te veel geld verdiend had. Met andere woorden, als ik zou gaan studeren dan zou ik moeten blijven werken en dan zou ik geen tijd hebben voor mijn blog.

Ik ging niet studeren en was  in eerste instantie erg blij met die beslissing. Maar toen kwam september. Mijn bezoekersaantallen kelderden weer, ik werkte nog steeds vijf dagen per week bij Elzenduin en mijn enthousiasme voor zowel mijn blog als eigenlijk al mijn andere ambities verdwenen een beetje. Ik voelde me een beetje nutteloos, en dat is nog zachtjes uitgedrukt.

Maar toen kwam Girlscene. Hoewel het slechts voor twee dagen per week is, maakt dit echt heel erg veel verschil. Ik ga twee dagen per week naar Amsterdam, ben met allemaal meiden met dezelfde dromen, gedachten en liefdes. Ik heb niet alleen het gevoel dat ik goed bezig ben, ik heb ook nog eens hartstikke naar me zin. Afgelopen week stond mijn naam gedrukt op papier, in een krant die 1,7 miljoen gedrukt is, hallo!!! Ik werk nog maar twee dagen bij Elzenduin en dat waardeer ik nu een stuk meer. Ik heb de bloggingspirit weer terug gekregen. Durf Google Analytics weer te checken (op dit moment ben ik 30% gegroeid ten opzichten van oktober) en ik neem het allemaal eventjes wat serieuzer.

Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe blij ik met mijn keuze ben geen master te doen dit jaar. Naast een studie had ik dit allemaal niet kunnen doen. Dit was voor mij de juiste beslissing en ik ben blij dat ik hem heb durven nemen.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

BEAUTY: Dr. van der Hoog Clear Skin

De Coverstick van Dr. van der Hoog staat al jaren hoog op mijn favorietenlijstje, sinds vorige week kan ik daar ook het sulfopowder van Dr. van der Hoog aan toevoegen.

Hoewel het beter lijkt te gaan met mijn huid (daarover snel meer) glimt mijn voorhoofd nog steeds en mijn kin is helaas ook nog steeds niet puistvrij. Op de puistjes en de donkere vlekjes (littekens) gebruik ik de coverstick van Dr. van der Hoog, de stick zorgt er niet alleen voor dat puistjes optisch verdwijnen, ze worden ook daadwerkelijk weggestuurd. De stick bevat namelijk Farnesol waardoor puistjes sneller uitdrogen. Normaal wordt er van camouflagestiften juist gezegd dat ze de huid verstoppen en puistjes verergeren, bij deze stick geldt dus het omgekeerde. Super fijn!

Het sulfopoeder is een matterende poeder die de huid egaliseert en matteert. Sulfopowder bevat 3% zwavel en dat zorgt er voor dat de huid gezuiverd wordt. Zelfde verhaal als met de camouflagestift, normaal worden poeders er juist van beschuldigd de huid te verstoppen en puistjes te verergeren, dit poeder werkt dus juist actief tegen onzuiverheden.

Op de foto’s gebruik ik links wel de camouflagestift en het poeder, rechts niet. Zien jullie het verschil ook?

De poeder en de camouflagestift zijn beide 7,49 en te koop bij de drogist (ik heb ze zelf bij de etos op het station gekocht), of online in de webshop van Dr. van der Hoog. Tip!!