>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Oh wat houd ik van de eerste van de nieuwe maand. Het voelt altijd alsof je een compleet nieuw begin kunt maken, terwijl je dat natuurlijk strikt genomen iedere nanoseconde kunt doen. Op de eerste voelt het voor mij altijd echt alsof ik het verleden in het verleden kan laten en mijn leven 180 graden kan omdraaien. Mijn voornemens voor oktober?

– Minstens twee boeken lezen.

– Meer rekening houden met het milieu. Mijn MacBook uitzetten als ik hem niet gebruik, geen stekkers in het stopcontact laten zitten als ik ze niet gebruik. Niet te lang douchen, de kraan niet onnodig aan laten staan. Zo min mogelijk gebruik maken van plastic tasjes in de winkel, papier zo veel mogelijk scheiden van de rest van mijn afval.

– Drie keer in de week hardlopen en aan het eind van de maand weer moeiteloos een 10 kilometer lopen.

– Minder nietsnutten en dromen, meer actie ondernemen en doen.

– Regelmatiger proberen te eten, mijn medicijnen regelmatiger slikken, minder frituur en suiker, meer groente en fruit.

– 2x in de week geen vlees en vis.

– Hooguit twee kledingstukken kopen.

– Minstens 20 blogs schrijven.

– Genieten van ieder moment. Ieder drama proberen in iets positiefs om te keren. Minder drama creëren, minder dramatisch doen.

Liefs,

>

Photobucket

– Een grote pot thee voor mijn neus en mijn blondmok met heerlijke geurende witte thee in mijn handen. Oh en rijpe peren, zo heerlijk zoet, zo heerlijk herfst.

– Het feit dat ik het huis niet hoef te verlaten als ik daar vandaag geen zin heb, maar me vandaag stoer genoeg voel om de regen te trotseren, vrijwillig.

– Alejandro van Lady Gage en andere nummers die me doen denken aan de zomer.

– Al acht (bijna negen!) dingen verkocht in mijn shop en zojuist weer acht nieuwe dingen toegevoegd!

– Het stuk over designermode voor kinderen waar ik de eerste versie voor schreef in juli, geprint zien staan in de Flair Mama.

– De bestellingen die ik geplaatst heb bij ASOS & H&M, die bij elkaar net zoveel kostten als het geld dat ik heb verdiend met mijn shopje en die weliswaar ook niet meehelpen de hoeveelheid kleding die ik heb te verkleinen, maar ach.. ik kan het altijd nog terugsturen.

– De Gossip Girl aflevering van deze week schaamteloos voor de derde keer deze week bekijken.

– Tussendoor heus wel nuttige dingen doen zoals mijn kamer opruimen en heel veel schrijven.

– Ook al was veertien uur slapen misschien wel wat veel, in ruil daarvoor nu wel heel erg uitgerust zijn.

– Het feit dat ik net toch eventjes een half uur heb hardgelopen, in de regen. I’m one proud mama.

Liefs,

>

Photobucket

Tirza, de film, geregisseerd en geschreven door Rudolf van den Berg, naar het boek van Arnon Grunberg. Maandag had ik het geluk dat ik samen met een vriendin de premiere van de film in de prachtig gerenoveerde bioscoop Het Buitenhof in Den Haag mocht bijwonen.

Het was nog bijna niet doorgegaan. Ik zei mijn naam, stond niet op de lijst. Zei toen de naam van degene die de kaartjes geregeld had, maar die naam kwam de dames bij de deur niet eens bekend voor. We konden niet naar binnen, want ik stond niet op de lijst en de zaal zat vol. Even wilde ik stampvoetend weglopen, totdat ik me omdraaide en een fles wijn zag staan die me heel erg bekend voorkwam en die in Nederland alleen te verkrijgen is bij de leverancier die twee kaartjes voor mij geregeld had. Waarom ik dat niet eerder had gezegd? Nou geen idee.

Ik ging de film compleet blanco in. Ik wist dat Gijs Scholten van Aschat de hoofdrol speelde en Sylvia Hoeks de rol van Tirza op zich had genomen. Wat de relatie tussen van Aschat en Hoeks was wist ik niet, ik wist niet eens wie Tirza was. Ja, het klinkt nu net alsof ik de afgelopen vier jaar in een voor cultuur afgesloten grot heb geleefd in plaats van dat ik mijn bachelor heb gehaald die valt onder de studie ‘Nederlandse Taal & Cultuur’ maar het is helaas niet anders.

Ik wist dus niet wat er ging gebeuren. Ik wist niet waarom de arme man zich zo ontzettend rot voelde. Ik kon alleen maar raden dat er iets vreselijks had voorgevallen. Ik voelde me ongemakkelijk, wilde de man troosten, een arm om hem heen slaan, want och wat leed hij. Gijs, Chapeau! Als Jorgen Hofmeester ben je de eerste mannelijke acteur waar ik me niet seksueel tot voel aangetrokken, maar wie ik toch zou willen knuffelen en waar ik in een kleine twee uur van ben gaan houden. Tot het bittere eind.

Sylvia als Tirza is ontwapenend. Zelfs als puber met beugel en een te grote capuchontrui zet Sylvia nog een geloofwaardige Tirza neer, ook al is zelf minstens tien jaar ouder. Ze is mooi, puur, echt en ieder ander bijvoeglijk naamwoord in die richting. Sylvia zet Tirza zo neer dat je volkomen begrijpt waarom haar vader, Jorgen Hofmeester zo’n intense (vader)liefde voor haar koestert.

Verder wil ik over het verhaal liever niets vertellen. Ik wil dat jullie hem gaan zien en ik hoop dat jullie hem net zo blanco kunnen bekijken als ik heb mogen doen. Het nieuwsgierige Aagje in mij wilde tijdens de film steeds stiekem haar telefoon pakken en googlen wat er nu in godsnaam aan de hand was, maar mijn verstond won het gelukkig van het Aagje en wat vertrok ik van pijn en verdriet toen het mysterie uiteindelijk voor de kijker duidelijk werd.

Tirza is een juweeltje. 

Liefs,

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Genesis volg ik al vierenhalf jaar, Nathalie nu zo’n twee. Fleur moet ik al zo’n zes jaar volgen, Suzanne volg ik eigenlijk pas net, Sanne zag ik drie jaar geleden voor het eerst ergens opduiken, Eva zo’n jaar geleden. Lindsey volg ik al minstens zes jaar en Eline sprak ik voor het eerst in juni 2003, meer dan zeven jaar geleden.
Er zijn meiden die ik beter denk te kennen dan de mensen in mijn ‘echte’ leven, er zijn meiden die ik veel langer ken dan m’n vriendinnen in m’n ‘echte’ leven. Daarom vond ik het hoogtijd dat ik deze meiden overbracht naar het wereldje dat ik mijn ‘echte’ leven noem. Ik heb ze horen praten, zien bewegen, heb ze aangeraakt en het was alles behalve vreemd. Het voelde zo normaal, zo vertrouwd, dat raakte me.
Want natuurlijk had ik buikpijn een paar uur van te voren. Niet alleen scheet ik in m’n broek van angst om met de Ford KA over de snelweg te rijden naar een klein dorpje waar ik nog nooit van m’n leven geweest was, met de navigatie op mijn iPhone die ik nog nooit had uitgeprobeerd; ook was er die gezonde spanning van ‘als ze me in het echt ook maar leuk vinden’. 
Wonder boven wonder belandde ik zonder kleerscheuren op de plaats van bestemming en verdween mijn buikpijn het moment dat ik mijn voorste voet over de drempel heen zette. Heel bijzonder. 
Genesis zat net zo veel leven, energie, liefde en sprankeling als haar blog doet vermoeden, je moet wel van haar houden, je kunt dus echt niet om haar heen. Nathalie kende ik natuurlijk al van mijn studie maar wordt met de dag leuker (ze was al heel leuk, maar echt iedere keer als je denkt leuker dan dit kan niet, dan flikt ze het weer!). Fleur is zo mooi, zo ontzettend grappig, echt een persoonlijkheid. Susanne is zo lief en is in het bezit van one hell of a body, als ze niet zolief was geweest had ik waarschijnlijk moeite gehad haar niet te haten om haar prachtige figuurtje. Sanne is een schatje en is zo mooi als ze lacht, ze zou eens precies moeten zien wat anderen zien als ze haar zien, I think she’ll be surprised! Eva veranderde na het afzetten van haar bril en het stiften van haar lippen van een lief meisje in een prachtige dame, ze zei niet zo goed te weten wat ze met haar vaders camera en telelens aan moest, maar ze maakte de mooiste foto’s. Lindsey was ondanks haar kater vol leven en sprankeling, klasse, ik had waarschijnlijk als een doodvogeltje in een hoekje gezeten. Eline is heel speciaal, ze was dan misschien niet continu aan het woord, maar je zag haar observeren en genieten en zei op het juiste moment de juiste dingen, she’s a lady.
Het was een super mooie dag en het begin van iets wat volgens mij nog veel mooier gaat worden. Dit was alleen het begin, de eerste ontmoeting en ik heb zo’n donkerbruin vermoeden zeker niet de laatste.

Bedankt lieve meiden, voor de geweldige dag! (&Ashley volgende keer voel jij je zo fit als een hoentje en ben je er dus wel bij!)

Liefs,