Home sweet home, dacht ik toen ik gistermiddag rond een uurtje of 13.00u – na anderhalve dag reizen – met mijn vader, moeder en zusje op de plek van bestemming was aangekomen. Ik weet dat er veel mensen zijn die opkijken tegen lange autoreizen, maar ik vind het minstens zo leuk als aan het zwembad liggen. Ok, het was misschien dit keer iets minder comfortabel dan de afgelopen jaren (mijn vader is van een familie auto overgegaan op een Audi A4 waar ik met mijn lange benen net iets minder fijn in zit), maar hé, erg veel heb ik er toch niet van gemerkt want we waren de straat nog niet uit of ik lag te slapen.
Wie wordt er niet gelukkig van mooie opschrijfboekjes, washi tape en sticky notes? Ik kan meer genieten van winkels waar ze dit soort dingetjes verkopen dan van een ZARA. Het maakt me altijd zo ontzettend hebberig.
Wat een week… Zondagavond had ik met pijn in mijn hart al mijn ‘administratie’ voor de armbandjes-business aan mijn zusje gegeven, zij zou de hele dag mailtjes gaan beantwoorden en bestellingen verwerken. Ondertussen kwamen alle mailtjes natuurlijk wel heel de dag in mijn Outlook binnen. Zo lastig om dan niet af en toe stiekem te kijken hoe het allemaal gaat. Maar ik was aan het werk bij Girlscene en had het daar druk zat, Roosmarijn zou het wel in haar eentje redden.
