Het themawoord van afgelopen week was ‘moe’. Toen ik vanmorgen mijn video aan het editten was kwam ik er pas achter dat ik iedere dag verteld heb dat ik moe was. Een intense moeheid, tranen in mijn ogen vermoeidheid. Het was dan ook een weekje met redelijk wat afspraken in mijn agenda. Maar ik denk dat de grootste ‘boosdoener’ die trailrun van vorige week geweest moet zijn. Die heeft me volgens mij volledig leeg getrokken.
Nog een kleine drie weken, dan stap ik de auto in om samen met mijn ouders en zusje naar Italië af te reizen. De jaarlijkse zomervakantie in Italië staat ook dit jaar op het programma. Als mensen me vragen waarom ik op mijn leeftijd nog steeds met mijn ouders mee ga zeg ik altijd “het is heel simpel, ik kan het heel goed met mijn ouders vinden, mijn zusje is mijn beste vriendin, ik ben in Italië, waar ik de hele dag heerlijk kan eten en drinken. En ik kan overal werken, dus waarom zou ik NIET met mijn ouders mee gaan naar Italië?”.
Na dit boek voor de zoveelste keer op Snapchat en Instagram voorbij te hebben zien komen ging ik overstag. Dit boek moest ik zelf ook maar een keer gaan lezen. Ik hou er wel van, een beetje inspirerende boeken. Eerder las ik onder andere Girlboss van Sophia Amoruso. Ook zo’n boek dat je een lekkere schop onder je kont geeft. En dit boek beloofde hetzelfde. En zo’n schop, kon ik wel weer even gebruiken.
