Annemerel.com

DIARY: 22

Photobucket

Een week lang zon, wat kan een mens nog meer wensen? Ik heb hardgelopen, gefietst, gewandeld en natuurlijk ook gewerkt. Maar als de zon schijnt dan pas ik mijn ritme altijd een beetje aan. Begin ik met werken om een uurtje of half zeven. Stop ik ermee om half twaalf. Om vervolgens om een uurtje of vier nog een paar uurtjes door te gaan. Dat is het voordeel van de meeste dagen huis kunnen werken.

Woensdag was het tijd voor Girlscene en omdat het zulk lekker weer was stapte ik om iets over zeven op de fiets richting Centraal Station. Ik zat veel te vroeg in de trein en was alvast begonnen met wat administratiewerk op mijn laptop. Toen de trein al zo’n twaalf minuten weg had moeten zijn bedacht ik me ineens dat dit toch best wel vreemd was. Er kwam een conducteur langs om me te vertellen dat de trein niet meer zou gaan rijden. Ik naar Starbucks om daar eventjes verder te werken om vervolgens weer terug te lopen naar het perron. Maar er ging nog steeds geen trein. Ik keek op de informatieborden, niks bijzonders… Na een rondje over het station zag ik net een trein richting Amsterdam Centraal wegrijden van het aller-laatste perron. JA hoor. Nog een half uur wachten. Maar naar huis gefietst om vervolgens daar lekker hard aan de slag te gaan. Dat ging zo goed, dat we besloten dat ik donderdag ook best thuis kon werken. THANK GOD. Want als ik donderdag naar Amsterdam had gewild was dat me in verband met die storing rond Amsterdam Centraal dus NOOIT gelukt. Wij hadden gewoon een soort van voorspellend oog.

Vrijdag kwam ik op het geniale idee om te barbecuen met de familie! Omdat het MIJN idee was, mocht ik ook de boodschappen doen. Ik heb in tijden niet zo veel gegeten. Heerlijk.

De volgende dag vroeg op de fiets naar Kijkduin voor een date met Kim. Lekkere strandwandeling gemaakt, theetje erbij, frisse lucht! Vanuit Kijkduin door naar mijn oma om even bij te kletsen, en vervolgens weer door naar mijn ouders. Even lekker bloggen, nog even met mijn moeder op pad, naar de 94ste verjaardag van de oma van mijn vriend en daarna weer op de fiets naar huis voor een avondje The Vampire Diaries (LOVE that show!).

Zondag was alweer zo’n heerlijke dag. Bloggen, fruitshakes drinken, besluiten om een klein stukje hard te lopen over het strand, om vervolgens in twaalf kilometer naar mijn ouders toe te lopen. Heerlijk een paar uurtjes in de zon bij mijn ouders om vervolgens weer moed te verzamelen om terug te lopen. Een iets snellere route genomen en acht kilometer later was ik thuis. Met een hele grote bak salade, broodjes met olijfolie en natuurlijk weer The Vampire Diaries op de bank een heerlijke week afgesloten.

En deze week? Ga ik weer ECHT knallen.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

DIY: Peter Pan Collar Necklace

Afgelopen weekend had ik een heuse DIY bui en ben ik zonder vooropgezet plan richting een stoffenwinkel (Schröder) en kralenwinkel gereden (Kraal & Mineraal). Ik kocht voor vijftig euro kraaltjes, stofjes en lintjes, maar uiteindelijk heeft dit kraagje zo rond de vijftien euro aan spulletjes gekost. Ja voor het goedkoopgehalte hoef je je kraagje echt niet zelf te maken (er ging namelijk ook nog zo’n zes uur tijd in zitten), maar de originaliteitsprijs wint ‘ie wel denk ik.

Nodig:
Vilt
Tule
Kraaltjes
Stenen
Lint
Paillettensnoer

Tools:
Stofschaar
Secondelijm
Naald
Draad (liefst in de kleuren die je gebruikt)
Perforator
Kopspelden
Kopieerpapier (of speciaal patroonpapier)

Skills:
Geduld

1. Ik knipte de vorm voor het kraagje uit de hand. Dat was op goed geluk. Nadat ik hem even om mijn hals had gelegd bleek ‘ie nog goed te zitten ook. Hij is ongeveer 20 centimeter lang overigens. Daarna heb ik het vilt dubbel geklapt en het papier erop gespeld.
2. Vervolgens heb ik netjes om het papier heen geknipt en was de basis voor de ketting gemaakt.
3. Vervolgens heb ik het zelfde papier op het tule gespeld (ook weer dubbelgevouwen) .
4. Om het papier heen geknipt en nu heb je dus vier halve maantjes. Twee van vilt en twee van tule.
5. Daarna het tule op het vilt gespeld met kopspelden.
6. En vervolgens erop genaaid. Wat een rotklus (maar er komen nog erger hoor!). Ik heb dit er met de hand opstikt, kan natuurlijk ook met een naaimachine maar daar ben ik al helemaal niet handig mee. Ik stak iedere keer de naald aan de onderkant van het vilt erin, waardoor de draad dus om de zijkant van het vilt gewikkeld wordt. Snapje?
7. Vervolgens het paillettensnoer erop genaaid. Dit was zo makkelijk nog niet, mijn draad zat continu vast in het paillettensnoer. Ik heb het daarom eerst vast geplakt met secondelijm, zodat ik het er makkelijker op kon naaien. Ik heb een gouden draad gebruikt die ik tussen de pailleten heb gestoken zodat je er niets van ziet.
8. Et voila! De uiteinden heb ik geperforeerd en er een lintje doorheen gestoken. De voorkant heb ik op elkaar gezet en aan elkaar gemaakt door er een pareltje op te naaien. Hij kan hierdoor nog bewegen.
9. En toen dacht ik.. wat nu? Uiteindelijk besloot ik de stenen er op te plakken (met secondelijm).
10. Vervolgens heb ik de bolletjes ketting erop genaaid. Deze heb ik aan beide kanten met zo’n tien steekjes vastgezet. Hij zit dus op de meeste plaatsen los, waardoor de kettinkjes meebewegen als ik beweeg.
11. En tot slot de parels. Ik heb van onderaf mijn naald in de stof gestoken, vervolgens een pareltje aan mijn draad gedaan en vervolgens mijn naald weer terug in de stof gestoken. Draad afgeknipt en een paar kleine knoopjes gemaakt aan de achterkant. Vervolgens uiteinden afgeknipt ET VOILA!

Leuk toch? Dus zonder voor opgezet plan lekker geknutseld. Moet wel bekennen dat ik qua naaitechnieken echt niets weet (mijn laatste ‘naailessen’ waren in de kleuterklas toen we gingen borduren op een creamiddag). Maar eh.. het zit al een week goed vast. Heb dus vast wel iets goed gedaan, haha!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

LOOK: Isabel (II)

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Na lang twijfelen toch uiteindelijk mijn pinpas getrokken en nog geen MOMENT spijt gehad. You either hate them, or love them, maar ik ben duidelijk in LOVE. Ze zijn net iets anders dan degene die ik in eerste instantie wilde, maar zoals ik al zei.. Ik vind ze prachtig en ze zitten ook nog eens goddelijk. LIKE.

Het is overigens niet dat ik nu dagelijks de stad in zou duiken in mijn hardlooplegging (ik combineer ze liever met een mooie skinny), maar ik had ze toevallig aan en ik dacht IK MOET NU FOTO’S MAKEN. En sinds sportieve uitspattingen in de mode dit seizoen hartstikke IN zijn dacht ik, waarom ook niet?

What I’m wearing: Hardlooplegging – Stella McCartney voor Adidas, Top – H&M, Vestje – James Perse, Tas – Stella McCartney, Zonnebril – Carrera

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

LOOK: Glitter

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Hoe vinden jullie mijn Peter-Pan-Kraagjes-Ketting? HELEMAAL zelf gemaakt! (En hoe ik dat gedaan heb lezen jullie zondag!). Mijn obsessie met pailletjes is nog steeds niet voorbij. Ik word gewoon zo vrolijk van al die glimmers. Zelfs op zo’n grijze dag als zondag (toen deze foto’s gemaakt zijn) schitteren ze nog! LIKE!

What I’m Wearing: Pantalon – Acne, Laarsjes – Maje, Top – H&M Trend, Vestje – ZARA, Clutch – ZARA, Zonnebril – Marc Jacobs, Armbanden – Tiffany’s, Sal Y Limon, Bvlgari & Marc by Marc Jacobs

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

FEED YOUR FACE: It’s bad

Of nu ja ‘It’s bad’, beter gezegd I AM BAD. Sinds mijn vorige stukje, twee weken geleden, is er geen enkele dag meer geweest dat ik me 100% aan de voorschriften heb gehouden. Ontbijten, lunchen, dineren… Het gaat allemaal grandioos en mijn tussendoortjes zijn ook geheel volgens de voorschriften.. Maar ja, dan krijgen we de dingen die ik graag de ‘verrassingen’ noem.

Die petit fours van mijn favoriete banketbakker bij mijn ouders op de salontafel tijdens een ‘onschuldig’ kopje thee. Die tompouce van een jarige collega, de cupcakes van een vertrekkende collega, de taart van een één of ander merk dat iets te vieren heeft en dat graag op de redactie uitdeelt. Die ene keer dat ik het even helemaal gehad had en een zak winegums op het station kocht, die keer dat ik stress had en een pakje bubblicious kauwgum naar binnen werkte. Die ene cappuccino met gewone melk in plaats van soja of amandelmelk omdat dat nu eenmaal even niet aanwezig was. Het is gewoon verdomme altijd wat.

Het is dan ook niet erg vreemd dat er nog geen enkele verandering aan mijn huid te zien is. En iedere keer weer hè, zeg ik: ‘en nu ga ik het echt doen’ maar als het dan even lastig wordt, ga ik weer voor de bijl. Bij het woord ’taart’ of ‘bonbon’ alleen al slaan bij mij al de stoppen door.

Maar goed, ik ga het nu gewoon nog een keer zeggen. EN DIT KEER GA IK HET ECHT GOED DOEN. En als ik volgende week donderdag geen vrolijker nieuws heb (of gewoon sneaky niks van mezelf laat horen, zoals vorige week) dan mogen jullie me terecht wijzen. Die stok (jullie) achter de deur heb ik gewoon nodig.

Oh.. en die afspraak met de dermatoloog verplaats ik maar even naar eind mei, anders heeft het ook zo weinig zin he…

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin