>JANUARY PROJECT / January 10, the day that wasn’t planned but suddenly just happened.

>

Gister was zo’n dag zonder vooraf getrokken plan die eindigde in eentje die ik niet snel zal vergeten, op een positieve manier.

Ik ging met Gilles van Bacchantes Wijnimport mee naar de Wine Professional, de wijnbeurs van het jaar en tegelijkertijd de nieuwjaarsborrel voor Top Horeca Nederland. In de auto naar Amsterdam vroeg ik pas wat mijn rol die dag zou worden. Nou die was vrij simpel, (potentiële) klanten een glas wijn inschenken, kort iets over de wijn vertellen en ze aan de praat houden totdat Gilles ze kon spreken.

En zo geschiedde, van tien tot zes was dat mijn werk en ik genoot ervan. Ik voelde mijn rommelende maag amper (die ik overigens wel twee keer stilde door eventjes langs een stand met heerlijk brood te ‘lopen’), ik voelde mijn benen amper (ondanks dat m’n linkerknie toch nog niet is zoals ‘ie zou moeten zijn) en ik dacht tot een uurtje of vijf niet eens aan m’n blaas.

Tussen zes en zeven ruimde ik op, maakte Gilles ein-de-lijk zelf een rondje over de beurs en werd hem gevraagd of hij zin had om mee te gaan om ‘wat’ te eten. Nadat mij gevraagd werd of ik het erg zou vinden om mee te gaan en na mijn heftige ontkenning (en dus mijn enthousiaste instemming met het plan), kreeg ik nog iets spannends te horen, ik zou mogen rijden.

Rijden in een Citroen C4 (groot), Automaat en Frans (De D van Drive was dan ook nergens te bekennen).

Na 100 meter maakte ik natuurlijk al de geweldige vergissing door mijn rem voor mijn koppeling aan te zien, serieus, ik kon alleen maar lachen, want dat moest natuurlijk een keer gebeuren (en dan maar in een vrijwel lege parkeergarage!). Gilles had vertrouwen in mijn rijkunsten en dat stelde mij op m’n gemak.

We stonden aan de bar bij Vis aan de Schelde. Met Julius Jaspers (van oa Smartday.nl en RTL’s Topchef), Peter Lute (van oa Restaurant Lute in Ouderkerk en NET5’s Masterchef). Met de bekende culinair recensent Carsten Klint, met journalist Willem Kool (van het Willem Kool Journaal in de Telegraaf), en God met wie niet?

We aten oesters, groene curry met rivierkreeftjes, nog meer oesters en ten slotte mijn favoriet, de Steak Tartaar. Ik praatte met de heren alsof ze m’n beste vrienden waren, ook al was ik minstens twintig jaar jonger dan de jongste en ziet mijn CV er tot nu toe een stuk minder indrukwekkend uit, het gaf niet. Ik was ook wel eens stil, dan keek ik alleen maar en dat was minstens zo leuk, het is heerlijk om zo’n stelletje gepassioneerde horecamensen zo ‘normaal’ te zien.

Iedereen dronk bubbels, ik ook, die van mij waren echter met zo’n 13% minder alcohol, bubbeltjes water dus. Ja lieve lezers, er waren gister momenten dat ik baalde van m’n (was het nu brakke of dronken) uitspraak op 1 januari, dat ik deze maand geen druppel alcohol meer zou drinken, maar uiteindelijk was het waarschijnlijk for the best, ik was van mezelf al enthousiast genoeg.

Van Vis aan de Schelde vertrokken we naar Le Garage. Ik speelde voor Taxichauf, met zeven mannen in de C4 van Gilles. Ik reed, Julius was m’n rij-instructeur (en man, echt, als ‘ie ooit nog eens noodgedwongen op zoek moet naar een andere carrière moet ‘ie die van rij-instructeur zeker overwegen, het ging perfect!).

Bij Le Garage (van Joop Braakhekke) konden we gelukkig gebruik maken van Valet Parking, ik had mezelf ook nog niet in het smalle straatje zien file parkeren, dus dat kwam mij bijzonder goed uit. We dronken nog wat aan de bar en iets over tienen kon ik eindelijk (na 12 uur staan) gaan zitten. Ik at broodjes met olijfolie (uit een wel heel bijzonder (en toepasselijk) flesje), ik dronk nog meer bubbeltjes water, met citroen en toen werd er een immens groot stuk Rib Eye voor m’n neus gezet.

Over de kwaliteit van het vlees waren de chefs niet allemaal tevreden, maar ik had het geluk een ‘goed’ stuk voorgeschoteld te hebben gekregen. En ik was dan ook een van de weinigen die z’n vlees helemaal op at (waarschijnlijk heeft dit ook iets te maken met mijn fabuleuze eetlust).

Iets over twaalven had ik eindelijk mijn passagiers allebei bereid gevonden om bij mij in te stappen. Eerst reed ik van Amsterdam naar Delft, daarna mocht ik van Delft naar het wonderschone Ter Heijde aan Zee, waar ik eindelijk in m’n eigen auto mocht stappen (waarin sturen ineens een stuk minder soepel ging, die ongelooflijk klein leek en waarin ik bijna vergat te schakelen). Om half twee opende ik de deur van m’n huis, om kwart over twee sloot ik m’n ogen en droomde ik over m’n eigen journaal in een grote nationale krant, waarin ik dagelijks moet schrijven over (en dus moet komen opdraven voor) dit soort aangelegenheden.

Perfect day :)

(het jammere van ongeplande dagen, de afwezigheid van m’n camera.. mes excuses. Hoop dat jullie niet al te veel de Picture! Or it didn’t happen! filosofie aanhangen, haha!)

Liefs,

>JANUARY PROJECT / January 6, 7, 8 & 9

>

Photobucket
Photobucket
Donderdag en vrijdag stonden in het teken van werken en schrijven aan m’n stuk over outletcentra. Met behulp van een paar van jullie, mijn lezers, had ik echt enorm veel informatie. En hoewel ik niet ieders verhaal letterlijk gebruikt heb, heeft het me zeker ‘in de mood’ gebracht, als jullie begrijpen wat ik bedoel. Vrijdagnacht heb ik het stuk, natuurlijk op de valreep, afgerond.

Gisterochtend werd ik wakker met de meest vreselijke pijn in mijn linkerknie en rechterheup, dezelfde soort pijn, alleen op verschillende plekken. De pijn is niet onbekend, maar ik heb nooit en pijn in m’n heup en pijn in m’n knie gehad. Gelukkig regende het, dus had ik nog een excuus om m’n hardloopschoenen te laten voor wat ze waren. Ik hoopte dat de pijn in de loop van de dag zou afzakken, maar toen ik ‘s middags naar m’n werk ging werd het eigenlijk alleen maar erger. Het gevoel is een beetje te omschrijven als de pijn die je hebt als je even door je knie/heup zakt, kleine, maar diepe scheuten. Meest frappante van het verhaal, vooral pijn als ik even gezeten heb en daarna weer ga lopen. Iemand enig idee wat het is/wat ik er kan doen?

Vanmorgen ging het gelukkig beter. Of nou ja, toen ik wakker werd niet, ik lig namelijk altijd met mijn knieën tegen mijn neus aan te slapen, de ultieme foetus-houding dus. Maar nadat ik twee uur in bed met gestrekte benen oude Gossip Girl afleveringen had gekeken ging het eigenlijk prima! En de zon scheen zo mooi fel en de frisse lucht lonkte naar mij. Dus ik stok de stoute hardloopschoenen aan en liep 11km, volgens m’n schema (iedere week een kilometertje meer, 13 maart city-pier-city halve marathon!). Het ging niet zonder slag of stoot, maar toen ik thuis kwam had ik nergens meer last van. Even serieus? Kan ik nu dus juist beter doorrennen of … ?

Deze week maar eens een date met m’n huisarts, kijken wat hij er van zegt. De ene dag zo’n pijn dat de tranen in je ogen schieten, de volgende dag na 11km hardlopen nergens meer last van. Ook wil ik vragen of hij me misschien kan doorverwijzen naar een voedingscoach. Ik probeer me zelf te onderwijzen op het internet, maar het werkt niet, want iedere website spreekt de ander weer tegen. Wat kan nou wel, wat kan nu niet? Ik wil gewoon duidelijke regels van iemand met een papiertje en ervaring, want…..

De suiker ga ik echt proberen te laten staan, ik heb namelijk de hele week GEEN hoofdpijn gehad. Terwijl ik normaal al op stond met een vage bonk in m’n kop. Of ik nu om 7.00u op stond of pas om 10.00u, om 12.00u of om 8.00u, ik werd altijd wakker met een hamer in m’n hoofd en dat is in 2011 (op de eerste dag, m’n brakke dag, na) nog niet voorgekomen. Hoera!

Of ik ben afgevallen? Ten eerste vind ik dit op het moment absoluut niet belangrijk. Ik voel me goed, m’n kleding past, ik ben over het algemeen wel tevreden. Ten tweede, ik zou het niet weten.. ik ben sinds april niet meer op de weegschaal geweest. Ik heb dat ding verbannen uit mijn leven want wat heb je er nu eigenlijk aan? Ik krijg m’n broek dicht, dat zegt toch genoeg?

Liefs,

>JANUARY PROJECT / WEEKLY MENU

>

Voor een keer, wat ik deze week at. Ik schreef het allemaal op, om mijn eetpatroon een beetje te analyseren.


Zaterdag
Ik word pas laat wakker en voel me behoorlijk brak van de avond ervoor, iets met Oud&Nieuw, champagne en twee flessen bruiswater… Om twaalf uur krijg ik het voor elkaar drie gebakken eieren te eten en wat tomaatjes, het enige wat ik op dat moment weg kan krijgen. Ik krijg het nog wel voor elkaar om een half uurtje hard te lopen. ‘s Middags eet ik een paar knakworstjes, ‘s avonds ga ik nieuwjaarwensen bij m’n oma en eten we Chinees. Na een halve loempia, een klein beetje bami en 6 balletjes ku lu yuk kan ik echt niet meer.

Zondag
Ik voel me weer springlevend, vanaf 6.00u ‘s ochtends al! Om kwart voor acht sta ik op en neem ik een banaan, een cracker en drink ik wat water. Om half elf ga ik echt ontbijten, met het hele gezin. Een lekker vers croissantje, een broodje met scrambled eggs, heel veel kopjes thee en een glas vruchtensap. Daarna weer een half uurtje hardlopen. ‘s Middags heb ik het veel te druk met spelletjes spelen om te eten, om vijf uur eet ik toch nog een gekookt eitje dat ik toevallig op het aanrecht zie liggen. ‘s Avonds eet ik alweer Chinees, dit keer weer een halve loempia, wat bami en een paar balletjes ku lu kai. Om een uurtje of elf gaan de resten van de balletjes op, oeps.

Maandag
Maandag ontbijt ik met een banaan, een klein beetje yoghurt en thee, daarna ben ik klaar om een uurtje hard te lopen. Als ik thuis kom neem ik een handje ‘rauwe’ amandelen. Om half 3 neem ik nog een klein beetje van de bami van de dag ervoor, kon het toch niet laten. Ik moet werken, dus m’n avondeten komt al om half vijf, ik eet wat pasta bolognese, maar niet zo veel, want m’n bami zit nog erg hoog. ‘s Avonds krijg ik natuurlijk honger, ik neem een glas pure druivensap om half acht, en om 22.00u twee kleine broodjes die over zijn bij de koks. Om elf uur neem ik wat gedroogd fruit en nog een cracker.

Dinsdag
Ik ontbijt met 2 gekookte eitjes, een cracker, een bakje yoghurt en veel thee. Tussen 12.00u en 14.00u eet ik nog eens vier crackers en om 16.00u eet ik 3 kleine broodjes van de koks. Om half 5 moet ik alweer avondeten, we eten saucijzenworstjes met aardappelpuree en witlof. Durf niet zoveel aardappelpuree te nemen (je wilt niet weten hoeveel boter ze gebruiken) en ook geen witlof (daar ging namelijk drie grote scheppen suiker bij). Om 20.00u neem ik m’n eerst cappuccino zonder suiker, niet zo lekker. Als ik om 23.00u thuis kom maak ik het goed met een lekkere grote bak sla met zongedroogde tomaatjes en olijven en een peer.

Woensdag
Woensdag had ik een spannende afspraak buiten de deur. Ik begon de dag goed met een stevig ontbijt met 2 volkorenboterhammen en 2 gebakken eitjes, sunny side up, wat thee en vruchtensap. Om half elf nam ik weer een suikerloze cappuccino, ben benieuwd of ik hier ooit aan ga wennen, anders is het ook mooi, nog een slechte gewoonte de deur uit. Om 15.00u eet ik een mueslibar van Eat Natural, ik weet nu nog steeds niet of ik die nou wel of niet moet eten. Als ik thuis kom eet ik gedroogde cranberries, amandelen en een banaan. ‘s Avonds eten we rode kool met aardappelen en slavink, als toetje geef ik mezelf een bakje yoghurt. Om 22.00u eet ik twee crackers van de bakker en wat kroepoek.

Donderdag
Ik begin de donderdag weer met twee gekookte eitjes en wat thee. Daarna ga ik een half uurtje hardlopen. Als ik terug kom begin ik gelijk aan iets wat je geen ontbijt en geen lunch kunt noemen, een salade met amandelen, pijnboompitten, rucola, tomaat en caesardressing. Om twee uur neem ik wat cranberries en drie crackers van de bakker. Om half 5 is het al weer tijd voor avondeten. We eten stamppot (met meer aardappel/boter dan andijvie) en rookworst. Ik neem een halve, hoe graag ik hem ook helemaal op had willen eten. De rest van de avond eet ik twee broodjes van de koks, heel veel gedroogde cranberries en ‘s nachts bij gebrek aan noten, heel veel pijnboompitjes.

Vrijdag
Alweer eieren als ontbijt, twee gebakken eitjes, sunny side up met twee volkoren boterhammen. Na m’n ontbijt ga ik een half uurtje hardlopen. Om 12.00u eet ik een handje amandelen en om half twee lunch ik met tomatensoep en 2 volkorenboterhammen. En toen ging het een beetje mis. Om half vijf at ik twee bakjes met doritos en om 18.00u, na wat depressief nieuws, of beter gezegd, geen nieuws, eet ik 8 bitterballen. Ah well, het was vrijdag. ‘s Avonds eten we gewokte garnalen met groente en noedels. Om elf uur snack ik nog even gezond wat amandelen.

Mijn zwakke punten: ‘s avonds en op momenten dat ik eventjes niet zo vrolijk ben. Wat gaan we daar aan doen? Eerder naar bed en zorgen dat ik van andere dingen vrolijk word dan een zak chips (want toegegeven, daar ben ik nog nooit langer dan vijf minuten vrolijk van geworden!)

Liefs,

>JANUARY PROJECT / REDEFINING MY DIET

>

Photobucket

Omdat m’n suikervrije-dieet toch iets lastiger bleek dan aanvankelijk gedacht, ben ik toch maar eventjes wat regels op gaan stellen. Stond ik met een rolletje Dextro in m’n handen dacht ik ‘dit is druivensuiker, mag dat nou wel?’ nee lieve schat, dan stopt de hunker naar die zoete smaak toch nooit? ‘In deze salade dressing zit een klein percentage suiker, mag ik die nu ook niet meer eten?’ Ja hoor, dat mag wel.
Dus, nu heb ik een lijst. Geen definitieve, want ik ben pas zes dagen bezig en zal heus nog wel ergens tegen aan lopen (als ik dan niet al lang het bijltje er bij heb neergegooid!)
Toegestaan:
– Natuurlijke suikers zoals in fruit, suikers heeft een lichaam ook nodig, dus fruit moet zelfs!
– Producten waarin ook suiker verwerkt is, zoals in een sladressing, zolang het niet één van de hoofdbestanddelen is, is het wat mij betreft prima.
– 1 dag per week zondigen mag, zolang ik hierdoor niet weer in m’n oude patroon dreig terug te vallen.
– Vruchtensap waarin maar een heel klein beetje suiker is toegevoegd (1 glas per dag!)
– Taart op verjaardagen, zolang ik niet los ga op al het andere lekkers. Want hallo, ik wil ook niet saai zijn.
Niet Toegestaan:
– Cruesli als ontbijt (sugarbomb!)
– Candybars en Snoepjes
– Frisdrank en Limonadesiroop
– ‘Maaltijden’ als pannenkoeken, na een zoete maaltijd heb ik na een uur alweer honger.
Dit suikervrije-dieet is dus niet bedoeld om af te vallen. Natuurlijk zou het leuk zijn al er een paar kilootjes af konden, maar wie heeft dat nou niet in januari? Ik ben overgevoelig voor suiker en heb de laatste tijd erg veel last van migraine. De dokter heeft gezegd dat het erg goed kan zijn dat dit door suiker kan komen.
Ook las ik op een belgische website deze tien punten waarom je suiker eigenlijk beter niet kunt eten. Hebben ook mijn ogen wel weer even geopend.
“- Geraffineerde suikers leveren geen enkele vitamines of voedingswaarden.
– Suiker laat je bloeddruk stijgen.
– Suikergebruik veroorzaakt op lange termijn stress.
– Je wordt er vermoeid en neerslachtig (futloos).
– Suiker verstoort je natuurlijke nachtrust.
– Je geraakt rusteloos. Of je voelt je vlug moe.
– Je krijgt gemakkelijker ontstekingen in je lichaam, suiker is ook slecht voor botten.
– Suiker maakt ziek; suikerziekte (diabetes) ;Obesitas (overgewicht); tandbederf, …
– Verstoorde bloedsuikerspiegel (stijging van het insulinegehalte) veroorzaakt evenwichtstoornissen, extreme moeheid, concentratiestoornissen …
– Suiker verstoort ons metabolisme en verkort de levensduur.”
Nu weet ik natuurlijk ook dat er wel veel meer slechte voedingsstoffen zijn, maar hé je moet ergens beginnen toch. Ik begin met zoveel mogelijk suikers schrappen en mocht ik dat ooit een keertje onder de knie krijgen, dan kijken we wel weer verder.
Liefs,

>SHOPPING / December wishes, what I bought

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Herinneren jullie mijn wishlist van vorige maand nog? De afgelopen weken heb ik stad, land en internet afgezocht om mijn wensen te vervullen voor een net iets lager bedrag. Of het echt gelukt is? Niet helemaal. Maar ik heb wel prachtige stukken voor een fijn prijsje weten te bemachtigen.

Het jasje en de pantalon zijn van Acne, toen ik vorige week in Amsterdam was en langs de winkel in de negenstraatjes liep zag ik dat ze maar liefst 60%(!) korting op de gehele wintercollectie hadden. Nou dat zijn dus de kortingen waar ik het wel voor doe.

Het paillettenrokje is van French Connection en heb ik besteld op ASOS. Eigenlijk was ‘ie bedoeld voor Oud & Nieuw, maar het rokje werd gisteren pas bezorgd, dus dat plan ging helaas niet door. Ander klein probleempje van het rokje.. hij is te klein. Medium is me gewoon te klein. Nu heb ik dus drie opties. Ik kan het rokje terug sturen, ik kan het rokje online proberen te verkopen of ik kan wachten totdat m’n billetjes vanzelf weer wat geslonken zijn (wat best volgende maand al kan zijn, want met al dat hardlopen en m’n suikervrije dieet gaat dat denk ik best wel snel?)

De legging/joggingsbroek is van T by Alexander Wang en dat is op dit moment mijn grootste liefde. Hij zit zo lekker. Niet alles verliep natuurlijk ook weer vlekkeloos. Zo bestelde ik de broek in Amerika en dat kostte me gewoon 32,25 aan invoerrechten en ik moest daardoor ook een week langer wachten, omdat ‘ie dus gewoon een week in Rotterdam bij de douane heeft gelegen. Heel erg jammer, maar helaas. Weet nu ook niet of ik nog zo snel iets uit Amerika bestel.

De zwarte top en de grijze sweater/jurk is van Ready To Fish by Ilja Visser. Na m’n splurge bij Acne liep ik langs de winkel op de Prinsengracht en ja hoor, ook daar dikke sale. Alles in de winkel ging weg met 50% korting. De grijze sweater/jurk draag ik het liefst op m’n leren legging en de zwarte top droeg ik met Oud & Nieuw in m’n tijgerprint rokje van de H&M.

Oh en last but not least, m’n hoesje voor m’n iPhone van Marc by Marc Jacobs. Besteld op Shopbop, samen met mijn T by Alexander Wang broek. Kostte me dus heel veel aan invoerrechten, maar het hoesje was meer dan 10 euro goedkoper dan op Net-A-Porter en op NAP betaal je ook nog eens meer dan dertig euro verzendkosten, dus uiteindelijk was ik zo toch goedkoper uit. Ik wilde eerst voor zwart gaan, maar toen dacht ik, blauw/groen is eigenlijk veel leuker en dan valt m’n telefoon tenminste lekker op en dat is belangrijk, want ik ben hem zo vaak ‘kwijt’ en als ik hem dan weer eens ‘kwijt’ ben, krijg ik een hartverzakking die me direct weer vijf jaar ouder maakt.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog with bloglovin

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close