>Meet the bloggers part II

>

PhotobucketPhotobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
De 30ste van december is misschien niet de dag waarop je een Sinterklaas/Kerstfeestje zou verwachten, maar als je met een groep meiden bent, die ten eerste verspreid over het hele land wonen en dan ook nog eens een vrij druk bezet leven hebben, dan is dat helemaal zo gek nog niet.

We spraken af in Den Haag, bij Kris, een ritje van 10 minuten voor mij, waar ik vol trots drie kwartier over deed (dacht af te snijden, got lost in een voor mij onbekende woonwijk, had erg veel last van eenrichtingsverkeer, werd verrast door een hele hoop drassige sneeuw, was het precieze adres vergeten). Eva en Lindsey waren al druk bezig in de keuken, Kris rende heen en weer en probeerde (en was) een goede gastvrouw te zijn. Genesis, Nathalie, Eline en ik stonden heerlijk in de weg. En toen Sanne en Suus gearriveerd waren kon het echt beginnen.

We lazen de gedichten voor, de ene nog spectaculairder dan de ander. We opende cadeaus en aten ons ondertussen onwel aan salade, tortillas, hartige taartjes, stokbroden en wraps, om het vervolgens tijdens het dobbelen nog een tikkie erger te maken met schuimkoekjes, truffels en mijn eigen gemaakte Rocky Road.

Het was fijn, om iedereen weer eens te zien en om iedereen zo gelukkig en op hun gemak te zien. We misten lieve Fleur en Ashley, maar die zijn er volgende keer gewoon wel bij. Of we ze moeten kidnappen of niet.

Liefs,

>THE PROJECT / January 1 & 2

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
De eerste twee dagen van 2011 zijn alweer geschiedenis. Oudejaarsavond gaat de geschiedenis in als zeer geslaagd. We vierden het in het hotel, dat afgelopen week gesloten was. We aten grote garnalen met thai curry, dronken heerlijke champagne, keken een beetje TV en toen was het ineens alweer twaalf uur. Erg veel buiten ben ik niet geweest, want het vuurwerk was echt knetterhard, en ik was niet de enige die dat vond hoor.

We dansten, we dronken nog meer champagne, ik dronk twee flessen bruiswater, en we zochten een hotelkamer op. Helaas waren die twee flessen bruiswater toch niet zo geniaal als ik aanvankelijk dacht. Goed, ik ga er verder niet over uitweiden, maar ik was de eerste dag van januari behoorlijk brak. Zo brak dat ik gelijk maar een vijfde voornemen voor januari erbij verzon, deze maand drink ik geen druppel meer.

Maar omdat het nou ook weer niet zo erg was en ik fan ben van het principe ’s avonds een partygirl, de volgende dag een partygirl, ben ik toch een rondje gaan hardlopen. Gewoon vijf kilometer, niet meer, geen meter minder. Het was zeker geen recordtijd, maar er zijn zeker dagen geweest dat ik langzamer liep. Helaas was m’n runner’s high verdwenen het moment dat ik m’n hardloopschoenen uit trok.

Toch naar m’n oma geweest om een gelukkig nieuwjaar te wensen en om lekker Chinees te eten. Hoewel ik daar al trek in had sinds het moment dat ik ’s ochtends m’n ogen opende, was het toch uiteindelijk niet al te aantrekkelijk. Ik heb dan ook, tot mijn spijt, vrij on-Annemerelwaardig gegeten.

Maar vandaag heb ik dat goed gemaakt. Want vandaag was een geweldige dag, de laatste dag van mijn vakantie. Ik werd al om 6.15u wakker, ik schreef m’n eerste stukje voor Baas van het Journaal, ik keek twee films (Sunshine Cleaning & The Young Victoria), ik ontbeet met het gezin, trok m’n hardloopschoenen aan en ging weer voor een rondje van vijf kilometer. Vandaag ging ik echt snel en ik heb niet een keer hoeven te stoppen om op adem te komen.

’s Middags kreeg ik bezoek van m’n vriendje. We speelden zes spelletjes scrabble, waarvan ik er slechts eentje won (het eerste spelletje, dat dan weer wel) en we haalden Chinees, omdat ik nog steeds zoveel trek had in Chinees en omdat ik de vorige dag amper een paar happen gegeten had (en omdat we geen zin hadden om naar de winkel te gaan om eten te kopen en het de laatste dag van onze vakantie was dus dat we best nog wel eventjes ongegeneerd stiekem mochten genieten).

En het hoe ervoor staat met de goede voornemens?
Ik heb geen suiker gegeten of gedronken, heb beide dagen moed weten te verzamelen om hard te lopen, heb geen cent aan kleding uitgegeven, heb dan wel twee films gezien maar normaal had ik om die tijd nog geslapen, dus dat telt niet, en ik heb na 3.00u ’s nachts op 1 januari geen druppel alcohol meer gedronken. Gaat best goed toch?

Liefs,

Annemerel
Follow my blog with bloglovin

(Als jullie trouwens m’n filmpjes van vorige week zoeken, die staan niet meer online. Niet omdat ik ze niet leuk meer vind, maar omdat ik het geen fijn idee vind dat er langere tijd zo veel filmpjes van mij op internet zwerven, uit privacy overwegingen dus.. )

>A Slightly Censored Newsjournal

>

Photobucket

Kennen jullie de nieuwe website van Marieke Brouwer en Laura Vlaanderen al? Baas van het Journaal is een nieuwswebsite met alleen maar positief nieuws. Misschien dan wel niet een compleet nieuwsoverzicht, maar daar hebben we er al genoeg van toch? En wie kan tegenwoordig nog een krant lezen of een journaal zien zonder daar ook maar een klein beetje depressief van te worden. Naast alle doffe ellende, is het nu tijd voor een journaal slightly gecensureerd, gecensureerd van slecht nieuws.

En het aller leukste van dit verhaal – stiekem – is.. Ik ben een van de vaste schrijfsters. En vanmorgen, toen ik om 6.15u ineens klaar wakker bleek te zijn, schreef ik mijn eerste stukje. Over VanVelzen die in de eerste minuut van 2011 getrouwd is. Productief, niet?

Liefs,

>Happy New Year

>

Photobucket
Lieve Lezers,

Allereerst een super gelukkig, sprankelend, gezond, rijk, liefdevol en fashionable 2011! Ik hoop dat jullie allemaal een fijne jaarwisseling gehad hebben, dat er geen vuurwerkgerelateerde-ongelukken gebeurd zijn en dat de kater en het tekort aan slaap niet al te heftig zijn.

Het is nu 2011, een nieuw jaar, een nieuwe ronde, met nieuwe kansen. Ook al scheelt het dan misschien maar een dagje met de 31ste, voor mij voelt vandaag echt alsof ik opnieuw kan beginnen. Niet dat dat echt nodig is, maar natuurlijk zijn er ook dit jaar weer dingen die ik graag nog beter zou willen doen. En laten we het jaar, net als vorig jaar, beginnen met een fijn januari project!!

Mijn voornemens voor januari? Here we go:

– Mijn toegevoegde-suiker-inname reduceren tot het absolute minimum. Niet omdat ik nou zo graag wil afvallen, maar gewoon omdat ik heb gemerkt dat ik niet gelukker wordt van suiker. Als ik begin, kan ik vaak niet meer stoppen en na te veel suiker heb ik knallende koppijn en spendeer ik mijn dag eigenlijk liever in bed. M’n mama gaf me niet voor niets vroeger alleen maar suikervrije snoepjes (en dan nog heel weinig) en appelsap aangelengd met water, werd er vroeger al beroerd van. Maar goed dan wordt je een puber, krijg je meer vrijheden en dan vergeet je dat. Ik wil wel eens zien of ik een maand zonder suiker kan. Ik mag natuurlijk nog wel een stukje taart op een verjaardag, maar geen suiker of caramel in de cappuccino, geen lading cupcakes, geen zak winegums en al helemaal geen M&M’s.

– Het hardlopen weer oppakken. Een paar maanden geleden zei ik nog dat ik de halve marathon van Den Haag in maart wilde lopen, maar na een maandje intensief hardlopen bloedde ook dat voornemen een beetje dood. Of het heel erg realistisch is om in 2,5 maand fit te zijn voor een marathon, weet ik niet, maar ik heb zo’n idee van ‘als ik maar in mezelf geloof en er 100% voor ga, dan komt het wel goed.

– Minder kleding kopen. Ik heb erg veel, weet niet eens hoe ik het allemaal mee moet gaan nemen als ik dit jaar het huis ga verlaten, ik heb eigenlijk best wel even genoeg. Ik ga niet Cold Turkey, want zo erg is het nou ook weer niet met me gesteld, maar ik moet wel minderen. Misschien wat minder investeren in een collectie H&Mjurkjes en wat meer in blijvende (misschien iets duurdere) stukken.

– Minder bank- (of in mijn geval bed-) hangen. Éen aflevering Gilmore Girls per dag is heus genoeg, films kun je ook gewoon één keer kijken en honderd keer per dag dezelfde site vernieuwen heeft ook geen zin. Dus. Nog net iets productiever zijn dan de laatste maanden van 2010.

Het zijn er vier, niet zo veel dus, maar daardoor wel wat realistischer. Ik probeer jullie natuurlijk dagelijks, of misschien semi-dagelijks, op de hoogte te houden van het wel en wee van m’n project. En voel je vooral vrij om mij op m’n donder te geven als ik mijn voornemens niet na leef. Jullie zijn mijn digitale-spreekwoordelijke-stokken achter de deur!

Liefs,

Annemerel

>Boxing Day

>

Dat ik gister net zo lang werkte als ik normaal in twee dagen werk, en net zo hard werkte als ik normaal in een week werk, rechtvaardigt denk ik wel dat ik vandaag tot twaalf uur in bed lag, slapend. Niet snoozend, niet draaiend, half wakker, maar in staat van diepe rust, totaal onbewust van de wereld om mij heen.

Om twaalf uur werd ik bruut gewekt door m’n moeder die m’n kamer probeerde te betreden en belandde in mijn kamer, beter bekend als mijn zwijnenstal (ik ruim echt iedere week alles op, maar na een paar dagen is het al weer net zo’n drama.. ik ben nog net dat kind van acht dat alles laat slingeren na gebruik). Goed relatie tussen mijn zwijnenstal en mijn moeder die hem probeerde te betreden, er viel natuurlijk weer van alles naar beneden en ze stond op alles behalve de vloer.

Ik genoot van mijn tweede kerstontbijtje, vertrok weer naar bed, met weer een film, The Other Boleyn Girl. We dronken met z’n allen een kopje thee met een stukje banketstaaf uit de oven. Ik sprong onder de douche, stond er -hoe kan het ook anders- weer langer onder dan de van mijzelf toegestane vijf minuten. Ik belandde in een kledingcrisis, besloot ondertussen in m’n panty en topje maar eventjes m’n kamer op te ruimen. Ik lakte m’n nagels, moest toen nog langer wachten met kleding uitzoeken, en here we are: blogging.

Ik ga straks naar m’n schoonouders, als ik tenminste kleding gevonden heb. Vriendje zei ‘ik haal je wel op als je he-le-maal klaar bent’ die ziet de bui al hangen natuurlijk, is ‘ie twee uur bezig met kleding keuren. Niet zijn idee van een leuke middag helaas.

Morgen komt mijn eerste deel van mijn ‘eindejaarsprojectje’ online. Ik ben er echt dagen mee bezig geweest en ben nu wel een klein beetje zenuwachtig. Of nou ja, dat is een groot woord, maar ik ben er echt druk mee bezig geweest, veel tijd aan besteed en het is iets waar ik best wel eens onzeker over kan zijn. Dus ja, dan wil je natuurlijk wel dat het op een positieve manier gewaardeerd wordt.

Morgen deel 1 dus, en de overige dagen van 2010 deel 2 tot en met 5. Stay Tuned, ga ik maar weer eens op zoek naar iets feestelijks-doch-schoonouders-doch-vriendje-waardigs.

Liefs,