>She who hates the sun

>

Omdat ik de laatste tijd veel te veel optimistische posts schrijf, ga ik vandaag even lekker een potje lopen zeiken. Iedereen schreeuwt namelijk zo van de daken dat het zonnetje toch zo lekker is (including moi) maar er kleven ook heus wel nadelen aan.. zoals:
– Ik doe dus niks aan mijn studie. Het is druk op mijn werk, want met mooi weer komen mensen naar het strand en dan moet ik dus werken. Nou dat vind ik helemaal geen probleem, ik ga met plezier naar mijn werk. Mijn scriptie wordt er echter niet vrolijk van. Zon de-stimuleert de studie ook nog op een andere manier. Als ik dan eindelijk een keertje vrij ben kan ik me maar erg moeilijk tot productieve activiteiten zetten. Ik neem me altijd voor aan mijn scriptie te gaan in de tuin, maar na een half uurtje knijpen tegen de zon geef ik het vaak wel op.
– Mijn hoofd is niet gemaakt voor de Nederlandse zon. Na een uurtje in de tuin heb ik barstende koppijn. Heel andere hoofdpijn dan ik normaal heb. Echt zo’n zeurderige, benauwde pijn boven mijn slapen. Ik word er zelfs een beetje misselijk van. ’s Avonds aan de studie gaan heeft dus ook geen zin, want dan heb ik hoofdpijn van de zon.
– Ik krijg rimpels. Ik praat serieus. Onder mijn ogen heb ik van die kleine lijntjes, lachrimpels noemt mijn moeder ze, ik zie ze bij wijzen van spreken met de dag groter worden en grijp inmiddels iedere avond al naar de dure oogcreme van mijn moeder..
– Ik kleed me iedere dag weer veel te koud. Denk je, het zonnetje schijnt, de lucht is blauw, we redden het wel met een vestje en colbertje, kom je buiten wordt je bijna de lucht in geblazen. Eigenlijk is dat natuurlijk niet de schuld van de zon, maar van de wind.. maar omdat ik vandaag de zon de volle laag geef, is dit natuurlijk volledig aan de zon te danken.
& morgen sta ik weer fris en fruitig op, ren ik een rondje over het strand en ga ik vol goede moed weer aan mijn scriptie. Wedden dat ik dan weer bij de zon-aanbidders hoor (maar morgen blijf ik echt binnen!)
Liefs.

>All that glitters

>

Heerlijk dat zonnetje waar ik de laatste paar dagen iedere ochtend mee gewekt wordt. Stuk beter dan een wekker, toch? Helaas fopt het zonnetje ons nog wel een beetje, want ik weet niet hoe het in de rest van Nederland zit, maar hier is het koud en staat er ook nog een stevige wind. Nog steeds geen tijd voor blote benen dus, maar het is pas half april.. dus we houden hoop.
De outfit van vandaag is een mix van vergeten kledingstukken, dingen die voorheen te klein waren, en kleding die ik al zo vaak gedragen heb dat er bijna gaatjes in dreigen te vallen, something new and something borrowed. 
Wat je ziet: zwart taillerokje van H&M trend, panty van Wolfort, ballerina’s van Balenciaga, shirtje van ZARA, grijs vestje van ONLY en sieraden van Guess, Ti Sento, H&M en oude armband van mama. 

>10 rules to live by..

>

– Live like you’re dying.
– Heb plezier in alles wat je doet en als er dingen zijn die je moet doen waar je eigenlijk geen plezier in hebt, zoek de aspecten die je er wel leuk vindt. En als er echt absoluut niks plezierigs in de activiteit te vinden is, stop er dan mee, want dan heb je er waarschijnlijk toch niks aan. 
– Hou van jezelf.
– Focus op de goede dingen van het leven.
– Stel niet uit. Denk niet alleen maar na, doe het ook daadwerkelijk. 
– Behandel anderen zoals je zelf behandelt zou willen worden.
– Don’t wallow in misery. Leuk hoor, die trieste muziek als je jezelf al dieptriest voelt. En het is ook heus niet verkeerd om af en toe een huilbui te triggeren, maar het moet natuurlijk geen gewoonte worden.
– Vergeet degenen die je pijn doen, hou van degenen die van jou houden.
– Van een The Hills marathon die je al minstens tien keer gezien hebt, met Ben & Jerry’s en Popcorn, is nog nooit iemand de dag daarna beter opgestaan. Start moving that ass. It will make you happy :).
– It’s OK to play with fire sometimes, keeps things interesting ;-).

The Beautiful Salad

Ben ik de enige die deze salade er echt goddelijk uit vind zien? Nou ja misschien ben ik ook wel een klein beetje bevooroordeeld want ik heb hem ook daadwerkelijk gemaakt en gegeten. Seriously, to die for en ik kan me geen makkelijker te bereiden (gezonde) maaltijd bedenken..
Just some cherry tomaatjes, rucola, veldsla, gerookte zalm en caesardressing en genieten :)

>Boy, you’ve got me running on sunshine..

