Another day, another sunny day.. Gisteren was de ultieme campingdag. Ik stond pas rond negen uur op (en dat is heel laat voor mijn doen), ik deed niet veel meer dan liggen, eten, drinken en af en toe wat badmintonnen en de enige echte activiteit die ik verrichte was het schrijven van een paar blogs en het versturen van een paar mails.
Afgelopen week was ik iets luier dan de week ervoor. Dat 15 minuten spieroefeningen per dag, 6 dagen per week… het is me niet helemaal gelukt. Toch ben ik lekker bezig geweest en ik voel (en zie zelfs een klein beetje) resultaat..
Ik kon gisteren niet wakker worden. De afgelopen twee weken stond ik iedere dag tussen 7.00u en 7.30u op. Vrijwel zonder problemen. Maar gisteren lukte het niet. Om 8.15u lag ik nog steeds met mijn hoofd in mijn kussen. Totdat ik mijn twitter tijdlijn begon te lezen en las dat Cory Monteith overleden was. Ik schoot letterlijk omhoog, dook mijn tent uit en rende naar mijn zusje (die nog in diepe slaap verzonken was) om het nieuws met haar te delen. Wat een ongelooflijk rotnieuws. Gat-ver-damme.
Na een week Lago di Garda, spendeerde ik afgelopen week in Toscane. Een wereld van verschil. Natuurlijk leven we nog steeds met dezelfde spullen, maar het leven is in Toscane compleet anders dan aan het Gardameer. Ook al scheelt het slechts 400 kilometer.
