
Deze week begin ik het goed te beseffen. De herfst komt eraan. Als mijn wekker om half zeven gaat is het buiten nog donker. Als ik om kwart over acht ’s avonds mijn baantraining begin gaat de zon net onder, als ik drie kwartier later klaar ben is het pikdonker. En ik hoef nu niet eens naar buiten te kijken om te weten dat het pietjepruimenweer is, het geluid van auto’s over een nat wegdek, de regen die tegen mijn ramen klettert. Het heeft wel wat, maar mijn regenjas heb ik nog niet mee verhuisd en ik zou zo graag even naar buiten gaan om iets van lunch te halen. De regen houdt me tegen. Waar de regen me niet van weerhoudt? Hardlopen. Dat vind ik eigenlijk best prima in de regen. Dat was niet altijd zo en ik moet toegeven, als ik een strakblauwe hemel zie met een blinkend zonnetje wordt mijn drang naar hardlopen wel iets groter, maar hardlopen in de regen is nu ook weer niet zo verschrikkelijk. Er zijn wel een paar maatregelen die ik tref en die deel ik graag met jou.
