Vorige week gaf ik al aan dat er nog aardig wat op mijn to-do-lijst stond voordat ik ‘klaar’ ben om te bevallen. Afgelopen vrijdag kreeg ik lichtelijke stress toen ik (het zoveelste) verhaal hoorde van iemand die met 36 weken al beviel. Hoewel er op dit moment geen enkele aanleiding is om te denken dat ik eerder dan 40 weken ga bevallen, heb ik toch het gevoel dat ik ZO SNEL MOGELIJK ZO VEEL MOGELIJK gedaan moet krijgen. En dat resulteert erin dat ik afgelopen dagen te werk ging als een kip zonder kop. Een zwangere kip zonder kop nog wel… dat is dus een kip zonder kop die ook nog eens met zwangerschapsdementie te maken heeft. Zo was ik net Pilates aan het doen (voor het eerst in vier dagen) en besefte ik ineens dat ik helemaal geen blog geschreven had. En dat is niet het enige dat verkeerd ging de afgelopen dagen. Een compilatie van mijn stommiteiten van de afgelopen dagen…

Bekijk bericht

Het was geen mega enerverende week, maar het ging allemaal wel lekker zijn gangetje. Het derde trimester is inmiddels echt aangebroken en dat begin ik ook te voelen, mijn conditie is niet meer wat het geweest is. Maar hé, niemand zei dat het makkelijk zou worden. Dankbaar dat ik nog relatief fit mijn zwangerschap doorkom. En dankbaar voor het heerlijke zonnetje dat afgelopen dagen meerdere keren doorbrak, een goede motivatie voor een dagelijkse wandeling.

Liefs,
Annemerel

Het eerste trimester ging voor mijn gevoel tergend langzaam, het tweede vloog juist voorbij en dat terwijl ik tijdens het eerste trimester maar zo’n acht weken ‘bewust’ was van mijn zwangerschap en het tweede trimester veertien weken in beslag nam.

In deze video neem ik jullie in vogelvlucht mee tijdens mijn tweede trimester. Ik bespreek alle kwaaltjes die kwamen (en gelukkig gingen!) en beantwoord jullie vragen.

En dan is het nu tijd voor de laatste drie maanden van mijn zwangerschap. Ik ben zó benieuwd wat me allemaal nog te wachten staat en vooral… hoe het zal zijn ná de bevalling. Ik kan niet wachten om haar te ontmoeten.

Liefs,
Annemerel

Gisterochtend had ik een uitje. Een uitje waar ik al de hele week naar uit keek. Ik had een shopafspraak bij de Bijenkorf. In een ver verleden toen Corona nog gewoon een drankje was én een hotel in Selva di Val Gardena waar ik ooit met mijn zusje verbleef tijdens een heel fijn wintersportweekend, kwam ik wekelijks bij de Bijenkorf. Vaak kwam ik met lege handen naar buiten, maar ik vond het heerlijk  om lekker door de winkel te struinen. Toen ik vorige week op de website zag staan dat je shopafspraken kon inplannen, hoefde ik me dan ook geen moment te bedenken.

Bekijk bericht