>

Het is nu zo’n vier jaar geleden dat ik voor het eerst bewuste, vrijwillige hardloopstapjes zette. Tijdens de gymlessen op school had ik altijd een gruwelijke hekel gehad aan hardlopen. Ik was bang voor de piepjestest, lag wakker van de coopertest en zei altijd dat ik het absoluut niet kon. Ik had namelijk last van het u vast allen bekende steken-in-de-zij-syndroom. Na nog geen minuut begonnen de steken en dan stopte ik meteen, want die steken deden pijn en dat vond ik niet fijn.
Waarom ik dan toch vier jaar geleden mijn eerste hardloopmeters liep? Eerlijk gezegd weet ik dat niet helemaal precies meer. Ik weet nog wel dat ik in die tijd veel aan het skeeleren was, dat het lekker weer was (het was eind mei, begin juni), ik wilde strak in bikini verschijnen en ik had net de glamour gelezen waarin een halleluja verhaal over hardlopen stond met een hardloop plan. 
Dus toen ben ik op een zondagmiddag gewoon begonnen. Ik trok (foute) sportschoenen aan, een kort spijkerbroekje (sportkleding had ik niet..), mijn roze iPod mini bevestigde ik op mijn broekriem en mijn eeuwenoude Baby G horloge deed ik om mijn pols. En toen begon ik dus gewoon. Twee minuten hardlopen, 1 minuut wandelen, twee minuten hardlopen, 1 minuut wandelen en dat een half uur lang. Het was echt dodelijk saai, maar ik had destijds toch niks beters te doen en het was lekker weer, dus fijn om buiten te zijn.
Toen ik na een week ineens tien minuten achter elkaar kon rennen (iets wat ik eigenlijk van mijn schema niet mocht) dacht ik ineens ‘Hey dit is eigenlijk best wel gaaf!’ En zo begon het.. Ik liep bijna iedere dag een half uurtje, twee keer een kwartier met tussendoor een minuutje pauze. Na een paar maanden kreeg ik van mijn ouders goede hardloopschoenen, maar die werden niet gelijk gebruikt. Ik weet niet wat er precies gebeurde, maar het slop was er in geraakt. 
Maar sindsdien kan ik dus wel hardlopen en ik heb nu steeds vaker periodes dat ik echt regelmatig aan hardlopen ben, want stiekem vind ik het gewoon hartstikke leuk en ik voel me echt merkbaar veel beter als ik in zo’n hardloopperiode zit. Het allerleukste is nog wel dat als ik een paar maanden niet gelopen heb, ik na twee keer lopen weer op mijn oude niveau zit. Ik krijg geen steken in mijn zij, ik raak niet buiten adem, het gaat gewoon hartstikke goed.
Na de wintersport ben ik weer begonnen. Ik loop twee tot vier keer in de week een uurtje. Ik heb een vaste route door de duinen en over het strand, echt top. Ik hou van die vaste route, dat geeft me nog enigszins houvast. Ik loop namelijk zonder ook maar iets van tijd, gewoon op gevoel. Een kort broekje, shirtje, hardloopschoenen en mijn iPod shuffle is alles wat ik met me mee draag.
Waarom is hardlopen fijn?
– Je krijgt er de slankste benen van. Voor mij is het de enige vorm van cardio waarmee mijn heupen slank blijven.
– Als ik heb hardgelopen heb ik altijd zoveel meer energie, alsof ik de hele wereld aankan. Zelfs mijn scriptie lijkt niet meer zo’n diep zwart gat.
– Ik hou van buitensporten, het is zo gezond. Mijn huid straalt ook een stuk meer!
– Als ik aan het hardlopen ben heb ik echt een momentje voor mezelf. Als ik thuis zit moet ik van mezelf altijd erg veel en heb ik geen tijd om al te diep na te denken, als ik aan het hardlopen ben heb ik daar echt alle tijd van de wereld voor!
– Mijn conditie is echt top. Als ik de trein moet halen dan trek ik gewoon een sprintje en als ik dan eenmaal in de trein zit hoef ik niet nog eens vijf minuten uit te hijgen.
Wat je moet doen voordat je gaat hardlopen?
– Goede hardloopschoenen kopen, heel erg belangrijk!
– Op internet opzoeken/lezen hoe je moet lopen, als je dat nooit geleerd hebt loop je erg makkelijk verkeerd en dat kan blessures opleveren. 
– Een fijne afspeellijst maken voor je iPod (liefst shuffle, dan hoef je tenminste niks in je hand te houden).
– Niet verwachten dat het allemaal in een keer gaat, het heeft echt tijd nodig en dat is juist goed. Denk niet, ik krijg geen blessures, want geloof me, die krijg je echt als je onverantwoord loopt.
– Voor je zelf op een rijtje zetten waarom je wilt hardlopen, wat is je doel?
Dus lieve meisjes (en jongens) wat let jullie nog? If I can do it, so can you!

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close