RUNNING TO NYC: IXX

Photobucket

Het is ongelooflijk maar waar, na die 21,1 kilometer in 1.56.31 (JUST LOVE, saying that) heb ik GEEN spierpijn gevoeld. Maandag ben ik op mijn mountainbike gesprongen naar mijn ouders (door de duinen is dat ongeveer 10 kilometer heen en 10 kilometer terug). Terwijl ik op mijn fiets stapte bedacht ik me dat het al minstens vijf maanden geleden was dat ik voor het laatst op een fiets zat. Reden? Ik ben te lui om naar de schuur te lopen en dat ding te pakken. En ook omdat de tramhalte op minder dan vijf minuten wandelen ligt en mijn auto altijd aanlokkelijk voor de deur staat. Maar goed, waar wil ik nu naar toe? Nou kijk, ik heb nu dus wel spierpijn en ik weet vrijwel zeker dat die fiets de boosdoener is. Ik heb pijn op plekken waar ik normaal nooit pijn heb. Zoals in mijn knie. Goede grap he.. Annemerel doet een dagje rustig aan en stapt daarom op haar fiets, krijgt ze DAAR spierpijn van. En nee, dit kan geen spierpijn zijn die ik tijdens de halve marathon heb opgelopen. 24 uur na de wedstrijd had ik nog nergens last van, het kwam pas dinsdagochtend en de pijn is dus duidelijk anders.

Gelukkig was de spierpijn vandaag alweer zo goed als verdwenen en kon ik weer rustig op pad voor een fijne tien kilometer.

Maar nu, de vraag die ik de laatste dagen vaak gesteld krijg.. “He Annemerel, je hebt je doel gehaald, de halve marathon binnen twee uur, nu ga je dus de marathon van New York lopen?”

Hele goede vraag en daarop kan ik positief antwoorden. Maar of dat in 2012 of 2013 gaat gebeuren, dat is nog even de vraag. Ik heb wel besloten dit jaar niet voor KiKa te gaan lopen. Ik ben eens goed gaan lezen (ja, nu pas) en wat blijkt.. op 1 juni moet ik al 3000 euro bij elkaar hebben verzameld. Uh OH! In tweeënhalve maand 3000 euro aan sponsorgeld? Dan mag ik wel met een heel goed plan komen. Ik zit nu op zo’n 50 euro (door mijn kledingverkoop!). Ik heb nu helaas gewoon de tijd niet om in zo’n kort tijdsbestek zoiets op te zetten. Maar misschien volgend jaar… (mijn blog bestaat op 25 juni 2013 bijvoorbeeld precies 10 jaar… En ja, mijn fantasie slaat nu wel een beetje op hol, maar dat mag toch?).

Oh en daar komt bij he.. Toen ik die 21,1 kilometer had afgelegd had ik niet zoiets van, “Goh, laat ik er nog ff 21,1” lopen. Sterker nog, als iemand me verplicht had nog 100 meter langer door te lopen had ik waarschijnlijk geweigerd. Ik kon gewoon niet meer en ik kan me ook niet voorstellen dat ik dat over acht maanden wel kan. Maar ja, aan de andere kant. Vier maanden geleden moest ik ook nog steeds overgeven na vijf kilometer en wist ik ook niet meer hoe ik ooit een halve marathon in 2.08.22 had kunnen lopen (en vier-en-halve maand later doe ik het weer, 12 minuten sneller!). Ik bedoel maar, wat een beetje training al niet kan doen.

Maar trainen voor een marathon is denk ik toch wel een beetje anders. Dan kom je niet weg met twee keer in de week een uurtje en één keer anderhalf. Nee, die uurtjes mogen er in blijven, maar die anderhalf uur zou ik over een paar maanden mogen verdubbelen. Ik heb nog een lange weg te gaan. Ik loop nog steeds die marathon dit jaar. Of ‘ie in New York, Amsterdam of op eigen gelegenheid door de duinen is, dat is nog even de vraag.

Keep you posted ladies!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

SHOPPING: Hey! Put your skinnies on!

Photobucket

Mijn favoriete go-to tenue als ik het even niet meer? Skinnies en een wit shirt. Saai? Hoeft helemaal niet… met wat kleur en printjes om de heupen heb je eigenlijk niet veel meer dan een mooi wit shirt nodig!

Hot PINK (ZARA), Animal print (River Island), Lila (ASOS), Oranje boven (Topshop), Polka Pastel (Topshop), Waxed Blue (Mango), Groen gras (H&M), Pretty in Pink (ZARA), Dip Dye (River Island), Neon (ZARA)

(Alle broeken zijn 50 euro of minder!)


