DO: Working from home

In de mail, maar ook in de comments krijg ik de laatste tijd vaak de vraag “Annemerel, hoe doe je dat, thuiswerken?” “Waar haal je de discipline vandaan om daadwerkelijk iets te doen als je thuis werkt?”. Nu zou ik mezelf nog niet bepaald een expert willen noemen, ik werk immers toch ook meestal nog wel één a twee dagen op kantoor en ben pas sinds januari gestopt met mijn “nevenactiviteiten”, maar ik heb wel het idee dat het lekker gaat, dat thuiswerken.. Dus wat dat betreft…

Voordelen
Het fijne van thuiswerken vind ik dat je je tijd precies zo in kunt delen zoals jij wilt. Toen het een paar weken geleden zulk lekker zonnig weer was? Toen stond ik om half zeven op, werkte ik tot een uurtje of twaalf, verplaatste mezelf toen tot een uurtje of 16.00u in de zon en ging daarna nog tot een uurtje of 20.00u door.

Ook werk ik vaak door in het weekend, gewoon op mijn eigen tempo. Ik werk het beste voor de lunch en na het avondeten. Omdat mijn werk redelijk met mijn leven verbonden is, maakt het voor mij niet zo heel erg veel uit wanneer ik werk, als ik maar werk.

Deadline angst
Vroeger, tot ongeveer een half jaar geleden, had ik deadline angst. Ik kon dan niet normaal functioneren voordat ik mijn stuk goed en wel had ingeleverd. Die deadline angst werkte een klein beetje verlammend en dat kwam mijn “prestaties” niet bepaald ten goede. Tegenwoordig denk ik “OK, Annemerel, als je stress hebt of je iets wel op tijd af hebt? Waarom werk je er dan niet gewoon aan? Je kunt wel gaan stressen, maar in die tijd had je ook gewoon kunnen werken.” Ik kan je vertellen, dat helpt.

Zo zat ik tweede paasdag om een uurtje of 21.30u in de auto op weg naar huis van een familiediner. Ik bedacht me dat de deadline voor één van mijn stukken van de nieuwe Metro Mode de volgende dag al zou zijn. Even dacht ik, shit… En als ik dat nou niet red? Uiteindelijk ben ik toen ik thuis kwam met mijn laptop op de bank gekropen en heb ik direct al het beeldmateriaal gezocht en de mailtjes naar de eigenaren van het beeld met de vraag om publicatie toestemming verzonden. Heerlijk. Daarna nog een aflevering The Hills gekeken en toen met een heerlijk rustig gevoel naar bed gegaan, die tekst zou de volgende dag vanzelf wel komen (en dat kwam hij ook).

Als je minder moet, dan kun je meer..
Het helpt bij mij ook heel erg om niet te hoge eisen aan mezelf te stellen. Als je minder moet, dan kun je meer. Echt. Als ik ’s ochtends wakker word en ik voel me extreem lamlendig en gewoon totaal lusteloos, dan doe ik ’s ochtends het hoognodige met mijn laptop in bed en dan verruil ik daarna mijn laptop met een lekker boek. Doordat ik op zaterdag en zondag ook gewoon doorga, vind ik dat ik dan op dinsdagmiddag best wel eens even lekker helemaal niets hoef te doen. Natuurlijk moet je die dagen niet te veel hebben, maar één keer in de maand mag echt wel.

Ritme
Ik begin iedere ochtend met een lijstje. Ik heb een Moleskine “dagagenda” en heb dus voor iedere dag een hele pagina! Heerlijk. Vaak schrijf ik de dag ervoor al dingen bij de volgende dag op, ’s ochtends vul ik dat lijstje meestal aan. Op dat lijstje staat echt alles. Van bepaalde blogposts die ik moet schrijven, tot het halen van avondeten en van administratie-werkzaamheden tot stofzuigen. Zo’n lijstje geeft overzicht en houvast.

Goed eten is belangrijk. Dat je niet op een bepaald tijdstip de deur uit hoeft betekent niet dat je daarom het ontbijt maar gewoon over moet slaan. Ik sta meestal op met een glas water met citroensap en wat vitaminepillen, ga dan aan het werk, en ontbijt een uurtje later. Om 10.00u begint mijn lichaam te smeken om koffie en rond een uurtje of 13.00u is het tijd voor de lunch. Als lunch neem ik het liefst iets van eieren met spinazie en paddenstoelen, omdat ik daar lekker veel energie van krijg. Oh en genoeg drinken natuurlijk.

Iets anders wat niet geheel onbelangrijk is, is dat je niet moet veranderen in een pyjamamonster. Dat is natuurlijk heel verleidelijk, als je de deur toch niet uit hoeft en dat kan ook heus wel eens per week, maar hé je kast hangt toch niet voor niets vol met leuke kleding, trek het aan! Ik heb zelf het gevoel dat ik beter presteer als ik gewoon fris gedoucht en aangekleed achter mijn iMac zit.

“Discipline?”
Thuiswerken vergt enige discipline, maar ik denk dat het voor 90% van de mensen niet te veel gevraagd is. Ik bedoel, je kon vroeger toch ook gewoon studeren? Een van de redenen waarom ik toch iedere ochtend weer de energie vind om vroeg mijn bed uit te gaan en aan het werk te gaan? Ik voel me zoveel beter als ik iets gedaan heb. Dat kun je bullshit vinden, maar het is echt zo. OK, soms denk ik ’s ochtends ook wel eens.. En nu ga ik de hele dag Sex and the City kijken, maar hoe voel je je dan ’s avonds? Ik werk liever overdag en als ik dan ’s avonds een paar afleveringen Sex and the City kijk, dan voelt het ook echt alsof ik het verdiend heb.

Daarbij, ik heb weinig rust als ik weet dat ik nog dingen moet doen. Als ik een deadline binnen een paar dagen heb, dan word ik onrustig. Een tijdje terug was dat gevoel nog veel sterker, toen voelde ik me er serieus gestrest door. Nu kan ik dat wel redelijk van me af zetten. Maar toch, ik maak gewoon liever iets af en dat ik daarna geniet van iets doelloos.

Ik ben ook onwijs dankbaar voor de dingen die ik op dit moment kan doen. OK, toegegeven, het is op dit moment nog niet de meest lucratieve baan. Maar… Het is investeren. En zo lang ik dat zonder al te veel financiële problemen kan blijven doen (en ik vooruitgang blijf zien) ben ik een zeer gelukkig en dankbaar mens. Ik weet dat als ik niets doe, ik ook niet verder kom. Ik heb een doel en ik moet ervoor werken om dat te bereiken. En ik denk dat de grootste inspiratie (/stok achter de deur) is om die “discipline” op te brengen.

Nadelen?
Of er ook nadelen aan thuiswerken kleven? Voor mijn werk zelf is thuiswerken ideaal, ik word niet afgeleid, kan lekker doorgaan… Maar die paar dagen op de redactie bij Girlscene zou ik ook niet compleet willen missen. Dat contact is toch ook wel erg fijn (gezellig). Toch.. Als ik thuis werk krijg ik in dezelfde tijd minstens twee keer zoveel gedaan.

Verder kan ik eigenlijk geen enkel nadeel bedenken. Ja, dat het een onzeker bestaan is als freelancer, maar het ging over thuiswerken hè! En dat onzekere maakt het ook wel weer lekker spannend. Op dit moment zou ik er niet aan moeten denken iedere dag naar hetzelfde kantoor te moeten gaan. Alhoewel, als dat kantoor een redactie van een leuk tijdschrift zou inhouden, dan denk ik toch ook niet dat ik nee zou zeggen hoor!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

 

RUNNING TO NYC: XXIII

Photobucket

Nadat ik afgelopen weekend nog steeds niks gehoord had over een eventuele deelname aan de NYC Marathon ben ik nog maar eens op de officiële site gaan rondneuzen. Wat blijkt, het wordt pas op 25 april bekend gemaakt. Lezen & onthouden is niet altijd mijn sterkste punt.

Dat de New York marathon geen goedkoop grapje is blijkt alleen al uit het feit dat het 10 dollar kost om mee te doen aan de loting. Slechts een vijfde van de mensen wordt ingeloot, dus kun je NAGAAN! Dan kost een startbewijs, als ik het goed gelezen heb, 450 euro. En dan ben je er natuurlijk nog niet, je moet er naartoe vliegen, je hebt een hotel nodig (voor minstens een week, anders is het vet zonde!). Hoewel ik nog niet helemaal weet hoe ik dat geld bij elkaar ga vinden (want er moet daar natuurlijk ook geshopt worden, once in New York….), ben ik er nog steeds van overtuigd dat ik JA zeg als ik ben ingeloot.

Ondertussen heb ik een back-up marathon gevonden dankzij een fijn lijstje dat ik door lezeres Debby kreeg doorgestuurd. Op 25 november is de marathon in Florence. Ik kom al zo lang in Florence, het voelt meer mijn stad dan Amsterdam. Ik ken ieder straatje, kan je iedere winkel wijzen en nou ja Florence is gewoon “mijn” stad. Daarbij, ik las dat er op ieder vijf kilometer punt niet alleen water is, maar ook citrusfruit!!! Oh en op het 25 kilometerpunt is er TAART! Oh hell yeah, count me in! Startbewijzen kosten 50 euro en een weekendje Florence is ook een stuk beter betaalbaar dan een weekje New York, denk ik zomaar.

Die pijn in mijn onderbuik van vorige week was overigens loos alarm. Ik snap nog steeds niet waar het vandaan kwam, maar het belangrijkste is, ik heb er nu geen last meer van (en dat heb ik natuurlijk gelijk even afgeklopt op echt hout!). Neemt niet weg dat ik toch iets minder enthousiast aan het lopen ben. Ik moet me snel in gaan schrijven voor een halve marathon, want op dit moment ben ik niet naar buiten te trappen. Het weer is dan ook niet echt aanlokkelijk, maar dan nog.

Het is tijd voor lente, echte lente! Wie is het met mij eens?

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

DIY: Pink Dip

Photobucket
Photobucket

Ik had nog geen enkele ervaring met textielverf en dat moest er gewoon eens van komen. Ik dacht, wat we met onze haren kunnen, moet op een shirtje ook mogelijk zijn. Een roze Dip Dye dus.

Nodig:
Wit shirt (waar je niet erg veel waarde aan hecht, hij wordt immers roze..)
Textielverf (ik heb de kleur Flamingo van Dylon)
Roestvrijstalen bak (of plastic emmer)
Zout
Wasmiddel
Kledinghanger

Hoe gaan we te werk…
1. Bereid de verf zoals op het pakje beschreven staat. Omdat het om zo’n klein kledingstuk gaat heb ik maar een derde van de verf gebruikt.
2. Doe het shirt (droog) op een hanger. Op het pakje verf staat dat het shirt nat moet zijn zodat de kleur egaler zou worden. Maar hé, dat egaler willen wij helemaal niet. Toch?
3. Zet de bak met verf op een paar kranten/folders, we’re going to dip dip dip!
4. Laat het shirt heel langzaam in de bak met verf zakken, zodat de onderkant dus meer pigment krijgt dan de bovenkant. Niet het hele shirt in de verf dippen, de bovenkant blijft nog even wit.
5. Gooi het shirt in een handwasje, doordat de verf nog wat afgeeft, wordt ook de bovenkant van het shirt nu een klein beetje roze. Als je dit niet wilt, laat het shirt dan eerst helemaal opdrogen.
6. Goed uitspoelen, laten drogen ET VOILA! Je eigen (en dus unieke) Dip Dye shirt is een feit!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

LOOK: The Whites

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Ugh, ik mis de zon. Het is eigenlijk wel weer een beetje winterjassenweer, maar hoe koud ik het soms ook heb en hoe mooi ik mijn winterjas ook vind.. Hij hangt nu achter in mijn kast en ik ben vastberaden hem niet te verplaatsen voordat het goed en wel oktober is. Om toch een beetje in lentesferen te blijven droeg ik Eerste Paasdag alleen maar wit.

Die witte broek is nog best heftig, niet alleen ben ik heel de dag bezig geweest hem wit te houden, ik vind dat je bij een witte broek ook wel een klein beetje moet uitkijken dat het niet “ordinair” wordt. En helemaal met zo’n glimmende strakke skinny wil je dat effect van de “moeder met drie kinderen en een witte legging” vermijden. Ik hoop dat ik daar een beetje in geslaagd ben..

What I’m wearing: Jeans – ZARA, Top – H&M Trend, Vest – ZARA, Schoenen – “Isabel Marant”, Sieraden – Marc by Marc Jacobs, Bvlgari, Tiffany’s, YSL & Sal Y Limon

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

FOODIE: Bananacoco Ice cream

Photobucket

Aan het begin van de week zei ik tegen De Boyfriend “Hé, als je langs de supermarkt komt, de bananen zijn in de bonus” (ja, ik ben tegenwoordig een bonusmeisje), hij kwam thuis met 16 bananen. Kijk nu hou ik wel van een banaantje. Ik eet er vaak twee op een dag, één door mijn smoothie en ééntje rond een uurtje of 16.00u als ik mijn suikerdip krijg. Maar 16 bananen krijg ik in een paar dagen niet weggewerkt. Daarbij vind ik bananen ook alleen maar lekker als ze knalgroen zijn, dus eigenlijk kan een banaan bij mij niet langer dan vier dagen in de fruitschaal liggen. Zaterdag lagen er nog twaalf bananen in de fruitschaal weg te rotten en bedacht ik me dat ik er misschien wel iets lekkers van kon maken. Misschien een sorbet ofzo?

Nou ja zo geschiedde.. Of nou ja, een sorbet is het niet geworden. Ik kon geen enkel recept vinden waarin geen 200 gram suiker werd gebruikt en als ik dan toch mijn eigen ijs maak, kan ik beter maar gelijk volgens de regeltjes te werk gaan toch? Uiteindelijk werd het dus bananenijs met kokosmelk. Ik wist niet hoe dat uit zou gaan pakken, want ik kon er geen recept van vinden, maar ja.. wat was het ergste dat er fout kon gaan? De kokosmelk stond al open in de koelkast en de bananen lagen weg te rotten in de fruitschaal..

Wat je daarvoor nodig hebt?
5 (rijpe) bananen
300 ml kokosmelk
Blender
IJsmaker (degene die ik gebruikt heb is van Philips)

Blend de bananen met de kokosmelk in de blender. Zorg dat de bak waar de sorbet in gaat al zo’n 24 uur in de vriezer heeft gestaan (die moet er namelijk voor zorgen dat het van een smoothie in ijs veranderd), eventjes een uurtje in de ijsmaker ET VOILA. Ik had nog nooit ijs gemaakt, maar nu ik gezien heb hoe makkelijk dit is pak ik dat ding toch misschien wel wat vaker uit de kast.. Want eh.. dit ijs is goddelijk!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin