RUNNING: Routine

>

Photobucket

 

Iedere keer als ik aan het begin van een ‘sportieve periode’ sta, ben ik dol enthousiast en wil ik het liefst ieder moment van de dag sporten, na een paar dagen neemt die drang af, na twee weken is daar vaak niks meer van over. Ik stel mezelf dan vaak de vraag ‘moet ik dit nu altijd blijven doen, de rest van mijn leven..?’ 

Maar deze keer gaat het anders. Op 1 januari, toen er op straat nog verdwaalde hoopjes sneeuw lagen, de temperatuur nog onder nul lag en ik een dikke vette nieuwjaarskater had, wilde ik hardlopen en ik ben nooit meer gestopt. Ik loop al bijna drie maanden hard. Natuurlijk zijn er ook weken (in februari) geweest dat ik minder liep, maar ik liep iedere week minstens één keer.

En ik denk nu te weten waarom het me dit keer wel lukt zonder deprimerende levensvragen als ‘moet ik dit nu m’n hele leven blijven doen.’ Ik leg mezelf geen druk op. Ik zeg niet, loop drie keer per week tien kilometer hard. Ik ga wanneer ik zin heb en dat is met die heerlijke zonnige dagen, dagelijks!

Wat ook helpt, is dat ik wat meer ‘wedstrijdmentaliteit’ heb gekregen. Ik hoef niet zozeer sneller dan anderen te zijn, maar ik wil wel graag mezelf verbeteren. En het is ook leuk om te zien dat ik mezelf ook daadwerkelijk verbeter. Maar iets in mij is veranderd, als ik nu een keertje niet zo snel ga is het jammer, maar ik heb wel gelopen, en dat is het belangrijkste.

Wat ik wil zeggen, het is belangrijk dat je jezelf niet te veel druk op legt, zodra je een sport gevonden hebt die je echt leuk vind en je verlangt van jezelf niet direct het uiterste, dan komt het wel.

Ik snap dat niet iedereen mijn liefde voor hardlopen deelt. Ik moet zeggen dat ik vijf jaar geleden nooit gedacht had dat ik ooit van hardlopen zou kunnen houden. Tijdens gymles kreeg ik altijd steken in m’n zij en ik heb last van bronchitis en een chronisch verstopte neus, dat was mijn excuus.

Maar het was 2006, en ik keek de film Sisterhood of the travelling pants en ik zag Bridget (Blake Lively) hardlopen, en er gepassioneerd over praten. Ik kon me er toen nog weinig bij voorstellen, maar het klonk goed en het zag er leuk uit, dus ik probeerde het, met een schemaatje uit de glamour

Natuurlijk ging ik veel te snel, ik liep iedere dag, na iets meer dan een week liep ik al twee keer een kwartier achter elkaar, maar dat was natuurlijk niet de manier, ik zou het echt niemand willen aanraden, ook al heb je de conditie, je doet je benen er geen plezier mee.

Ik ben vaak gestopt met lopen, en meestal kwam dat omdat ik ziek werd en het daarna niet meer kon opbrengen om weer verder te gaan, of ik vond dat ik het te druk had om te lopen. Of ik had er gewoon van de een op de andere dag geen zin meer in.

Sinds vorige week ben ik met mijn zusje aan het lopen. De eerste keer ging super goed, vijf keer vijf minuten hardlopen met een minuutje wandelen tussendoor. De tweede keer was een drama, ik denk niet dat ze het leuk vindt dat ik dit vertel, maar ze was veel te enthousiast en liep veel te hard, na twee kilometer kwam haar lunch van een paar uur daarvoor eruit. Zaterdag liepen we weer, maar een veel rustiger tempo, zes keer vijf minuten met een minuutje wandelen tussendoor. Ze was kapot, maar ik zag ook dat ze het ergens wel heel erg fijn vond.

Het liefst zou ik met iedereen persoonlijk mijn liefde voor hardlopen delen. Mijn hardloopflow voelt ongeveer net zo als lopen (en shoppen) in de PC op m’n verjaardag.. echt hoor!

Dus.. iemand zin om met mij hard te lopen?

Liefs,

>DIARY: The power of just doin’ it.

