
Slaap kindje slaap…. Ik begon maandag enorm uitgerust. Mijn ogen waren zondag al rond 21.00u ’s avonds dichtgevallen. Ik geef de halve marathon die ik eerder die dag gelopen had de schuld. Dat ik het tot 21.00u vol heb kunnen houden mag nog beschouwd worden als een klein wonder. Slapen deed ik tot 7.00u, dus eigenlijk heb ik volgens mijn eigen regels net iets te veel geslapen. Maar die tien uur had ik op dat moment gewoon écht nodig. Zo’n halve marathon gaat niet in je koude kleren zitten. Zeker niet als je tot het gaatje gaat.



