Terwijl ik de laatste hand aan mijn Diary leg, bevind ik me wederom in Oostenrijk. Iedere keer als ik denk dat dit echt de laatste keer was dat ik op ski’s stond dit jaar, wordt me weer een andere persreis aangeboden. En wie ben ik om dan nee te zeggen? Maar goed, het meerendeel van mijn week speelde zich ‘gewoon’ af in Nederland.
Het is nu drie maanden geleden dat ik op de weegschaal stond en werd wakker geschud. Na negen maanden met oogkleppen had ik eindelijk het lef om op de weegschaal te gaan staan. Ik wist dat ik niet blij zou zijn met het getal, want ik was ook niet helemaal tevreden over het spiegelbeeld, maar dat er (voor mijn doen) zo’n hoog getal zou staan had ik niet verwacht. Het getal – 70.0 – schudde me in één klap wakker, zo wakker dat ik dat na drie maanden nog steeds ben. Inmiddels schommel ik al ruim een maand tussen de 63 en 64, mijn gewicht stabiliseert en daar ben ik blij mee. Dit is een gewicht dat bij mij past en waarbij ik me gelukkig voel. En eigenlijk, was het helemaal zo lastig nog niet…
Op twitter ben ik de hele dag door potentieel-interessante artikelen aan mijn favorieten aan het toevoegen. Vaak heb ik niet meteen tijd om het te lezen, maar in de trein, ‘s avonds voor het slapen of op zondagochtend vind ik het heerlijk om door mijn favorieten te bladeren en de artikelen te lezen. En because I love to share (behalve mijn eten, Joey doesn’t share ;-) ), heb ik de 10 leukste, interessantste artikelen voor je verzameld.
Gisteravond had ik eindelijk tijd om Fifty Shades of Grey te zien in de bioscoop te bekijken. Samen met vriendin (en mijn enige echte Bioscoop-partner) Kim gingen we er volledig voor. Ik had van te voren niet zulke hoge verwachtingen, met het idee dat het dan alleen maar mee kon vallen.. Na ongeveer een kwartier had ik zoveel opmerkingen tegen Kim over de film gemaakt dat ik me een beetje zorgen ging maken om de mensen om ons heen… