Het is deze maand precies tien jaar geleden dat ik voor het eerst vrijwillig hardliep. Of nou ja hard, ik weet eigenlijk helemaal niet hoe hard ik toen liep. Het was de eerste paar trainingen vooral een beetje joggen afgewisseld met wandelen. Gewapend met mijn roze iPod mini, vastgeklemd aan mijn spijker hotpants, een spaghettitruitje en een paar oude Nikes ging ik op een mooie dag in juni naar buiten. Ik weet nog dat het een zaterdag was en dat er een WK aan de gang was. Ik weet nog dat ik ’s ochtends met mijn vader geskeelerd was. Ik weet nog dat ik ’s middags gekeken had naar Sisterhood of the Traveling Pants en ik weet nog dat het heel mooi weer was.