>

Photobucket

Ik ben heel snel enthousiast, en als ik enthousiast ben over iets, dan neemt datgene zo’n groot deel van m’n leven in beslag dat de rest een beetje minder aandacht krijgt. Mijn probleem is dat ik te veel leuk vind, ik wil zo veel, en het liefst allemaal tegelijk. En weet je, dat kan heel erg positief uitpakken, maar tegelijkertijd is er niets waar ik echt heel erg goed in ben, of waar ik heel veel van weet.  Ik bedoel, there’s only so much you can learn at the same time.


Het liefst sport ik iedere dag, hardlopen, yoga, skeeleren, dansen, tennissen.. Ik wil Frans leren, maar eigenlijk wil tegelijkertijd ook Duits leren en Italiaans, verder wil ik mijn Engels verbeteren en tegelijkertijd wil ik iets aan mijn Nederlandse grammaticafoutjes doen die ik nog steeds (te vaak) maak. Ik zou graag heel goed kunnen koken en bakken, ik wil alles weten over voeding en gezondheid. Ik wil meer fotograferen en ook echt goed fotograferen.

Ik wil alles weten over mode, de laatste trends, maar ook de geschiedenis van de grote modehuizen, ik wilde iedere modeblog lezen, evenals de Vogue in alle verschillende uitgaven. Ik wil terug naar Parijs, maar ook naar Londen, en ik wil weer naar Italie, ik wil naar Kopenhagen en Stockholm en ik wil zo graag naar de Verenigde Staten! Ik wil heel erg graag Louboutins, maar ik wil ook zo graag een mooie gekleurde pantalon van Jil Sander, oh en nu we het er toch over hebben, ik wil zo graag een nieuwe Nikon Spiegelreflex.

Tegelijkertijd wil ik ook graag hoe het verder gaat in Gossip Girl, Glee en The Vampire Diaries, en wil ik ook graag voor de zesde keer weten wat er precies gebeurd in de eerste aflevering van Sex and the City, Friends en The OC. Oh en een groot deel van mijn leven bestaat ook uit bedenken wat ik allemaal nog wil en uitvogelen hoe ik het allemaal tegelijk kan doen.

En weetje, dat laatste is dus gewoon een beetje dom. Want al dat denken over hoe ik al die dingen in mijn leven kan passen, dat kost gewoon te veel tijd. Ik wil minder denken en veel meer doen. Volgens mij heb ik dat al eerder gezegd, maar vanaf vandaag ga ik dat ook echt doen. Dat is geen voornemen, dat is een belofte.

Think I’ll need lots of coffee to do everything I love, but I’ll drink Green Tea instead.

Liefs,

>LISTS: Why we should be happy

>

Photobucket

Eigenlijk he, als je het allemaal eventjes zo objectief mogelijk bekijkt, dan hebben wij best wel wat redenen om gelukkig te zijn..

1. Het is zaterdag en de zon schijnt en het weerbericht geeft nog tot eind volgende week heel veel zon aan.

2. Over twee dagen is het 21 maart, lente! Nog maar twee dagen en de winter is officieel voorbij. Nu weet ik dat er mensen zijn die gelukkig worden van kou en nattigheid, maar ik weet ook dat een meerderheid een stuk gelukkiger wordt van zon en vogeltjes die fluiten.

3. We wonen in Nederland, of Belgie, en we hoeven ons zelfs volgens wetenschappers geen zorgen te maken over tsunami’s en er mag dan wel een heleboel onvrede zijn over de regering, ik denk dat we ons gelukkig moeten prijzen niet zo’n mafkees als Kadhafi aan de macht te hebben.

4. Het collegejaar zit er alweer bijna voor driekwart op. Nu weet ik dat niet iedereen studeert, ik zelf ook niet, maar eh.. betekent wel dat de zomervakantie ook steeds dichter bij komt. Kan natuurlijk ook zijn dat je geen wekenlang zomervakantie meer hebt, omdat je dus geen student meer bent, maar ik schat zo in dat acht op de tien van mijn lezers van de zomer op vakantie gaat, toch?

En nu nog eventjes wat redenen die specifiek voor mij gelden..


1. Mijn boekenkast is ingeruimd en mijn kledingkast gaat de goede kant op. Volgende week nog een bezoekje aan Ikea voor wat hangertjes en de rest kan worden ingeruimd.

2. Ik kan weer hardlopen. De blaren op mijn ene teen zijn verdwenen en die andere teen met de nagel die binnenkort geamputeerd gaat worden, daar loop ik gewoon doorheen!

3. Ik heb onverwacht een ochtendje vrij, om 16.00u word ik bij Elzenduin verwacht, maar eerder kan ik doen waar ik zin in heb! (hardlopen dus!)

4. Ik heb vanmorgen zo uitgebreid en lekker ontbeten dat ik denk dat ik nooit meer hoef te eten.. Een smoothie met banaan en grapefruit (geen topcombinatie, maar wel te doen!) twee waldkornbroodjes met scrambled eggs en een croissant en saucijzenbroodje vers van het bakkertje tegenover ons huisje. Ik zeg.. LEKKER!

En nu lieve mensen, ga ik de was ophangen, m’n hardloopspullen bij elkaar zoeken en naar het ouderlijk huis, lekker rondje hardlopen met m’n zusje en nog even genieten van het zonnetje in de tuin!

Liefs,

>DIARY: Finally Moving

>

Photobucket
Photobucket
‘Eindelijk verhuizen?’ Denken jullie waarschijnlijk.. ‘dat deed je toch ruim een maand geleden al?’ Eh, ja dat klopt. Ik slaap al ruim een maand niet meer thuis, maar m’n spullen.. die versleepte ik nog steeds heen en weer. Mijn kleine autootje is momenteel uitgegroeid tot een soort van camper, een kleedhok.. zes paar schoenen, verschillende jasjes, broeken, tassen, topjes, allemaal geheel op Annemerelwijze door mijn auto verspreid natuurlijk.
En eigenlijk was ik dat wel een beetje zat, want ik voelde me eigenlijk nergens thuis, de plek met de meeste spullen van mij was m’n auto! Goed, vraag je je natuurlijk af, waarom ben je niet eerder verhuisd? Goede vraag, uitstekend zelfs. Maarrrr ik heb ook een goed antwoord, het huis was nog lang niet klaar, ik ging op vakantie, we moesten allebei werken met een verschrikkelijk rooster waardoor we nooit tegelijk vrij waren..
Maar vanmorgen werden we wakker en beseften we.. Rem is heel de dag vrij, ik hoef pas om 16.00u te werken! Dus op naar het ouderlijk huis, samen met mama de laatste dozen ingepakt, m’n vader en Rem de auto volgeladen met dozen en op naar Den Haag. Inmiddels heb ik de boekenkast ingeruimd.. het bed kan ik nog niet in, want daar staan de (eerste zes) dozen voor mijn kledingkast. Ik mag helaas nu alweer op gaan schieten en richting m’n werk, Rem gaat mijn kleding uit de dozen halen en de kast inruimen. Of ik daar vanavond blij van word? Ik zou het niet weten.. maar het is een leuk experiment, haha!
Fijn weekend! Mijn werkweek gaat nu pas ECHT beginnen ;-)!
Liefs,

>OUTFIT: She loves to bare her legs when everyone else is still covered in wintercoats

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Bij het eerste straaltje zonlicht gingen bij mij altijd de kleren uit en de bikini aan. Helaas heeft het appartement waar ik met m’n vriend woont slechts een postzegel balkonnetje, op het oosten. Niet echt de plek om te zonnebaden dus.

Gelukkig ben ik nog altijd welkom bij casa di mamma e papa, en aangezien ik gisterochtend toch naar de huisarts moest dacht ik, waarom ook niet, even lekker ontspannen in de tuin. De bikini is nog niet van stal gehaald, die zit namelijk nog steeds in een van m’n verhuisdozen, die in m’n oude kamer staat. Eerlijk gezegd ben ik nog steeds niet verhuisd, er is gewoon geen tijd voor en met die ene doos die ik in m’n auto per keer kan verslepen schieten we natuurlijk ook niks op.

Wat ik dan wel droeg? M’n favorieten yet literally breathtaking engelenjurkje van ASOS, I LOVE it. Als ‘ie wat lekkerder zou zitten zou ik er in wonen, maar ik heb zelfs sterke handen nodig om de rits dicht te krijgen.. But I don’t care, we’re still very deeply in love.

Jurkje ASOS, Jasje H&M Garden Collection, Schoenen Filippa K, Tas Lanvin, Oorbellen Chanel, Zonnebril Ray Ban Vintage

Liefs,

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close