>She’s leaving on a jetplane, yet again.

>

We zijn inmiddels anderhalve week verder. Ik ben anderhalve week alleen thuis geweest en dat is minder rooskleurig als het doet vermoeden.
1. Ik besef plots hoeveel teringzooi ik eigenlijk maak. Mijn moeder zegt altijd ‘Annemerel laat standaard een spoor van vernieling achter zich’ en daar heeft ze eigenlijk wel een beetje gelijk in. Als ik binnen kom laat ik 1 voor 1 al mijn spullen achter mijn kont slingeren. Ik vergeet mijn schoenen uit te doen en loop gras door het hele huis, of ik doe mijn schoenen juist wel uit maar zorg voor een compleet zandstrand doordat ik toevallig heel de dag op het strand heb gewerkt. Kortom, het is iedere dag weer een teringzooi en als ik het een dagje niet opruim is het de dag daarna een teringzooi in het kwadraat.
2. Eten koken kost tijd en geld. Ik heb gelukkig niet iedere avond hoeven koken omdat ik als ik aan het werk ben gewoon daar eet, maar de keren dat ik thuis was, was het een drama. Ik heb iedere keer zalm uit de oven gegeten. Gewoon, omdat dat toevallig nog in overvloed in de vriezer ligt en omdat ik het snel en makkelijk kan bereiden. Verder heb ik erg veel brood gegeten met olijfolie, want dat is ook heel simpel. De kosten gingen zitten in het fruit dat ik iedere keer weer kocht. Het liefst eet ik heel de dag fruit, maar dat kost dus aardig wat. Eigenlijk nooit zo bij nagedacht.
Maar goed het was ook wel fijn hoor. ‘s avonds laat thuis komen en gewoon onder de douche springen, gewoon omdat ik geen rekening met anderen hoef te houden. Of de hele dag alleen maar Lady Gaga en John Mayer op volume ‘ze horen het drie huizen verder nog’ aan. Geen verantwoordingen, geen aanpassingen aan het gezin, lekker zelfzuchtig doen waar ik zin in heb. Als ik zin heb in cappuccino hoef ik niet eerst aan de rest te vragen of zij ook wat willen. Ik beslis wat er op tv gekeken word en ik bepaal wat er gegeten wordt. It’s not that bad.
Maar over een paar uurtjes is het gedaan met mijn vrije leventje. Over iets minder dan acht uur stap ik in de auto richting Rotterdam Airport. Om half zeven mag ik boarden, om zeven uur staat mijn vlucht gepland. Morgenochtend om 9.00u land ik in Rome om vervolgens minstens de eerst komende tien dagen niet op Nederlandse bodem te verschijnen. Ik zeg, mooi leven! Probleem is wel, het zal wat anders zijn dan de afgelopen tien dagen. Geniet ik nu complete vrijheid, vanaf morgen zit ik samen met mijn ouders op een postzegel van 10 bij 10 op een camping. Sliep ik nu in het tweepersoonsbed van mijn ouders, straks slaap ik in een TENT. Maar lieve lezers, maak je over mij geen zorgen, ik denk dat het wel weer eens tijd word for some quality time with the fam en geef me er maar gewoon lekker aan over.
Tot over twee weken, hopelijk met heel veel verhalen waar jullie dan de komende weken wel weer even zoet mee zijn!

>Sunday Morning Tea

>

Photobucket
Goedemorgen. Na nog geen vijf uur slaap (gewerkt) heb ik me toch maar uit mijn bed gesleept voor een theeleutfeestje in de tuin met mezelf. Moet over vijftig minuten alweer present zijn op mijn werk, maar dat geeft niet, want ik geniet nu. 
De zon is warm, maar nog niet bedrukkend. De lucht is strak blauw, maar zal binnen een uur betrokken zijn. Het is stil, op een fluitend vogeltje na. En ik drink een heerlijk theetje. Biologische witte thee van Emeyu, even meegenomen van Elzenduin. Moet er een theekaart van gaan fabriceren, maar hoe kun je die nou maken zonder geproefd te hebben? 
Lekker rustig begin van een spannende zondag dus. Sta vanavond officieel ook op het rooster om te werken en er zijn ook daadwerkelijk mensen die voor vanavond hebben gereserveerd. Hoe ik de wedstrijd ga meemaken dat weet ik dus ook niet. Of ik wil kijken weet ik ook helemaal nog niet. Ik vrees dat we er niet gelukkiger van geworden, maar goed dat denk ik iedere wedstrijd, dus dat kan ook wel weer een goed teken zijn.
We zullen het zien en ik misschien wel horen (radio in de keuken).

>Excuse me sweeties :)

>

Soms zijn er van die weken, die eigenlijk zo ongelooflijk eentonig zijn, dat je er eigenlijk niks over kunt schrijven. Ook zijn er wel eens van die weken waarin ongelooflijk veel gebeurd maar dat je eigenlijk niet weet waar je nou eigenlijk over moet schrijven. Kan ik hier over schrijven? Wil ik hier over schrijven? Heb ik eigenlijk wel tijd om hier over te schrijven?
Je begrijpt in die laatste situatieschets bevind ik me momenteel. Het is niks onwijs spannends. Eigenlijk gewoon heel veel drukte en een uitspatting op dinsdagavond waardoor ik vervolgens twee dagen uit de roulatie was. Maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik een week niks van me heb laten horen en dat is niet zo netjes van mij.
Ook dit wordt geen uitgebreide post, want nog steeds geld ‘so little time, so much to do’ en ben er ook nog steeds niet helemaal uit waar ik nou eigenlijk over wil schrijven. Maar, on a more positive note, mijn ticket naar Italie is geboekt! Donderdag 22 juli vlieg ik al om zeven uur ‘s ochtends vanaf Rotterdam Airport naar Rome, om me vervolgens ruim tien dagen onder te dompelen, in zon, zwembad, strand, ijsjes, pizza, shoppen en hopelijk veel warmte. Yes!

Fijn weekend en tot snel!

>Sisters

>

Photobucket
Om een nog onverklaarbare reden kreeg Roos twee shirtjes van My Brand, terwijl ze er maar één besteld en betaald heeft. Lieve Roos gaf mij er één en nu zijn we dus de gezusters J’adore Noir! Mooi moment voor een foto. Ideaal moment voor een vergelijking.. De overeenkomsten: we zijn beide blond, en hebben dezelfde lach.. en daar houden de gelijkennissen denk ik wel een beetje op. Qua uiterlijk dan. Want Roos en ik hebben allebei een voorliefde voor designerkleding, Ben & Jerry’s, en veel te hoge hakken. En als je ons van de achterkant ziet lopen (en niet let op ons kontje (Roos) en kont (Ik)) dan schijnen we wel weer heel veel van elkaar weg te hebben..

>Ready to Relax

>

Photobucket
Photobucket
Toen ik vorige week vrijdag klaar was met mijn laatste tentamen (en mijn docent bij het inleveren vertelde dat ik voor dit vak eigenlijk niet eens meer kon falen) vond ik het tijd om op zoek te gaan naar een cadeautje voor mezelf. Al tijden wil ik een broekje van Ilja Visser’s Ready To Fish collectie, ze zien er gewoon zo ontzettend relaxt uit als in.. relaxte look, relaxte fitting. Dus ik ging op zoek naar de Ready To Fish concept store in de Amsterdamse Prinsenstraat. Het nummer wist ik niet, maar ik vertrouwde erop dat ik de winkel vanzelf wel tegen zou komen.
En mijn eigen vertrouwen werd gelukkig niet beschaamd. De Ready To Fish concept store is in één woord prachtig. Je vindt er naast de relaxte broekjes en andere mooie kleding ook luchtjes, de hipste gadgets en design meubels. Echt heerlijk om rond te snuffelen. Super lieve meisjes in de winkel ook. Ik kreeg een lekker kopje thee en ik werd echt uitstekend geholpen. Toen ik voor de vijfmiljoenste keer vroeg of ik echt de juiste maat droeg begonnen ze niet eens te zuchten! Het allermooiste van dit verhaal is dat alle kleding voor de halve prijs werd verkocht. Het broekje waar mijn spontaan verliefde oog op viel kon ik dan ook voor maar iets meer dan honderd euro meenemen.
Inmiddels heb ik het broekje bijna een week in mijn bezit en ieder vrij moment dat ik niet in bikini of nachtkledij doorbreng, spendeer ik met mijn Ilja Visser broekje.
Op de foto draag ik verder: Pumps van H&M, Top van Marc by Marc Jacobs, Zonnebril van Carrera en katoenen tasje van Ready To Fish.

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close