Het was 13 april 2014 toen ik mijn eerste en enige Rotterdam Marathon liep. Het was het jaar dat Eliud Kipchoge won in 2:05 (zijn PR/WR is inmiddels 2:01.39), het was redelijk warm (maar voor Rotterdam Marathon begrippen gewoon ‘normaal’), ik had in mijn voorbereiding slechts twee trainingen per week gedaan (een loopje van 5 kilometer en een duurloop), mijn relatie was drie weken ervoor op de klippen gelopen en ik woonde tijdelijk bij mijn ouders. Ik ging er voor, maar het was niet genoeg.
Ik wist dat 2018 een heel mooi jaar was, maar nadat ik zojuist door mijn Instagram gescrollt ben weet ik het zeker… dit was fantastisch. Het zal lastig zijn dit jaar ooit nog te kunnen overtreffen. Ik zet mijn 25 favoriete momentjes aan de hand van mijn Instagramfoto’s op een rijtje.
Afgelopen woensdag was de officiële presentatie van mijn boek Trainen als een Topatleet. Van te voren was ik toch weer zenuwachtiger dan je wellicht zult verwachten. En dat had niets te maken met de reacties op mijn boek. In deze vlog neem ik jullie mee naar mijn voorbereiding (zenuwen) en tijdens mijn presentatie hebben verschillende mensen mijn camera gepakt en beelden voor mij gemaakt. Voor mijzelf ook super leuk om deze vlog te editen en al die fragmenten (waar ik niets vanaf wist) terug te zien. Het was een geslaagd feestje dat werd afgesloten in stijl…
Liefs, Annemerel
Ik hoop dat jullie allemaal een hele fijne dag hebben met heel veel lekker eten, leuke mensen om je heen en heel veel gezelligheid. Dat je geniet van het lekkere eten, dat je geen familie-stress-praktijken hebt en dat je buik vanavond niet te veel pijn doet van al het eten. Mocht je vandaag aan het werk moeten, in de horeca, of in de zorg… heel veel succes en ik hoop dat je gasten/patiënten het je niet te lastig maken vandaag.
Bekijk bericht
Nog 11 dagen tot de Málaga Marathon. Nog 11 dagen totdat ik eindelijk dat laatste hoofdstuk van mijn boek kan schrijven. Dat werd weleens tijd. Dit weekend moest ik er nog niet aan denken, maar deze week is de taper in gegaan en ik merk dat het rustige trainen zorgt voor onrust, de marathon kan nu ineens niet snel genoeg meer komen. Totdat ik dan ineens weer écht goed ga nadenken over wat ik in Málaga wil gaan doen, dan wil ik dus meteen weer keihard op de rem trappen en zou ik het liefst nog een maand extra hebben. Klassieke taper-tantrums, een achtbaan aan gevoelens en gedachten.