Het zal vrij weinig van jullie ontgaan zijn dat ik afgelopen zaterdag meedeed aan een virtuele hardloopwedstrijd. De CoronaSolo5K. De reden waarom ik verwacht dat veel van jullie dit ‘nieuws’ in de wandelgangen wel opgepikt hebben, is omdat ik dit feit in bijna al mijn blogs, vlogs, Instagrams en podcasts van de afgelopen weken gedeeld heb. Ja, als er geen andere dingen zijn om naar toe te leven, dan kan zelfs een virtuele 5 kilometer echt een ‘ding’ worden. Zelf beleefde ik de virtuele wedstrijd als een echte wedstrijd. Voor de wedstrijd had ik zenuwen, tijdens de wedstrijd voelde ik adrenaline en leek ik meer te kunnen dan in een training, na afloop voelde ik de euforie. En dat was precies wat ik afgelopen maanden zo miste.
