Weken vliegen voorbij. Is het alweer maandagmorgen. Is de maand november ooit zo snel voorbij gevlogen? Het liefst zou ik niet cliché’s vervallen, maar echt.
Maandag speelde ik voor het eerst met mijn nieuwe speeltjes, de statief en de afstandsbediening, er waren direct drie nieuwe blogpostings voor mijn blog geboren. Is nog knap lastig hoor, als je beide handen graag op de foto wilt hebben om je nagellak te laten zien. Hoe ik dat deed? Ik bediende de afstandsbediening met mijn knieen. Hahaha! Het werkt wel! Om een uurtje of drie reed ik richting Elzenduin en niet veel later ging ik aan het werk. Er was maandag weer een Grouponactie van start gegaan, dus de telefoon stond roodgloeiend, om over de mail nog maar niet te spreken.
Dinsdag werd ik om drie voor half negen wakker gebeld door de man van de belastingdienst. Ik dacht dat het mijn wekker was, totdat ik iemand aan de andere kant van de lijn hoorde praten. Shit. Eh.. we hadden toch tussen 9.30u en 10.00u afgesproken? Klopte, maar meneer zou al om 9.00u komen. Over een half uur dus. Dat was dus haasten! Het gesprek ging gelukkig goed, ik word waarschijnlijk gezien als ‘ondernemer’ en dat is belastingtechnisch heel erg fijn! Om het ’te vieren’ liep ik 8 kilometer hard, yes! Toen was het tijd voor de dermatoloog. Stiekem ben ik alweer een paar maanden aan de antibiotica, waar mijn huid gelukkig een stuk rustiger van geworden is. ’s Avonds at ik heel gezond aardappelen, vlees en groente bij mijn ouders. Thuis maak ik dat dus echt nooit (om heel eerlijk te zijn is het fenomeen koken me de meeste dagen van de week ook wat vreemd), dus bij mama smaakt het extra lekker. Samen met mijn zusje de nieuwste aflevering van Gossip Girl gekeken en tussendoor natuurlijk erg veel blogs geschreven!
Woensdagochtend ben ik hilarisch gevallen. Mijn schoenen zijn nogal glad en dat in combinatie met nat asfalt zorgt voor glijpartijen. Ik liep de stationshal uit en bam, op m’n kont. Maar ik weet niet wat ik precies had, ik luisterde ondertussen muziek en had het gevoel alsof iemand anders op de grond lag, ik stond ook al op voordat ik doorhad dat ik gevallen was. Iedereen om me heen was meer geschrokken dan ik. Knie helaas wel blauw, kont stijf en mijn prachtige Maje laarsjes zijn ‘ontleerd’. De dag bij Girlscene ging weer veel te snel, evenals donderdag. Voor je het weet is het alweer zes uur en dan wil je dus nog zo-veel doen.
Donderdagavond liet ik highlights zetten bij Rob Peetoom in de Amsterdamse Bijenkorf. En toen ik twee uur later de Bijenkorf verliet was net de verlichting op de dam aangestoken en was het groot feest in de Bijenkorf met bubbels en gouden mulberrytas-ballonnen. Super leuk om te zien, die gouden tassen. Het liefst had ik er één meegenomen, maar ik had niet zoveel zin om er mee te slepen. Ik kwam pas om 22.00u thuis en was helemaal uitgehongerd, gelukkig had mijn vriendje gekookt en was er nog genoeg pasta carbornara over. Ik heb zoveel gegeten, niet normaal.
Vrijdagochtend ging mijn wekker om 7.30u, twintig minuten later zat ik in de tram, want… Metro Mode! Ik was zo benieuwd hoe hij geworden zou zijn. Op het station pakte ik een hele stapel en propte die in mijn tas. Toen pakte ik er nog één en ben in de Starbucks, vergezeld met een Toffee nut latte, de krant gaan lezen. Ik was zielsgelukkig. Op de terugweg ben ik nog drie(!) keer langsgegaan om wat kranten te pakken. Voor het geval dat zeg maar.. Ik liep nog even langs de H&M en kocht perongeluk voor meer dan honderd euro, maaaaarrrr alles gaat terug. Ik moet streng zijn voor mezelf. ’s Middags schreef ik in sneltreintempo een paar blogs, rende ik vijf kilometer en toen was het alweer tijd voor Elzenduin.
Sinds deze maand ben ik ieder weekend vrij, zo fijn! Zaterdag kon ik helaas niet voor elf uur mijn bed verlaten, oeps. Het eerste wat ik deed? Hardlopen naar de hardloopwinkel voor de meest charmante kousen. Oh yeah. Alles voor de sport.. toch? Na het hardlopen had ik genoeg energie voor een aantal blogjes en toen… was het tijd voor Breaking Dawn part I. Helemaal alleen naar de Pathé. Ik heb dus zo’n pas, maar had hem al twee maanden niet gebruikt. Gewoon geen tijd gehad. Maar voor Breaking Dawn heb ik toch maar tijd gemaakt. Hoewel ik Eclips helemaal niets vond en New Moon eigenlijk ook niet met plezier keek, vond ik Breaking Dawn toch wel weer erg mooi. Gewapend met een bak Nachos heb ik genoten. Helaas bevond ik me tussen een hoop pré-tienerhormonen. Meisjes die volgens mij nog niet eens naar de middelbareschool gaan en hevig onder de indruk van al het mannelijkschoon waren. Jezus Kriebel, ieder poepje en zuchtje werd door de meiden beantwoord met gillen en keihard schudden in de stoel. Had het kunnen weten natuurlijk…
Zondag liep ik door de keiharde noordzeestorm hard met mijn vader. Ik heb nog liever regen dan wind tijdens een hardloopavontuurtje, dat is echt zo zwaar! De hele middag en avond zat ik op de bank en schreef ik blogjes, omdat ik het deze week NOG drukker heb. Ik maakte alleen heel eventjes tijd voor wat emancipatiewerk. M’n vader leerde me hoe ik mijn ruitensproeiervloeistof bijvulde, hoe ik mijn achterlicht verving, hoe ik mijn bandenspanning kon meten en hoe ik mijn banden zelf oppompte. Daarna ging ik snel weer naar binnen en liet ik mijn vader mijn auto wassen. Maar ik vroeg echt of hij het NIET wilde doen hoor. ’s Avonds weer heerlijk eten van mama (verse tomatensoep en quiche) en toen was de week alweer ten einde.
Nog maar vijf weken tot de wintersport, nu moet het alleen nog wel even gaan sneeuwen in de Alpen, want momenteel ligt er nog NIETS. Helpen jullie mij hopen?
Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin
