LET’S TALK ABOUT: The Fall

Gisteren was het dan eindelijk zover. Het moment dat ik het liefst zo lang mogelijk uitstel, maar waar ik persoonlijk eigenlijk niet echt veel invloed op heb. De herfst heeft zijn intrede gedaan. De dagen worden met rassenschrede korter, de bomen in mijn straat beginnen al te verkleuren en het zal niet lang meer duren voordat helemaal hun kleur verliezen en de straten bezaaid zullen liggen met bladeren. De herfst kan op zijn tijd best gezellig zijn. Lekker knus op de bank met een dekentje en een grote pot thee. Maar om het nu meteen als mijn favoriete seizoen te bestempelen? Nope. Ik vind het extra lastig om mezelf te motiveren als het buiten donker en grijs is, daarom vind ik het extra fijn om te werken met lijstjes in de herfst (en winter), om mezelf net een beetje actiever (en productiever) te maken. Behalve mijn dagelijkse to-do-lijstjes, staat er ook genoeg op mijn seizoens-to-do-lijstje. Benieuwd wat ik allemaal van plan ben, lees dan vooral even verder…

Bekijk bericht

DIARY: #38

De laatste week van de zomer. Van iedere zonnestraal optimaal genoten, mijn eerste vrijgezellenfeest, natuurlijk weer genoeg verhuisperikelen en wat (minder) hardgelopen.

Bekijk bericht

ASK YOUR RUNNING QUESTION: #107

Hoe vertrouw je je (nieuwe) trainer die je heel anders laat trainen dan je voorheen deed? Heb ik nog bijzondere hardloopdoelen voor 2019? En wat vind ik eigenlijk van de Nike Zoom Fly 3? Deze prangende vragen beantwoord ik vandaag in de Ask Your Running Question.

Bekijk bericht

♥️: 19/9

Het wordt zaterdag dan misschien herfst (iets waar ik iets minder naar uitkijk dan lente en zomer), er zijn genoeg mooie dingen in mijn leven waar ik uitermate gelukkig van word ♥️

Bekijk bericht

RUN BABY RUN: Boston here I come

In september 2015 liep ik een (zeer onverwacht) snelle tijd tijdens mijn eerste Berlijn Marathon. Ik verpletterde mijn PR met 32 minuten. Dat is gewoon ruim 45 seconden per kilometer sneller. De euforie was groot, niet alleen omdat ik mezelf positief verrast had, ook omdat ik wist: nu mag ik de Boston Marathon gaan lopen.  Ik liep bijna 9 minuten sneller dan de kwalificatielimiet. Op dat moment had ik wel vaag een droom van ooit een Boston Qualifier lopen, maar dat ik dat op dat moment al kon, daar had ik op dat moment nog niet bij stilgestaan. De euforie van die Berlijn Marathon heb ik maandenlang op kunnen teren en in de zeven marathons die ik hierna nog liep, heb ik dit gevoel nooit weer kunnen krijgen. Ik wist toen ook wel, een PR van 32 minuten, dat gaat me niet snel meer lukken. Maar die Berlijn Marathon was niet alleen een vet PR, het is ook de enige marathon die ik met negatieve split gelopen heb, naarmate de kilometers verstreken ging ik alleen maar harder lopen. 27 september 2015 was gewoon míjn dag.

Bekijk bericht