Mijn liefde voor The OC heb ik nooit onder stoelen of banken geschoven. Het was de eerste Amerikaanse TV serie die ik vanaf het begin gevolgd heb en wat ik nu “voel” voor The OC is een mix van pure nostalgie en heel veel liefde (natuurlijk). Vanaf het begin van de serie heb ik altijd alle muziek gedownload en de meeste nummers komen nog steeds vaak voorbij. Ik kon het zelf bijna niet geloven, maar ik heb dus nog nooit(?) een The OC afspeellijst voor jullie gemaakt? Werd wel eens tijd dus!
Ik weet niet precies meer wanneer mijn moeder dit recept voor het eerst voor ons maakte, dat betekent dus dat dat echt al HEEL erg lang geleden is. Ik kan me eigenlijk geen tijd herinneren waarin we dit niet eens in de zoveel tijd op zondagavond aten. Het is niet zo dat ik groot lasagne fan ben, ik zal het in een restaurant niet zo snel bestellen. Maar dat komt doordat ik verpest ben, verpest door de heerlijke lasagne van mijn moeder. Afgelopen weekend maakte ze het weer en natuurlijk bracht ik “toevallig” net een bezoekje aan mijn ouders. Na het eten zette ik mijn moeder aan het werk, hup schrijven, dat recept moet ik op mijn blog delen (en wil ik thuis ook kunnen maken!). En mama deed wat ik haar vroeg. Yes!
E-ven serieus… Ik heb dus al twee weken mijn extreem strakke marathon trainingsschema volgehouden! Laat ik dus maar even een petje af voor mezelf… Want wie had dat gedacht? Inmmidels heb ik dus 14 van de 140 dagen doorstaan… Nu de overige 126 dagen nog heel even doen.
Toen ik jullie een paar weken vroeg om boekentips (nog steeds welkom overigens!!!) zei iemand dat ik echt The Time Traveller’s Wife moest gaan lezen! Dat heb ik deze week niet gedaan, want dat deed ik een paar jaar geleden al nadat ik op Gwyneth Paltrow’s website GOOP had gelezen dat het Madonna’s favoriete boek was. En volgens mij schreef ik al eerder; wat goed genoeg is voor Madonna, is goed genoeg voor Annemerel. Goed The Time Traveller’s Wife heb ik met HEEL veel plezier gelezen, dus las ik deze week een ander boek van Audrey Niffenegger; Her Fearful Symmetrie.
Vrijdagochtend.. Regen, regen, regen. Ik lig in bed, met mijn drie dubbele cappuccino met extra veel karamel en suiker. Ben net een mail aan het beantwoorden als ik PLING een 1-tje achter m’n Postvak In zie verschijnen. Een nieuwe mail. Niets bijzonders, ik krijg per dag zo’n 50-100 mails. Ongeveer 80% gaat direct in de prullenbak en niets tegen de mensen waarmee ik mailwisselingen mee heb natuurlijk, maar het is nu ook weer niet zo dat ik dagelijks (persoonlijke) mails van Karl Lagerfeld krijg.