>A touch of Asia on Fridaynights

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket

Op vrijdag kookt mijn vader, dat is een traditie en die kunnen we maar beter niet overtreden, want zonder zijn vrijdagavondkookritueel is mijn vader mijn vader niet. Meestal wokt hij wat lekkers bij elkaar en gister was ik degene die de ingrediënten voor de wok bij elkaar had gezocht.

We aten eiermie, met peultjes, bosui, champignons, prei, tauge, garnaaltjes en een teriyaki saus en ondanks dat mijn smaak vrijwel volledig is opgedoekt door die gekke verkoudheid, smaakte het toch wel erg goed. En het is zo makkelijk!

De noedels koken volgens de aanwijzing op de verpakking, garnaaltjes kruiden en samen met de champignons, peultjes, bosuitjes, prei en tauge op hoog vuur verwarmen met wokolie en de teriyaki saus. Et voilà :)

Enige moeilijkheidsgraad is dat je moet zorgen dat je garnalen niet verschrompelen, dus je moet vooral niet te lang verwarmen. Oh en de groenten en garnaaltjes door de eiermie krijgen is ook nog niet zo makkelijk, maar dan serveer je het gewoon los en dan laat je iedereen gewoon zelf uitzoeken hoe ze de mie en de groenten en garnaaltjes mixen, toch?

Smaakt trouwens het lekkerst als het met stokjes gegeten wordt!

Liefs,

>Antwerps Again

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Maandagmiddag kreeg ik een smsje van mijn vriend ‘Donderdag gaan we naar Antwerpen met Thomas & Lindsey!’ ‘Top!’ Was m’n eerste gedachte.. ‘Hey wacht eens even.. tweeënhalve week geleden waren we nog in Parijs?’ dacht ik even later. En dat zo aan het einde van de maand.. dat vindt m’n bankrekening niet zo’n heel leuk idee.
Maar we gingen toch, want over deze dubbeldate spraken we echt al meer dan een jaar, dus als zich dan eens een dagje voorbij komt waarop we alle vier vrij zijn.. ja dan zou je natuurlijk wel gek zijn als je daar geen gebruik van maakt!
Rond elven reden we weg, iets voor éénen checkten we in en om half twee zaten we aan tafel bij Het Gebaar. Het Gebaar is een lunchroom in Antwerpen, ik heb er van de zomer ook al een keer over geschreven, toen was er ook al zo’n spontaan Antwerpentripje, en ik vind het de leukste en lekkerste lunchroom waar ik ooit geweest ben. Afgelopen week zijn ze ein-de-lijk beloond met een michelinster, wat best wel bijzonder is voor een lunchroom.
We bestelden Champagne (waarom ook niet?) en bestelden de lekkerste gerechtjes. Helaas heb ik sinds woensdag een heerlijke verkoudheid/griepje onder de leden, dus bij dat ene glas Champagne moest ik het echt houden, want m’n neus was al rood genoeg van de schraalheid, daar had ik echt geen alcohol meer voor nodig. 
De gerechten bij Het Gebaar zijn dus niet alleen onvergetelijk lekker, ze zien er ook prachtig uit. Ik heb me dus weer heerlijk uitgeleefd met mijn camera. Ik at zelf Steak Tartaar (zoals altijd) en Langoustine met een frisse salade met Krab.. oh en natuurlijk m’n Tiramisudessert met Tiramisu macarons! Needless to say.. I died, perfectie!
Na de lunch strompelden we eigenlijk alweer direct richting de Champagnebar in de Stadshal. Het zag er zo prachtig uit! Zat ik dan met m’n glas Champagne in mijn hand, voor de sier, want m’n verkoudheidje was inmiddels uitgegroeid. Een Annemerel die Champagne afslaat, lieve mensen… dat is bijzonder. Ik ben absoluut geen alcoholist, drink eigenlijk helemaal niet veel, maar als het om Champagne gaat daarentegen…
Na de Champagne was het tijd om onze hotelkamer weer eens een bezoekje te brengen. Ik wilde eigenlijk nog eventjes shoppen, maar ja, het was inmiddels alweer zes uur dus de winkels waren al lang en breed gesloten. Helaas :)
Toen we eenmaal in de hotelkamer waren en ik heel eventjes mijn lichaam in bed legde, kwam ik er nog maar heel moeizaam uit. Maar in het kader van ‘Annemerel, verpest de sfeer nou niet’ ben ik toch mee gegaan naar eerst de Ierse Pub, daarna een cocktailbar (waar ik verstandig mocktails dronk), toen de MacDonalds, en via nog een andere cocktailbar (waar ik thee dronk) belandden we in Cafe D’Anvers, waar ik vervolgens natuurlijk helemaal instortte en na vijf minuten alweer weg was, want met een hoofd vol snot, irritante oorpijn en een lichaam in totale staat van algehele malaise.. is stappen nou niet de meest geweldige optie.
Om 1.00u lag ik in bed, om 9.00u zat ik, enigszins opgeknapt maar met een nog rodere neus en ogen en een flinke loopneus aan het ontbijt. Vier glazen Jus d’Orange en heel veel scrambled eggs later was het alweer tijd om te vertrekken. Een klein probleempje… Toen we het raam open deden van de auto om het kaartje in de automaat bij de slagboom te steken, viel het raam naar beneden in de deur en kregen we het met geen mogelijkheid open. 
En kwartier hebben we rond gereden met een open raam. Ik had mijn sjaal om mijn hoofd gebonden, je zag alleen mijn ogen nog en ik had alle kleding die ik bij me had (dit keer heel erg weinig!) over mezelf heen gegooid, want de temperatuur daalde tegen het vriespunt. Uiteindelijk, na vijf garages geprobeerd te hebben, was er een garage die een tijdelijke oplossing vond zodat we gewoon met dichte ramen over de snelweg naar huis konden rijden. Thank Goodness.
Dat was me het avontuurtje dus wel weer :) Heb, ondanks mijn lichaam dat dus in een algehele malaise verkeerde, echt een hele fijn dag gehad! 
Liefs, 

>My First Love

>

Photobucket
Photobucket
Wat zou je meenemen als je huis in brand stond? Bij mij staat al 21 jaar mijn beertje op nummer 1. Felix  Beer is zijn naam, vernoemd naar mijn broertje inderdaad. Vroeger had hij nog gezelschap van Mama Woef, Papa Pop, Oma Beer en Opa Pop, tegenwoordig ben ik zijn enige gezelschap.

Hij mist een stukje van z’n neusje, krijgt een smoezelig vachtje en begint wat haartjes te verliezen, maar verder is ‘ie nog in originele staat. Ik zou er niet aan moeten denken dat er wat met hem gebeurt. Het klinkt ongelooflijk driejarige-kleuter-achtig, maar mijn beertje is belangrijk voor me.

Als ik op vakantie ga, zit beertje steevast in mijn handbagage, want hell no dat ik mijn beer tussen alle koffers in het bagageruim laat slingeren (de eerste keer dat ik vloog werd mijn vermoeden direct bevestigd, mijn koffer was kwijt!)

Het is niet zo dat ik zonder m’n beer niet kan slapen, maar als ik niet weet waar hij is… hell breaks seriously loose.

Ben ik de enige met mijn kinderachtige liefde voor een eenentwintig jaar oude knuffel? Nee, toch?

Liefs,

>Fashion-Vintage.com

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Afgelopen maandag heb ik m’n kast uitgeruimd voor de website Fashion-Vintage. Weten jullie nog dat ik een paar maanden geleden een Hermes sjaal kocht via de website Designer-Vintage? Fashion-Vintage is het hippe zusje van Designer-Vintage!
Ik heb nu echt de verkoopsmaak te pakken en ben helemaal van het motto ‘niet meer dragen, is verkopen!’ geworden! Want hoe fijn is het om kleding die je eigenlijk alleen maar als stoffige kastvulling in je kast hebt hangen te verkopen en van dat geld, weer fijn te gaan shoppen?! Ik zeg.. heel erg fijn!
Neemt natuurlijk niet weg dat het best lastig is om afscheid te nemen van kledingstukken die je dierbaar zijn, maar hey! Is het ook niet heel erg lastig om kledingstukken in winkels te laten hangen die je heel erg graag wilt hebben? Ik bedoel maar.. met een nieuwe garderobe komen vanzelf wel weer nieuwe dierbaren stukken.
Waarom Fashion-Vintage zo fijn is? Je kunt voor 35 euro je eigen VIPshop maken. Je krijgt dan niet alleen tien advertenties, je krijgt ook je eigen shopje met een mooie link, zoals annemerel.fashion-vintage.com! En als VIPshop member zie je alle nieuwe advertenties een dag eerder dan andere gebruikers en geloof mij, de leukste items zijn er het snelste uit!
Ik zelf heb er alvast op gegokt dat ik wel iets zal verkopen en heb vorige week een pailletenvest in de VIPshop van Bo gekocht, als het goed is krijg ik hem vanmiddag bij de post, ik ben erg benieuwd!
Willen jullie meer zien over mijn kastopruim-avontuur? Lees het report op I Love Fashion News
Benieuwd naar mijn shop? Klik HIER!
Meer weten over VIPshops op Fashion-Vintage? Lees er hier meer over!

Liefs,

Tune Tuesday: Gleeks

Glee, you gotta love it. Toen ik vorige maand één aflevering zag, moest ik binnen twee weken alle afleveringen gezien hebben. Als ik iets minder te doen zou hebben en iets meer aan mijn zonden zou toegeven, zou ik inmiddels alle afleveringen al drie keer hebben bekeken, maar dat doe ik niet. 

Wat ik dan maar doe? Mijn favoriete liedjes uit Glee luisteren op repeat, dat kan namelijk ook heel goed als je ondertussen nuttige activiteiten aan het verrichten ben. Slim, niet waar?

Dit zijn mijn tien favoriete Glee nummers, in willekeurige volgorde. Worden jullie ook zo vrolijk van Glee-muziek? En wat zijn jullie favoriete nummers?

(Warning! Niet luisteren als je nog niet alle afleveringen van Glee seizoen 2 gezien hebt en je allergisch bent voor spoilers!)
Liefs,

Annemerel

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close