1. Ik ben er klaar voor.. 2. Oh nee ik moet nog aan het bietensap 3. Blehhhhhh na twee glazen water nog steeds een rode tong! 4. Samen met Marieke, 5. Klaar voor de start met Claartje, Esmée & Laura, 4. We did it!
Oh en of ik de avond ge-owned heb afgelopen zondag! Wohooo, wat ging het lekker! En dat had ik van te voren dus écht niet gedacht..
De voorbereiding voor de wedstrijd was zo mogelijk nog slechter dan voor de halve marathon in maart. Ok, ik heb de afgelopen weken vaak wel drie keer gelopen, maar de afstanden die ik gelopen heb waren vaak bedroevend kort. Mijn dieptepunt waren die drie keer dat ik nog niet eens de 3 kilometer aantikte. Twee weken ervoor had ik nog wel een tien kilometer gelopen, maar dat was absoluut geen succes. Ik deed er 58 minuten over en was compleet kapot, zo kapot dat ik erna direct in bed gedoken ben omdat ik niks meer kon (note: het was pas 11.00u ’s ochtends). Afgelopen week kon ik me er maar één keer toe zetten om hard te lopen, dat was woensdag voor het avondeten. Ik ging 20 minuten voluit. Althans, dat was het idee. Ik heb drie keer gepauzeerd, ik heb in totaal iets meer dan 4 kilometer gelopen en toen ik thuis kwam was ik weer zo kapot dat ik gelijk mijn bed ingedoken ben, zonder avondeten. Ik was er klaar mee.
