>Perfect Sunday :)

>

Photobucket
Iedere zondag denk ik ‘ach wat zou het toch eens lekker zijn als ik een zondag vrij had’ en gister was het eindelijk een keertje zo ver. Ik denk dat mijn laatste vrije zondag begin augustus was, toen ik in Italië zat.

En wat was het heerlijk weer voor een vrije zondag! Na iets te lang in bed rotten en iets meer dan een aflevering Glee (Give me a break, het was mijn eerste vrije zondag in maanden!) belde mijn vriend of ik zin had in een strandwandeling en poffertjes aan de boulevard. Uh, JAHAA! Heerlijk burgerlijk, maar dat was nou net waar ik zin in had, een burgerlijke zondagmiddag.

Het strand werd hem toch niet, we hadden natuurlijk gewoon naar het strand van Monster kunnen lopen, dan waren we er binnen tien minuutjes geweest. Had ik alleen geen poffertjes gehad. Dus gingen we met de auto naar Kijkduin en dat kun je op zo’n zondagmiddag dus beter niet doen. File. Toen maar afslagje Den Haag Centrum genomen en heerlijk door de prachtige Ambassadewijk gelopen, om vervolgens bij het nieuwe Hilton Hotel op het terras neer te strijken voor witte wijn en Steak Tartaar. Iets minder burgerlijk, maar daarom niet minder leuk.

Daarna door de gezellige Denneweg, over Het Plein naar de American Book Center, waar ik de nieuwe Lauren Conrad Chicklit haalde. Het niveau is derdeklas Middelbareschool, maar laat mijn niveau daar nou soms net mee overeenkomen. Haha, echt het kan me niet schelen, Sugar & Spice is morgenmiddag gewoon uit en dan heb ik weer dat heerlijke dromerige Chicklit gevoel waar ik me helemaal niet voor hoef te schamen.

’s Avonds aten we bij mijn ouders, om vervolgens bij hem in bed te duiken met een film. Ik wilde mijn intellectuele kant ook eens afstoffen en koos voor Schindlers List, die ik nog NOOIT gezien had. Maar het was geen succes. Ik vond het prachtig, heel indrukwekkend en ik had hem graag afgekeken, als ik niet zo ontzettend emo was geworden. Na een uur kon ik het niet meer aan en smeekte ik mijn vriend de film te stoppen, want ik trok het niet meer. Heel zielig misschien, maar ik begon me ineens weer allerlei levensvragen te stellen die me alleen maar heel erg angstig maakte. Die film kijk ik volgende week wel weer verder, gisteravond gingen we gewoon verder met The Holiday, mijn lievelingsfilm en dus ook al minstens 10x gezien, maar dat maakt dus helemaal niks uit.

En zo kwam er toch nog een perfect einde aan een perfecte zondag :)

Liefs,

>Week 2

>

Deze week liep ik wederom 30 kilometer hard, had ik zes gezonde eetdagen en at ik zelfs een dagje vegetarisch (terwijl me wel een heerlijk biefstukje werd aangeboden). Mijn yoghurtverslaving bereikte een nieuwe hoogte (bakje van 500ml per dag), evenals mijn chocoladekruidnootverslaving, die ene dag.

Ik had een super leuke date met Genesis en kan nog steeds genieten als ik er aan terug denk. Ik las een boek (Shopaholic Mini) en probeerde in drie andere te beginnen. Ik raakte verslaafd aan Hellcats & Glee, maar heb de afleveringen weten te beperken tot hooguit eentje per dag. Verslaving die ik niet zo goed in de hand wist te houden, mijn shopverslaving. Brak zaterdagochtend met mijn goede voornemen en kocht twee paar laarzen, 6 maillots, een sjaal en een muts, wel binnen budget van een paar schoenen, dat dan weer wel.

Ik ben in de ban geraakt van op reis gaan en ga waarschijnlijk de eerste week november met mijn vriend een paar dagen naar een wereldstad. Waarschijnlijk Parijs, want het is een schande dat ik daar nog steeds niet geweest ben.

Ik kreeg twee freelance spoedopdrachten, waarvan ik er eentje de komende twee weken nog wel mee bezig zal zijn, en wie weet wat de toekomst brengt.

Ik ben geinterviewd voor een krant over mijn weblog en mijn (toekomstige) carriere. Ik schreef eindelijk die stagebrief waar ik drie weken geleden al aan begon en kreeg twee aanbevelingsbrieven van niet de minste binnen.

Ik werkte 45 uur bij Elzenduin, schreef zes blogs voor mijn weblog en eentje voor I Love Beauty News.

En snap nu eindelijk waarom het voelde dat ik geen moment rust had, but I’m lovin’ it!

Liefs,

>Life after Graduation

>

Photobucket

Ik ben al zes weken geen student meer en ik raak er steeds meer aan gewend. Tsja het is balen dat ik tegenwoordig geld op mijn OVchip moet zetten om legaal te reizen en het is ook nog steeds wel een beetje gek dat ik nooit meer ’s ochtends vroeg in de trein naar Amsterdam zit. Maar het voelt wel echt, als mijn leven zeg maar.

Ik ben tegenwoordig een Blogger by Day en een Horecabitch by Night. Vijf dagen in de week werk ik van 16.00u tot sluit, en heel soms van 7.00u tot 16.00u bij Hotel Elzenduin, het bedrijf waar ik eerst 3,5 jaar eigenlijk als ‘bijbaantje’ gewerkt heb. Als receptioniste, als meisje van de bediening, als mailingschrijfster, eigenlijk gewoon een beetje als alles wat op dat moment nodig is en dat bevalt me helemaal prima. Het is in ieder geval afwisselend en nooit saai. En om in zo’n mooi hotel als Elzenduin te werken is natuurlijk ook absoluut geen straf.

Het allermooiste is dat ik heel veel tijd heb om ook andere dingen te doen. Overdag ben ik meestal gewoon vrij. Okee, ik slaap meestal wel uit, want slapen doe ik meestal niet voor twee uur ’s nachts, maar dat hoort erbij. Naast zoveel mogelijk bloggen help ik soms ook andere mensen met teksten en zo bouw ik een beetje een portfolio en ervaring op. Super leerzaam en hopelijk ook vruchtbaar, want het is natuurlijk wel de bedoeling dat ik in de toekomst de horeca toch een keer verlaat en fulltime kan schrijven en daar ook van kan leven.

Maar ik heb er wel een goed gevoel over. Wanneer het gaat gebeuren dat weet ik niet, maar ik weet zeker dat het gaat gebeuren. Want ik kan het, dat weet ik. Nu moet ik het alleen nog eventjes laten zien.

I’ll keep you posted ladies (& gentleman)

Liefs,

>Genesis.

>

Photobucket
Gisteravond had ik eindelijk een one-on-one date met de fabulous Genesis. Drie jaar geleden stond onze eerste afspraak, ging niet door. Een jaar later stond de volgende, ging ook niet door. Daarna volgde er nog een paar en zelfs een spontaan voicemail bericht met ‘Ben je in de buurt van Den Haag? Kom!’ Maar nee, ik kwam niet, ik was aan het werk.
Maar na de meeting een paar weken geleden kon en wilde ik er ook echt niet meer onderuit. Ik wilde een date met Genesis.
En zo geschiedde. Ik wachtte haar op voor de Bijenkorf met Lily’s Cupcakes. We wandelden door de stad, praatten, lachten, alsof we dit al jaren deden. We aten sushi bij Sumo en ik had meer aandacht voor haar dan voor mijn sushi, nou kijk, that’s a first. Na een half uur, toen ze me eventjes inruilde voor een bezoekje aan het toilet, keek ik voor het eerst weer op mijn telefoon. Oeps, vijf gemiste oproepen en drie smsjes, ja dat zijn mensen niet gewend, dat ik niet vast geplakt zit aan mijn telefoon. Ik kan het dus wel :)
Genesis is iemand die je aandacht voor de volle 100% trekt. Haar verhalen, haar gezichtsuitdrukkingen, haar bewegingen, niks wil je missen, want ze boeit. 
Na de sushi dronken we een glas wijn op Het Plein. Op de banken van het verwarmde terras van Millers. Heerlijk. Vier uur lang gepraat over de zin en onzin van ons leven, slechts 2x afgeleid door eerst een luid-tongend stelletje achter ons en vervolgens een groep die zo in Oh Oh Cherso hadden kunnen zitten. 
Rond middenacht dronken we groene thee op het Centraal Station en ontmoette ik haar prachtige Apollo. Toen ze wegreden en ik naar de tram liep had ik een soort van gevoel van onoverwinnelijkheid. Ik had zo’n energie in mijn buik dat ik wilde rennen, springen, dansen. She made me high.
Can’t wait to meet again :)
Liefs,

>Chocolate Lover Goes Healthy Chocolate

>

Photobucket
Photobucket
Ik hou onvoorwaardelijk van chocolade, maar dat heeft z’n nadelen. Bonbons zijn bijvoorbeeld niet het meest gezonde tussendoortje, brownies al helemaal niet en een mars is zo over-geproduceerd dat het heel moeilijk is om er nog gezonde voedingsstoffen in terug te vinden. Aangezien ik ook onvoorwaardelijk hou van mijn lichaam komen die twee liefdes dus nogal eens met elkaar in de knoei. 
Maar er is iets nieuws, nou ja nieuws, het ligt al minstens vier maanden bij mij in de koelkast en daarvoor lag het weet ik het hoe lang in Amerika al in de supermarkt, maar er is dus voor mij iets nieuws.
Raw Chocolate. Het schijnt geweldig te zijn, zelfs voedzaam. Op de verpakking van dit koekje, cakeje, chocolaatje, brownievervangetje staat dat het zelfs stress en vermoeidheid verslaat. Het heeft zelfs een hoog vezel gehalte en het bevat groene thee? Klinkt als een godswonder.
Ik ben dus benieuwd, maar ook wel een beetje angstig, anders had het niet al vier maanden bij mij in de koelkast gelegen. Vandaag won mijn nieuwsgierigheid het van mijn angst (waar voor eigenlijk?) en besloot ik het te proberen. 
Eerste indruk? Het stinkt. Naar natuur, naar de boerderij, gatverdamme. 173 calorieën blijven 173 calorieën. Daar voor in plaats kan ik ook een banaan, 2 kiwi’s en een peer eten. Maar nee ik zou het proberen. De eerste happen waren spannend, aftasten, ze smaakte naar de geur. Maar ik moest doorzetten van mezelf en kauwde rustig en bedachtzaam door. En wat bleek, de geur was dan misschien wel niet zo lekker, het smaakte eigenlijk best wel goed.
En het allermooiste, toen ik hem op at was niet het eerste wat ik dacht, ik wil er nog een! Wat ik normaal heb als ik net een brownie verorbert heb. Ik ben ook niet misselijk, hyperactief. Ik voel me prima. Verzadigd.
Of ik er voortaan mijn banaantjes, kiwi’s en peertjes voor inwissel, ik denk het niet. Maar het lijkt mij wel ideaal tegen zo’n chocolade-aanval. Zorg in ieder geval dat er snel weer een paar in mijn koelkast liggen!
Liefs,
Annemerel
Liefs,

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close