>Photobucket

UGGS, de meningen zijn er sterk over verdeeld, maar een ding is duidelijk, erg Fashion Forward zijn ze niet. Neemt niet weg dat ik nog nooit zo lang en lekker heb gelopen op een bepaald schoeisel en dat ze altijd nog een stuk modieuzer zijn dan de plastic moonboots die ik jaren geleden droeg met sneeuw en gladheid.
Vorig jaar vlak voor Kerstmis kocht ik noodgedwongen mijn eerste paar, een beslissing die hartstikke verstandig bleek, want wat een sneeuw, regen en andere viezigheid hebben we de afgelopen winter gezien! Ik heb geleefd in mijn grijze Bailey Buttons. Droeg ze het liefst ook nog in bed. Toen het maart werd en de eerste zonnestralen tevoorschijn kwamen (en mijn excuus voor het dragen dus verdween) heb ik echt eventjes moeten afkicken.
Maar het is inmiddels alweer september en aangezien het weer vandaag een mooie 2 krijgt van weeronline kan ik mijn UGGS aan mijn voeten weer verantwoorden. Vorige week, om precies te zijn op 1 september, heb ik zelfs gezelschap gekocht voor mijn inmiddels afgedragen Grijze Bailey’s. De Classic  in Chestnut staan klaar om mij door de moeilijkste herfst en winterdagen (en misschien stiekem ook wel als ik gewoon even geen zin heb in hakken-leed) heen te slepen.
Mijn eigen mening over UGGS heb ik in ieder geval gevormd; ze zitten goddelijk.
Liefs,
Annemerel

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Ik werd vanmorgen wakker, positiever dan in weken. De zon waakte mij al vroeg, en aangezien mijn vriendje er bij lag alsof hij nog wel uren verder kon slapen ben ik op zoek gegaan naar mijn boek (Last night in Chateau Marmont, door Lauren -Duivel draagt Prada- Weisberger) om vervolgens twee uur in het zonnetje, onder de dekens, naast mijn steeds meer wakker wordende vriendje, te lezen. Heerlijk.
De perfecte start van de dag werd nog even geperfectioneerd door een heerlijk ontbijtje. Scrambled eggs met verse bieslook uit eigen tuin. Hmm..
En toen kwam ik op het fabuleuze idee om een rondje dorp te doen met mijn camera. Foto’s te maken van alle dingen waar ik veel tijd heb doorgebracht of die mijn woonplaats maken. De kinderboerderij waar ik vroeger dagelijks kwam om de bokjes en schaapjes brood te voeren, de peuterspeelzaal die ineens zoveel kleiner leek, ik had altijd het gevoel dat de speelplaats net zo groot was als een voetbalveld, in werkelijkheid is het amper groter dan onze postzegel-achtertuin. De kerk op het dorpsplein, de duinen en het strand, de molen waar ik nog bijna dagelijks voorbij rij, en mijn basisschool. Alles lijkt ook spontaan zoveel mooier met dit fijne september weer. Ik begin Monster bijna te waarderen.
Liefs,
Annemerel

>

Photobucket
Morgen begint het collegejaar voor de meeste studenten van de universiteit en ik… ga geen colleges volgen en weet überhaupt niet of ik dat de eerst komende paar jaar nog zal gaan doen. Ik heb mijn bachelor gehaald, werd niet toegelaten tot de enige master waar ik interesse in had (mijn cijfers waren niet hoog genoeg, mijn killer-motivatiebrief waar ik van november tot april mee bezig ben geweest is volgens mij niet eens gelezen).
De master die ik mag doen nu ik mijn bachelor behaald heb spreekt me niet aan, vele andere masters sluiten niet aan omdat ik niet de juiste vakken gevolgd heb. En natuurlijk zou ik best bereid zijn wat extra vakken te volgen, maar dan alleen voor een master die ik dolgraag wil doen en niet eentje die ik ga doen omdat ik zo nodig mijn master wil behalen.
Nu wil ik dus een baan. De eerst komende tijd zit ik nog wel goed bij Elzenduin, in de bediening, achter de receptie, soms wat promotionele teksten. Ik heb het er naar mijn zin dus wat dat betreft is het allemaal best wel okee, maar eigenlijk wil ik best graag meer. Ik ben niet iemand die snel genoegen zal nemen met minder en dus ben ik onrustig en wil ik een echte echte echte baan, niet dat ik die snel voorbij zie komen.
Het is absoluut niet de makkelijkste tijd om een baan in de media te vinden. Iedereen vraagt ervaring, een weblog waar ik al zeven jaar mijn liefde en zaligheid in stop lijkt niet te tellen, evenals mijn blog voor I Love Beauty News en de paar stukken die ik geschreven heb voor andere freelancers. 
Maar ik geef de moed niet op, zucht af en toe gewoon een keertje extra, maar blijf zoeken. Als ik volgend jaar nog steeds niks gevonden heb ga ik misschien nog wel een andere bachelor doen. Ik denk nu aan rechten, lijkt me best een leuke studie en een juridische functie begint me ook steeds leuker te lijken (en is bovendien makkelijker te vinden).
Voor nu geniet ik maar eventjes van alle vrijheden en mogelijkheden die ik heb (als in.. besluiten volgende week op de trein te stappen naar Parijs om daar een paar weken van Laduree & Pain au Chocolat te genieten, hypothetisch gesteld natuurlijk..) 
Wat gaan jullie dit jaar doen? Zitten jullie nog op school, wat studeren jullie, zijn jullie ook net klaar, hebben jullie een baan, of hebben jullie net als ik eventjes niets vasts..?
Liefs,
Annemerel

>

Photobucket
Soms heb ik van die fases dat ik totaal tot over mijn oren verliefd ben op een kledingstuk, een tas of een sieraad. Op dit moment is een van mijn tiffany’s kettingen de absolute lul, want dat ding krijgt momenteel zoveel liefde en hangt al weken iedere dag om mijn nek. Soms met de sleutel, soms met het hartje (wat ik overigens vorige week voor mijn bachelor van mijn ouders kreeg), soms met allebei. Soms draag ik het lang, met werken draag ik hem meestal twee keer om mijn nek. Kortom mijn ketting is er bij iedere gelegenheid bij en zorgt ervoor dat ze voor iedere gelegenheid gepast is. I’m lovin’ it, het liefst ging ik ermee slapen…
Liefs,
Annemerel

>Photobucket

Deze zomer mag je gerust de zomer met de ‘serie-verslavingen-van-Annemerel’ noemen. Bewaar ik mijn obsessieve tv-serie gedrag meestal vooral druilerige herfst en wintermaanden, deze zomer, de laatste weken ook wel wat van een druilerige herfst weg hebbend, ben ik aan iedere serie waar ik gewoon een aflevering van kijk spontaan verslaafd.
Het begon met mijn her-ontdekking van The OC. Een paar jaar geleden leefde ik op OC-energie. Ik stond er mee op, ging er mee naar bed, droomde ervan, ‘s nachts en overdag, ja het was heel erg. Een paar maanden geleden haalde ik eindelijk mijn vriendje over de serie met mij te kijken en sindsdien kijken we iedere avond voordat we gaan slapen The OC. Inmiddels zijn we bijna door seizoen drie heen, dus de serie is alweer bijna ten einde..
Ergens halverwege juli -toen het nog wel gewoon prachtig weer was- ontdekte ik Pretty Little Liars. Iedereen tweette erover en ik werd nieuwsgierig. Ik was hooked. Ik keek de eerste zes aflevering in een dag. Toen ik aflevering zeven wilde downloaden lukte dat niet, bleek nou, er waren pas zes afleveringen. Wist ik veel. Een paar weken geleden was aflevering tien, de voorlopig laatste aflevering, en wat was ik depri dat ik nou nog steeds niet wist wie nou die mysterieuze A. was.
Maar lang treurde ik niet, want ik ontdekte gewoon de volgende serie, Teen Mom. Het vervolg op 16 & Pregnant, waarin vier jonge moeders hun baby proberen te verzorgen en nogal wat probleempjes hebben met vriendjes en ouders. Ik raakte dusdanig aan de serie verslaafd dat ik zelf ook een kleine erwt wilde. Ja lieve lezers, dat lezen jullie goed. Gelukkig heb ik nog genoeg werkende hersencellen om die gekke ilusies te laten voor wat ze zijn, maar toch.
Vorige week begon ik, ook na een aantal twitterberichtjes, eindelijk aan The Vampire Diaries. De afgelopen zes dagen heb ik iedere dag gewerkt maar geloof het of niet, ik heb toch nog de tijd weten te vinden om alle 22 afleveringen van het eerste seizoen te bekijken. En ja, nu ben ik dus hooked. Het is Twilight all over again. Jeezz.. het is ronduit lachwekkend, dat een 21-jarige ‘jonge vrouw’, afgestudeerd, zo hopeloos kan zijn dat ze werkelijk waar ieder uur van de dag wel eventjes denkt aan de ondeugende ogen van vampier Damon, de lieve blik van zijn broertje Stefan en de pure schoonheid van Elena.
Maar morgen is het 1 september. Dan is het afgelopen hoor. Ga ik gewoon weer terug naar ‘mijn echte wereld’, zonder vampieren, tienermoeders en stalkende overleden vriendinnen. Deal?!
Liefs,
Annemerel