Op het moment van schrijven bevind ik me op een bankje op het balkon van mijn hotelkamer. De vogeltjes fluiten, voor me zie ik de zee, de Middellandse Zee. Mijn moeder zit naast me op het bankje met een boek. De zon houdt zich nog even schuil achter een dun wolkendek, maar ik denk dat het niet lang duurt voordat hij sterk genoeg is en er doorheen weet te prikken. Kort samengevat: ik heb op dit moment niets te klagen. Helemaal niets.
Het zal je vast niet ontgaan zijn dat er een boek 3 (nog steeds geen titel, help!) in de maak is. Al sinds de zomer van 2016 loop ik met dit idee in mijn hoofd en ik kan niet wachten om er eind deze maand echt aan te beginnen. Zonder meteen al te veel over het onderwerp weg te geven: erg veel tijd om andere dingen te doen dan om te lopen en te schrijven zal ik komende zomer niet hebben. Dat betekent niet dat mijn blog vier maanden op slot gaat, in tegenstelling. Ik ben van plan om iedere dag gewoon netjes om 12.00u een blog paraat te hebben. Maar daar heb ik wel jullie voor nodig.
Hello from NYC, waar je op iedere straathoek een foto uit de losse pols kunt schieten en je er op kunt vertrouwen dat het een fotogeniek plaatje is. Mits de zon schijnt. En dat deed ‘ie toen ik gistermiddag aankwam gelukkig. Dat wil niet zeggen dat hier de lente wel gearriveerd is, de temperatuur ligt ook hier rond het vriespunt. MAAR IK BEN IN NEW YORK.
Bekijk bericht