Je vraagt je wellicht af, hoe gaat het nu eigenlijk met die triatlon die je over anderhalve week zou moeten zwemmen/fietsen/lopen in Portugal? Nou met die triatlon gaat het naar mijn weten prima!
Je vraagt je wellicht af, hoe gaat het nu eigenlijk met die triatlon die je over anderhalve week zou moeten zwemmen/fietsen/lopen in Portugal? Nou met die triatlon gaat het naar mijn weten prima!
Ik heb nog nooit zo hard getraind als afgelopen week. Ik liep 75 kilometer in totaal. Toen ik vrijdag mijn 35 kilometer aantikte, had ik zelfs 100 kilometer in 7 dagen gelopen (2x 35, 1x 10, 1×20). Het is super vermoeiend, maar dat schijnt marathontraining nu eenmaal te zijn. Bij eerdere marathons trainde ik ook wel hard, maar zo hard als ik de afgelopen week mijn best heb gedaan, nooit eerder.
Mijn vader probeert me al jaren een rugzak aan te smeren. Volgens hem verpest ik mijn schouders en nek met mijn veel te zware tassen aan mijn armen. Daar kan ik hem eigenlijk geen ongelijk in geven en daarom draag ik sinds anderhalf jaar geen grote tassen meer, maar een klein tasje waar alleen een paar plastic betaalpassen, mijn rijbewijs, camouflagestick, lipbalsem en iPhone(+ lader) in past. Toch loop ik af en toe nog met een zware tas. Als ik naar Amsterdam ga bijvoorbeeld, dan moet mijn MacBook mee en een hele voorraad eten. Of als ik op reis ga, dan prop ik mijn handbagage zo vol dat ‘ie net zo veel weegt als mijn incheckbagage en dat hangt dan aan één schouder. Zo vreemd dat ik op mijn bestemming vaak met koppijn aankom…
Oktober is in full-swing. Sterker nog, het is inmiddels alweer half oktober. Ik doe alle mogelijke moeite om nu de zin ’tijd vliegt’ te omzeilen, maar ik kan er toch echt niets anders van maken. Het is half oktober mensen. Over 7,5 week is het Sinterklaas, over 10 weken is het Kerst, een week later is het 2015. Ik durf mijn ogen bijna niet meer te sluiten, de tijd lijkt ineens drie keer zo snel te gaan. Voor mijn gevoel zitten we ergens begin september en is de zomervakantie net voorbij.
