Annemerel.com

>DIARY: On Moving Out (Part V: It takes a little longer)

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Toen Remco het huis kocht dachten we dat we er zo in konden. Groene muurtje in de slaapkamer weg, verschrikkelijke behangetje van twee muren halen, even witten, en klaar. Het hele appartement heeft namelijk houten vloeren en de overige muren waren allemaal een paar jaar geleden gewit. 
Maar als dan alle meubels weg zijn, en het zonnetje naar binnen schijnt, dan is die muur toch ineens stuk minder hagelwit. We zijn nu dus ALLES aan het witten. Iedere muur, ieder plafond, op dat ene muurtje in de slaapkamer na dan, die heeft de kleur Puur Kiezel van Flexa gekregen. 
De enige ruimte waar we vrijwel niks aan hoeven te doen, dat is de prachtige badkamer! We willen alleen nog een nieuwe toiletbril, gewoon, omdat ons dat een frisser idee geeft. Verder is alles daar prima in orde. Het lijkt net een wellness, op deze foto’s is het niet zien, maar onderaan de muur zitten kleine lampjes die echt zo’n vakantie-wellness gevoel geven.

Oh en aan de inloopkast hoeft ook NIKS meer te gebeuren!

De keukenkasten worden ook al gevuld, dat is niet zo lastig met zo-veel glaswerk! Het bed in elkaar zetten was nog een heel ander verhaal. Man, Ikea! Ze doen net alsof iedereen zo’n kastje in elkaar kan zetten (de planken die je op de foto ziet zijn namelijk alleen van het kastje), maar dan hoor ik zeker bij dat kleine clubje imbecielen die dat niet kunnen, want.. wat een gedoe! Inmiddels staat het bed ook net, maar die foto’s zien jullie morgenochtend :)
(Ik ben trouwens al drie hele dagen geheel make-uploos, herkennen jullie me nog wel? Ga ik geen gewoonte van maken hoor!)

Liefs,

>FOODIE: Salad

>

Photobucket

Ik hou van salades. Niet alleen omdat ik geen makkelijkere maaltijd ken om te bereiden, of omdat het gezond is, maar omdat ik het oprecht, echt lekker vind. Lekkerder dan patat met pindasaus, mits met de juiste ingrediënten bereid natuurlijk.

Mijn laatste liefde? Veldsla met rucola. Tomaatjes, pijnboompitjes, avocado, parmezaan en caesardressing. DELICIOUS!

Wat moet er in jullie perfecte salade zitten? Gaan jullie liever voor een frisse salade, of met een romige dressing? Inspire me!

Liefs,

TUNE TUESDAY: Moving On

Zoals jullie nu allemaal vast wel weten, ben ik momenteel aan het verhuizen. En dat verhuizen, is niet alleen een praktische aangelegenheid, het is ook een emotionele. Ik geef eerlijk toe, als ik mezelf laat gaan zou ik goede kans maken op de titel Drama Queen of the Year. Maar voor mij staat verhuizen, samenwonen, het ouderlijk huis verlaten, gelijk aan emotionele achtbaan.
De liedjes die deze week in mijn afspeellijst staan hebben allemaal te maken met opgroeien, verdergaan, je zelf laten gaan, groter worden, durven dromen, maar zeker ook doen, jezelf zijn, sterk zijn en je ambities achterna gaan. Toevallig ook nog eens mijn motto van deze week!
Liefs,

>DIARY: On Moving Out (Part IV: It has begun)

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
De sleutel werd om half twaalf overhandigd, het busje met aanhanger werd tussen half één en één ingeladen, om half drie stond alles twee hoog in het appartement twintig minuten verderop. M’n eigen spullen laat ik nog even thuis, want dat lijkt me op dit moment even verstandiger.

Het afschuwelijke behang wat op een paar muren zat was gelukkig heel makkelijk los te trekken en ik moet zeggen dat ik behang scheuren het leukste van alle klusjes vond. Leuker dan verven, want dat is dus niks voor mij. Ik gooi verf op de vloer, wat natuurlijk helemaal niet uitmaakt want we waren heus wel zo slim om plastic neer te leggen, maar als je daarna met je voeten in die verf gaat staan, ja.. dat is niet zo handig.

De slaapkamer is gewit en de achtermuur (die appeltjesgroen geglazuurd was) wordt grijs. Maar die glazuur die over die muur heen lag heeft ons niet heel erg geholpen, daar pakt natuurlijk helemaal niks op. Maar schuren kon ook niet, want dan zou de structuur van de muur verloren gaan. Dilemma’s, dilemma’s, maar het komt vast goed.

We aten Thais met Lindsey en Thomas, sloten de televisie aan (die overigens op een interim TV-meubel staat) en dronken er een glaasje op, zoals het hoort!

En nu weer kei hard aan de bak!

Liefs,

>DIARY: My 5 seconds of fame

>

Herinneren jullie je nog dat ik zo’n twee maanden geleden, tijdens m’n werk, compleet in paniek raakte omdat ik voor een camera een paar gerechten uit moest leggen? Marco werd de hele dag gevolgd door het TV programma De wandeling en onderdeel van die dag was ook een lunch in het restaurant en ik had de eer gekregen om ieder gerecht voor de camera toe te lichten.

Goed, dat is allemaal zo vreselijk en bijzonder niet, maar ik haat camera’s. Tot voor kort durfde ik ook zelf geen filmpjes te maken, totdat ik er achter kwam dat ik net zo lang op CUT en DELETE kon klikken, als dat ik zelf wilde. Maar met zo’n camera van de KRO is dat helaas niet het geval.

Maar m’n cameravrees was niet het enige probleem. Ik had de dag ervoor een erg lange dag gehad op m’n werk en was ’s ochtends alweer om 7.00u begonnen. Ik dacht, met m’n slaaphoofd, vandaag is er vast niks bijzonders, ik heb Casual Wednesday. Goed, dat was natuurlijk heel stom om te denken, want bij Elzenduin is iedere dag bijzonder! Maar ik moest voor de gelegenheid dus een blouse aan die niet van mij was en die ik amper dicht kreeg. Ook zat m’n make-up voor geen meter en had ik een grote stresspuist (die na het horen van het grote nieuws dat ik voor de camera mocht, nog meer leek te groeien).

Goed, ik deed het natuurlijk. En na een klein beetje gestotter kwam het misschien ook nog wel goed. Maar toen de uitzending afgelopen vrijdag was durfde ik toch niet te kijken. Tijdens de uitzending werd ik gebeld door m’n vriendje en die zei dat ik het heel goed deed. En toen kreeg ik smsjes en twitterberichten en werd ik toch best wel nieuwsgierig.

Dus ik keek. De vijf seconden dat ik in beeld was hield ik de eerste keer m’n ogen gesloten en m’n oren half dicht. Maar ik keek nog een keer en opende m’n ogen half, en nog een keer, met m’n ogen helemaal geopend. Ik zag natuurlijk 100000 dingen die ik compleet anders zou doen als ik het over mocht doen, maar eh.. who cares?

Nu benieuwd? Ik ben te zien in de laatste vijf minuten!

Liefs,