Annemerel.com

>Candy

>

Photobucket
Ze hebben het altijd over Kerstkilo’s, en soms misschien nog wel over Decemberkilo’s, maar bij mij zou je het beter de ‘Sinterklaaskilo’s’ kunnen noemen.

God, ja natuurlijk, met Kerstmis eet je jezelf helemaal ongans, tweeënhalve dag lang. Natuurlijk ben je dan tussen Kerst en Oud & Nieuw misschien anderhalve kilo zwaarder, maar goed, tweeënhalve dag ongegeneerd vreten gebeurd bij mij wel vaker.

Nee Sinterklaas is geniepiger. In september kun je bij iedere supermarkt al terecht voor het nodige strooigoed en knappe meid als jij het tot december volhoudt daar niet van te eten.

Ik begon eind september al aan de kruid- en pepernoten, en ben sindsdien niet meer gestopt. Vond ik vanmorgen ook nog eens bij mijn zusjes’ UGG een zak met sinterklaasschuimpjes geadresseerd aan Roos en aan mij (naast de tweede Sex and the City Movie overigens!). Als ik ergens verslaafd aan ben dan is het aan schuimpjes. Die suiker die daar in zit zorgt er gewoon voor dat ik niet stop voordat ik misselijk ben en ook dan ga ik graag nog eventjes door. Niet zo’n slimme zet van de Sint dus.

Dat bedoel ik dus. Bij Kerst eet je je dan misschien tweeenhalve dag ongans, met Sinterklaas snoep ik me tweeënhalve maand onwel. En iedereen weet dat suiker een stuk slechter is dan een stukje kalkoen (hoewel daar natuurlijk ook wel weer heel veel over te zeggen is natuurlijk, waar ik overigens ook het wel het nodige van af weet, maar jullie begrijpen mijn punt toch?)

Liefs,

>Amsterdam

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Gisteren was ik voor het eerst sinds drie maanden weer eens in mijn geliefde Amsterdam. Kwam ik er de afgelopen drie jaar minstens drie keer in de week voor colleges (&shopping, natuurlijk!)(Hoevaak kun je drie zeggen trouwens? Maar het is allemaal heus!), nu ik geen OV meer heb, vijf dagen in de week werk en geen colleges meer hoef te volgen, moet ik er eigenlijk een beetje moeite voor doen om naar Amsterdam te gaan.

Maar ik heb het echt gemist en ik zal Amsterdam ook nooit meer zo lang bezoekloos laten, want hoewel Den Haag best leuk is, die internationale allure mist het. En ook al was Parijs liefde op het eerste gezicht, in Amsterdam vind ik mijn weg. Dus, Amsterdam + Annemerel = Love :)

Was het gister natuurlijk ook wel een prachtige dag om door Amsterdam te slenteren! Het eerste wat ik deed toen ik de trein verliet? Naar Starbucks! Want ook daar was ik al drie maanden niet geweest. Met de warme Starbucksbeker en mijn iPhone (met keihard John Mayer) in mijn ene hand en mijn Nikon in de andere liep ik over het Damrak, door de veel te drukke Kalverstraat naar het Spui, waar Laura een paar seconde later ook arriveerde.

We namen de tram riching Oud-Zuid, stapten expres iets te vroeg uit, zodat we nog een stukje konden wandelen en liepen om half twee George W.P.A. binnen. Sinds m’n vriend me daar op mijn verjaardag mee naar toe nam om te lunchen is George m’n vriend, want George kan koken, althans, George’s koks kunnen koken. We bestelden Sauvignon Blanc en Steak Tartaar, kletsten aan een stuk door (want Laura ook al weer een maand niet gezien) en gingen na de Steak Tartaar gewoon lekker verder met de Desserts, Crème Brûlée en Cheesecake. Goddelijk natuurlijk.

Na de lunch namen we afscheid en bracht ik een bezoek aan Elise van I Love Fashion/Beauty News. Ze heeft het er al weken over dat ze me iets wilde geven en ik was natuurlijk wel nieuwsgierig! Ze had super lekkere crèmes van het merk Filorga, een Frans merk wat pas sinds deze maand in Nederland verkocht wordt bij Ici Paris. Het is super exclusief en in de Zuid-Europeselanden is het hét Beautymerk, ze verkopen zelfs botox bij de apotheek van Filorga! Ik ben dus zeer benieuwd en laat jullie snel weten of het echt zo geweldig is!

Maar ik kwam natuurlijk niet alleen maar omdat ze me wat wilde geven. We hebben ook weer even lekker bijgepraat over de site en alles eromheen, er gaan binnenkort weer spannende dingen gebeuren! En… Elise komt aanstaande maandag bij mij thuis m’n kledingkast opruimen (nog meer ja!) en dan ga ik ze online zetten in de VIPshop die ik zojuist heb aangemaakt op http://www.fashion-vintage.com/ be prepared, want ik denk er over om het dit keer écht rigoureus aan te pakken!

En toen was het alweer over vijven en moest ik in het donker op zoek naar het Centraal Station. Gelukkig snel gevonden, treintje had vertraging waardoor ik hem nog net haalde (mag ook wel een keer!) trammetje, busje, thuis! Moe, voldaan, Gossip Girl kijken, slapen!

Liefs,

Annemerel

Tune Tuesday: Dancing Alone

Ik houd van muziek, kan me geen activiteit bedenken waarbij ik geen muziek zou willen horen (zelfs slapen doe ik het liefst met Coldplay op de achtergrond). Deze muziek draai ik wanneer ik mezelf op mijn kamer opsluit om (op mijn manier) te dansen. Een lekkere mix met Pop, Soft Rock, een beetje R&B en Dance, maar vooral erg veel Guilty Pleasure.
Gegarandeerd een mixje waar je erg vrolijk van wordt!

 

Liefs,

>Dancing With Myself

>

Photobucket

Sprak ik vorige week nog vol lof over m’n 68 baantjes tussen de 65 plussers, inmiddels ben ik daar al lang weer vanaf gestapt. Kijk dat zwemmen was leuk voor een keertje, maar: ik had vijf dagen last van schouders en hoofdpijn, in totaal kostte die 68 baantjes in een uur toch wel twee uur, mijn haar was vijf dagen later nog steeds droog en als ik serieus drie keer in de week baantjes zou willen zwemmen, zou me dat toch zeker zestig euro in de maand gaan kosten..
Ja als je al die minpunten zo bij elkaar optelt dan zijn alle voordelen toch allang verbleekt? 
Eigenlijk wil ik helemaal niet zoveel geld uitgeven aan sporten. Bewegen is noodzakelijk, maar het kan ook gratis toch, als je het heel erg objectief bekijkt, om te bewegen heb je alleen je eigen lichaam nodig?
Dus pakte ik vorige week mijn dansuurtjes weer op. Met mijn kamerdeur goed gesloten, de gordijnen dicht en mijn muziek op volume vroegtijdig slechthorend beoefen ik weer iets wat alleen een zo goed als blinde als dansen zou beschouwen. Maar I don’t care. Dance to express, not to impress, toch? 
Ik vind dansen fijn. Iedereen die mij vijf minuten in het echt heeft mee gemaakt kan bevestigen dat ik een motoriek heb van lik m’n reet, maar dat maakt toch helemaal niet uit? Zo lang niemand kijkt. Ik denk dat dansen een van de beste workouts is die je je kunt bedenken. Je gebruikt iedere spier en het is ook nog eens super leuk om te doen. Nee geen filmpjes met danspasjes van andere, dat is toch niks aan. Je gewoon laten leiden door de muziek. Zoals je misschien op zaterdagavond ook wel eens doet, maar dan nog iets actiever, alsof je de enige op de wereld bent.
Probeer het, echt (bij voorkeur op het moment dat er geen gezins/huisgenoten aanwezig zijn, haha!)
Liefs,

>The Social Network

>

Photobucket  Photobucket  Photobucket

The Social Network, een film over Facebook, het zou mij benieuwen.

Maar ik hoorde positieve verhalen van alle kanten en gezien mijn liefde voor sociale media, was het toch eigenlijk ook wel een klein beetje verplichte ‘literatuur’. Zo kwam het dus dat ik volkomen illegaal vanavond in bed, onder het genot van heel veel thee, kruidnootjes en pepernoten The Social Network heb bekeken.

En wat een verrassing! Het was dan misschien niet de meest vrolijke, gezellige zaterdagavond film (waar ik eigenlijk naar op zoek was), maar het waren zeker geen twee uur wasting time.

Ik ben niet echt een Facebookmeisje. Ik heb een Facebook, natuurlijk. Ik denk dat ik ook wel dagelijks even online ben, maar het is niet zo dat ik compleet verslaafd ben. Pas drie weken geleden begon ik echt de voordelen van Facebook in te zien (Groups! You’ve got to love them..!) Toch ben ik meer een Twittermeisje en dat kan natuurlijk ook gewoon samen gaan, maar als ik moest kiezen, koos ik toch voor Twitter.

Om heel eerlijk te zijn, ik kende de geschiedenis van Facebook ook helemaal niet, ik wist niet dat er een 18-jarige Harvard-Geek achter het hele 500 miljoen tellende netwerk zat. Ik wist überhaupt niet dat het al uit 2003 dateerde, maar ik vond het wel verrassend interessant om achter deze dingen te komen.

Dat ik het zo interessant vond, komt heel waarschijnlijk ook wel een klein beetje door het Hollywood aspect. The Social Network is geen droge documentaire, het verhaal van Mark Zuckerberg is gegoten in een heerlijk Hollywood-format, met liefdes, de nodige sterrencasting (Justin Timberlake), uitvergroot drama en een bepaald soort spanning die tot het eind te voelen is.

Toch is de film ook weer niet over-de-top-het-ligt-er-te-dik-bovenop-Hollywood. Natuurlijk is het verhaal op de nodige plekken een beetje aangedikt, maar het verhaal is zeker niet zo voorspelbaar, twaalf in een dozijn, suikerspinzoet Hollywood. Het voelt echt, met herkenbare (Social Media) problemen, met acteurs zonder al te veel glamour en die wonderbaarlijk genoeg ook nog echt op de personen wie ze spelen lijken (did a little research).

Kortom, lieve lezers, als je ook maar een klein beetje geïnteresseerd bent in Social Media, of gewoon houdt van een goede film.. ga hem zien, het is het waard, echt!

(En ja Columbia Pictures, door deze lofzang hoop ik inderdaad dat jullie mij nu niet gaan vervolgen voor het kijken van een illegale ‘screening only’ versie, jullie hadden me ook gewoon op de persvertoning moeten uitnodigen, just kidding, natuurlijk!)

Liefs,