>Hot Date

>

Over precies vijf minuten voor een zoals mijn vriendje het noemde ‘romantische avond’. 
We gaan eten bij Hanting Cuisine, de op een na beste Chinees van Nederland en bij het zien van de kaart vanmiddag werd ik in ieder geval heel erg vrolijk.
Het is een tijd geleden dat ik me echt lekker heb opgetut en ik heb er dus ook alle tijd voor genomen. Anderhalf uur heb ik aan mezelf staan plukken. Ik heb zes verschillende (allemaal zwarte) jurkjes aangehad, vier panty’s en drie jasjes, maar uiteindelijk is het gelukt. de keuze voor mijn schoenen was in ieder geval heel erg makkelijk. 
Mijn zwarte ZARA enkellaarsjes :)
Bedankt voor al jullie oprechte, vaak lieve, en volgens mij vrijwel altijd goed bedoelde adviezen. Ik vind ze prachtig en ben er gelukkig mee!
Liefs.

>The Zara Boots part IV

>

Op verzoek, de laarsjes in combinatie. Links is netjes met een strak zwart rokje van H&M, mijn zwarte H&M blazertje met schouderdetail en een simpel grijsshirtje wat ik ergens achter in mijn kast vond. Rechts is casual met mijn favoriete Blue Blood skinny, simpel wit shirt van Blue Blood en colbert van Filippa K.
Ik denk dat ik op dit moment iets meer naar ‘to keep’ neig, maar er zijn ook nog zat redenen om ze niet te houden (geldnood en het wordt nu echt lente, kan ik dan niet beter leuke sandaaltjes kopen..?) Kortom ik ben er nog steeds niet uit.
Liefs.
(Ik besef dat dit nu al mijn vierde post over de laarsjes is.. Alsof er dit weekend niks anders heeft afgespeeld dan dit dilemma! Kom snel weer met iets anders, I promise!)

>The dilemma continues..

>

Goed nu weet ik het dus helemaal niet meer he! In de comments op mijn vorige berichtje zijn jullie nou niet bepaald eenduidig met z’n allen ;-). Maar jullie zijn wel eerlijk en dat is fijn, thanks a lot! Ik heb gelukkig nog een tijdje om na te denken. Ik zal ze begin deze week een combineren en foto’s maken, want inderdaad.. Ze kunnen onwijs hoerig/SM overkomen, maar ook überfashionista (ik ga natuurlijk voor de laatste look, dat begrijpen jullie!).

Tot die tijd denk ik ook nog steeds aan dit..

Twaalf Tall Caramel Frappaccino’s van Starbucks. Oh de hemel op aarde! Gezien mijn financiele situatie deze maand wordt het Starbucks of Laarsjes. En nee, ik heb nog steeds niet stiekem mijn keuze al gemaakt. De kansen zijn nog steeds 50/50. Prachtig toch? Dat ik van zoiets simpels een wereldvraagstuk kan maken. (Terwijl ik soms voor honderden euro nutteloze kleding koop en over mijn MacBook Air zelfs maar een nachtje geslapen heb!)
Goed ik ga me klaar maken voor een nachtje OC-en. Na 10 seizoenen Friends zijn we nu alweer bezig met de laatste afleveringen van The OC seizoen 1. Ik heb alles al minstens tien keer gezien (en ik overdrijf nu een keertje niet!) maar voor mijn vriendje is het grootste deel nieuw. Hoewel hij er eerst een beetje argwanend tegenover stond (wat hij nu natuurlijk ontkent) vind hij het nu bijna net zo leuk als ik. Ik val meestal na twee afleveringen wel in slaap, maar hij kijkt dan gewoon nog een paar afleveringen alleen verder. Ha, hij is gewoon fan ;-)
Fijne zondagavond!
Liefs.

>Are these boots made for walking?

>

Dus: JA of NEE?

PS: Alsjeblieft zeg JA ik vind ze zo leuk!
PS2: Alsjeblieft wees eerlijk, ben ik de enige die ze leuk vind?

>Got my mojo back

>

En dat werd tijd. Ik word altijd zo zenuwachtig van dat ‘bijna ziek’ gevoel. Dat komt natuurlijk nooit uit. Als je het druk hebt met studie en werk niet, maar als je vrij bent heb je natuurlijk ook wel wat beters te doen dan ziek in bed liggen. Anyways, het ziek-zwak-en-misselijk gevoel is weer history en ik hoef me niet meer nerveus te maken over een eventueel ziektebed wat mijn complete schema in de war zou kunnen schoppen.
Ergens denk ik dat mijn medicijn de sushi en het gezelschap van gisteravond geweest moet zijn. Ik had ein-de-lijk mijn date met vriendinnetje Kim, die ik alweer zes weken niet gezien had. Het was koopavond in Den Haag, dus we moesten natuurlijk eerst nog eventjes de stad in en bijna net zo natuurlijk als dat we de stad in gingen is het dat ik natuurlijk mijn pinpas niet ongebruikt kon laten. We liepen bij de Zara toen ik de enkellaarsjes zag die ik al maanden zie, maar die ze nooit in mijn maat hadden. Ik zei dus tegen Kim ‘Kijk deze zijn echte prachtig, maar bij Zara hebben ze nooit mijn maat!’ Voor de grap keek ik toch eventjes welke maat ik in mijn handen had. En je raad het misschien al, ik had juist mijn maat in handen. Maat 41.
Ze zijn werkelijk prachtig. Zwart, suede/leer, met kettingen (een beetje in de stijl van de Chanel chains) aan de bovenkant. Maar toen ik ermee thuis kwam was niemand erg enthousiast. Sterker nog, mijn vader, moeder en zelfs mijn -toch best wel modebewuste- zusje vonden ze spuuglelijk en ordinair. Goed dat is natuurlijk nooit echt leuk om te horen. Ik ben dan ook nog zo’n muts die zich daar wat van aantrekt. De kaartjes hangen dus nog aan de laarsjes en ook het bonnetje heb ik goed bewaard, want ik weet het nu niet zo zeker meer.
Vandaag moest ik op mijn vrije dag weer richting Amsterdam voor een lezing. Niet zo erg als het klinkt, ik had namelijk nog wel het een en ander te leren en het klinkt misschien gek, maar leren kan ik echt het beste in de trein. Ik weet niet waarom, maar ik zit daar gewoon perfect. Er is geen plekje in huis waar ik beter zit dan in de trein. In mijn bed val ik in slaap, aan de keukentafel krijg ik last van mijn nek en op de bank zit ik ook niet echt comfortabel te leren. Nee, ik leer gewoon in de trein. De (verplichte) lezing was ook nog eens best wel interessant. De interessantste lezing die ik tot nu heb bijgewoond. Het ging over lotgenoten fora voor meiden met eetstoornissen en of er een structuur in de opbouw van de berichten te vinden was. Echt grappig om te zien dat mijn hoogleraren ook niet altijd alles weten, zo wist er een niet eens wat pro-ana was. En ook wel eens leuk om een lezing gewoon zonder moeite te kunnen volgen. Meestal gaat het allemaal een klein beetje boven mijn pet.
En dan is het nu alweer weekend. De weken gaan echt snel, we zitten alweer tien weken in 2010! Morgen heb ik de verjaardag van mijn schoonoma, als ik het me goed herinner bereikt ze deze week de prachtige leeftijd van 93. Nou daar teken ik voor hoor. En morgenavond de verjaardag van een collegaatje. Maar ik heb geen cadeau! Ik had een heel leuk idee, maar nu kan ik het nergens vinden. Dat wordt dus een kaartje met ‘het cadeautje komt zsm’. Jammer, maar helaas. (En nu maar hopen dat ze dit niet leest). En dan is het zondag weer SCRIPTIETIJD. Ik ben nu bezig met het hoofdstuk waarin ik daadwerkelijk onderzoek mag doen en dat is best wel leuk. Al die theoretische achtergronden ben ik nu wel een keertje zat.
Fijn weekend!
Liefs.