Photobucket

Favoriete witte shirt van het moment? Dit prachtige model van ZARA!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

LOOK: Another colour on the hips

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Zondag raadde ik jullie zo ongeveer aan om te gaan hardlopen met een visgraatvlecht. Ik zou het jullie nu ten zeerste afraden. Het effect was wel grappig, maar het heeft me meer dan een uur gekost om dat gedrocht uit mijn haar te krijgen en de klitten zijn er nog steeds niet uit, na twee keer wassen. Het resulteert is de puinhoop die nu langs mijn hoofd hangt.

Wat ik draag is eigenlijk een exacte kopie van dit. Alleen draag ik dit keer geen glitterrok maar mijn nieuwe coated skinny jeans in het groen/grijs. Het is nog even wennen geen zwart meer aan mijn benen te dragen (dat heb ik immers de hele winter, heel veilig, gedaan), heb het idee dat mijn heupen HUGE lijken. Maar dat is natuurlijk onzin. Het zijn niet de heupen van een supermodel, maar ik heb niks te klagen denk ik zo.

Aan mijn arm draag ik een tas uit de kast van mijn zusje (Liebeskind) en mijn polsen zijn natuurlijk weer behangen met mijn favoriete arm candy.

What I’m wearing: Skinnies – ZARA, Jasje – ZARA, Top – H&M Trend, Schoenen – Maje, Zonnebril – Carrera, Tas – Liebeskind, Arm Candy – Sal Y Limon, Bvlgari, Marc by Marc Jacobs & Tiffany’s

Foto’s werden gemaakt door de muts die zelf niet op de foto wilde:

Photobucket

(Roosmarijn)

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

LOVE: Isabel Marant Sneakers

Photobucket

De één vindt ze afschuwelijk, de ander moet er even aan wennen en de volgende is opslag verliefd. Ik zit een beetje tussen die laatste twee in. Toen ik ze voor eerst zag vond ik ze heel leuk, maar snapte ik niet direct waarom je er 440 euro voor zou betalen. Nu hebben zij mijn leven even overgenomen. Ik. Moet. Ze. Hebben. Of ik er 440 euro voor over heb? Hmm.. Dat is voor latere zorg, ik moet ze eerst maar eens zien te vinden. Want die dingen zijn online zo’n beetje overal uitverkocht.

Het object van mijn affectie:

Photobucket

De Willow Suede sneakers in het beige. Passen volgens mij overal bij. Waarom ze volgens mij zo ideaal zijn? Nou, omdat ze dus overal bij lijken te passen EN ze ook nog eens super lekker zitten. Althans, als ik de verhalen mag geloven en dat doe ik natuurlijk graag. In de schoen zit een hak verstopt van zo’n acht centimeter. HEERLIJK! Ik hou van hakken, maar omdat rennen ook een van mijn grootste prioriteiten is (niet alleen een halve marathon, maar ook over stations en door de stad), moet het wel een beetje comfortabel zitten.

In mijn hoofd heb ik mijn outfit ook al samen gesteld…

Photobucket

Met een broek (29,95) een shirt (16,95) en een jasje (99,95) van ZARA, een paar mooie armbanden van Sal Y Limon en de prachtige 3.1 Philip Lim tas (wat ook nog een project “droom”) is.

Wat vind jij van de Isabel Marant sneakers? Afschuwelijk of HEMEL?

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

DIARY: 20

Ik hou van maandagen, echt waar. Misschien heeft het feit dat ik op maandag meestal thuis ben en niet vaak afspraken heb daar iets mee te maken. Heerlijk om de week rustig en overzichtelijk te beginnen. Of nou ja rustig? Ik bedoel eigenlijk, gewoon op mijn eigen manier. Afgelopen maandag liep ik voor het eerst sinds tien dagen hard en dat was ZWAAR! Na die vijftien kilometer dacht ik echt dat ik voortijdig uit de wedstrijd zou gaan stappen. Het was ook voor het eerst in tijden dat ik weer eens spierpijn kreeg van hardlopen. Dat had ik in 2012 eigenlijk nog niet meegemaakt.

Iets anders dat ik meestal op maandag doe.. Boodschappen. Ik besloot dit keer eens een karretje te gebruiken. Doe ik nooit. Ik voelde me net een verantwoordelijke huismoeder lopend achter dat karretje. En ’s avonds maakte ik ook nog eens een super verantwoorde maaltijd. Een salade met tomaatjes, avocado en paddenstoeltjes (die even snel gewokt in een beetje olijfolie). Volkorenbroodje in sneetjes gesneden, besprenkeld met olijfolie, zout en peper, even zes minuutjes in de oven. En dan de zalm, op één kant gebakken en de andere kant slechts 30 seconden even snel aangebakken. Deze ga ik er in houden. SUPER lekker.

Dinsdag, woensdag en donderdag werkte ik bij Girlscene! Ik sta nog steeds versteld van het uitzicht op de grachten. Ik kan wel foto’s blijven maken. Zeker met strak blauwe luchten. In plaats van lunchpauze besloot ik dinsdag met een collegaatje eens langs de nieuwe Apple Store op het Leidseplein te lopen. Wat een hemel is het daar. Echt waar! Dinsdag was ook de dag dat ik al heerlijk in de fout ging met mijn ‘dieet’. Ik at taart. Ik weet niet hoe je taart moet afslaan. Ik weet het gewoon niet. Ik had nog nooit worteltjestaart op en ik was zo benieuwd en, NOU JA ik had gewoon trek in taart. Heb er wel extra van genoten, telt dat?

Vrijdag was mijn laatste hardlooprondje voor de halve marathon. De tien kilometer die ik liep gingen wel prima, maar toch… Het waren slechts tien kilometer en na die 10 kilometer had ik ook echt geen zin om nog maar een kilometer meer af te leggen. Samen met mijn vriend heb ik gekookt. Of nou ja, we deden samen de boodschappen, daarna ben ik iets “heel belangrijks” gaan doen (wat ik me nu al niet eens meer kan herinneren, kun je nagaan hoe belangrijk) en hij ging koken. Na het eten een paar afleveringen Lost en toen ben ik ergens in slaap gevallen.

De volgende dag stond Antwerpen op het programma! Met mijn ouders en zusje. Vroeg in de auto richting mijn ouders, met zijn alle naar Antwerpen gereden en daar na een kopje koffie gesplitst. Ik met mijn zusje, mijn ouders samen. Wonder boven wonder niet eens zo heel veel gekocht. Op wat lingerie bij Forever 21 (zo goedkoop!) en een broek + wit shirtje bij ZARA na. Ik wilde schoenen, maar ik kon niks vinden wat compleet aan mijn eisen voldeed. Het liefst wil ik die prachtige sneakers van Isabel Marant, maar die waren ten eerste overal uitverkocht en vallen ten tweede wel heel erg buiten mijn budget dat ik op dit moment heb vrijgemaakt voor schoenen. Ik paste een paar schoenen bij Sandro die wel heel erg in de buurt van perfectie kwamen, maar helaas.. de schoenen gingen niet groter dan maat 40 en laat ik nu net maat 41 nodig hebben. Er is me gelukkig wel een hele hoop geld bespaard gebleven.

En gisteren, zondag, was natuurlijk de dag van de halve marathon (waar ik denk ik wel genoeg over geschreven heb). We hebben zo’n geluk gehad met het weer, tijdens mijn eerste kilometers dacht ik ‘Annemerel, als je het nu niet doet, onder die twee uur, dan KUN je het gewoon niet, achter een andere smoes kun je jezelf niet verstoppen!’. Ik heb veel gerekend onderweg. Ik moest van mezelf de eerste tien een bepaald gemiddelde lopen en dat mocht ik na die tien kilometer per kilometer een klein beetje op laten lopen. Uiteindelijk zat ik in de eerste tien kilometer ver onder wat ik mocht lopen en heb ik het uiteindelijk laten oplopen tot het gemiddelde dat ik mocht lopen in de eerste tien kilometer. Begrijpen jullie het nog? Niet.. Voor de geinteresseerden, HIER kun je precies zien hoe hard ik gelopen heb per vijf kilometer. Super interessant, althans dat vind ik. Ik zie wat die gemiddelden betreft ook niet echt punten van verbetering, alleen NOG harder, hahaha!

Gisteravond bestelde ik Chinees en ik had mezelf weer eens laten gaan toen ik aan het bestellen was. Veel te veel natuurlijk! Twee zakken vol!!!!! Meer dan de helft is op gegaan. Ik keek foute Disneyfilms, viel in slaap op de bank, wist mijn tanden nog te poetsen en mijn gezicht nog schoon te maken, verplaatste mezelf naar bed en viel moe maar tevreden weer in slaap.

Heerlijke week gehad! Jullie ook?

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin