Omdat ik in mijn lijstjes soms nog wel eens neig over te komen 1. Als een verwendnest met enorme hoeveelheden overeenkomsten met Rupsje Nooitgenoeg of 2. Een onhandige zeurpiet, vandaag een lijstje met de tien dingen waar ik dankbaar voor ben. Zoals altijd, in willekeurige volgorde en niet altijd even serieus.

1. Het feit dat ik geboren en getogen ben in Nederland. Ik woon in een vrij land, waar vrouwen een eerlijke kans krijgen (zover ik dat kan beoordelen natuurlijk). De enige reden waarom ik eventueel ooit honger zou lijden is niet omdat er geen voedsel is, maar omdat ik geen tijd heb om te eten of omdat ik aan een schoonheidsideaal zou willen voldoen. Als ik een gaatje in mijn kies heb is dat rot, maar ik weet dat ik een goede (en redelijk betaalbare) zorgverzekering heb die de kosten dekt. Als ik op vrouwen zou vallen dan is dat geen enkel probleem en word ik net zo geaccepteerd als dat ik nu word met mijn vriend. En als ik toevallig op de verkeerde plaats, op het verkeerde moment ben en verdacht wordt van moord dan hoef ik niet voor mijn leven te vrezen.

2. Het grootste probleem waar ik iedere dag weer tegen aanloop is dat ik de douche niet op een fijne warmtestand kan krijgen. Hij is of te warm, of te koud. Nou als ik dat al als probleem zie…

3. Hoewel ik heel erg kan klagen over het feit dat ik dit jaar weer niet naar New York ga, heb ik volgens mij niets te klagen dit jaar.. Weekje wintersport, paar dagen Berlijn, weekje Grieks eiland, tweeënhalve week Italië, vier dagen Parijs en volgende week alweer naar Parijs..

4. Ik ben dan misschien geen mastermind, ik heb wel genoeg hersenen gekregen om zelfstandig te kunnen functioneren in de samenleving. Natuurlijk maak ik wel eens een domme fout, maar ken jij iemand die perfect is? En zo ja.. Dan ken jij diegene waarschijnlijk nog niet goed genoeg.

5. Ik ben dan misschien nog steeds niet de Anna Wintour van Nederland, ik heb wel een baan, waar ik meestal met plezier naar toe ga. En daarnaast heb ik ook nog tijd (of maak ik tijd) om aan mijn ’toekomst’ te werken.

6. Ik heb de liefste ouders van de hele wereld, die ook op m’n 22ste nog de wereld voor mij betekenen. Ik ben dan misschien wel financieel onafhankelijk van ze en ik heb dan misschien genoeg hersenen om zelfstandig in de maatschappij te functioneren.. Ik zou een heel andere Annemerel zijn zonder de hulp van mijn ouders.

7. Mijn agenda mag dan wel vol staan, stel je voor dat dat niet het geval was, dat ik slaapwandelde door mijn leven.. Yuk! Drukte mag dan af en toe vermoeiend zijn, het gevoel van iets doen is 20x fijner dan het gevoel dat je krijgt van wekenlang op de bank hangen. En weetje als je dat op een gegeven moment veel doet, dan waardeer je het ook niet meer!

8. Ik heb een super lieve en leuke vriend die alles voor mij zou doen. Hij heet dan misschien geen Orlando Bloom of CHUCK! Maar he’s mine and I’m his and we are us. (moeten jullie al kotsen?)

9. Goed en dan nu de uiterlijke aspecten waar ik blij mee ben. Ik bedoel, kan verschrikkelijk zeuren over m’n huid en in het verleden is die drie kilo die ik eraf wilde ook al meerdere keren ter spraken gekomen, maar ik ben heus ook wel blij met dingen. Zo ben ik blij met mijn handen en nagels, want ze hebben een mooie vorm. Ik ben blij met mijn armen en schouders want hoeveel kilo ik ook aankom, ik krijg geen armvet. Ik ben blij met mijn verhoudingen, want ik ben best in proportie. En verder is m’n haar ook wel okee!

10. En dan ten slotte, mijn blog! Beste beslissing die ik acht jaar geleden genomen heb, dat bloggen! Ik ben dan misschien maar gewoon Annemerel. Door jullie voel ik me soms best wel speciaal. Geen speciaal als in, wow ik ben beter dan andere, ik heb verschrikkelijke sterallures speciaal.. Nee meer speciaal als in er zijn meiden die mijn verhalen lezen, die waarderen wat ik doe. En dan zijn er natuurlijk altijd mensen die daar geen waardering voor hebben en die dat wel of niet uiten en dat is natuurlijk jammer, maar zo gaat dat nu eenmaal. Niet iedereen heeft dezelfde waarden.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin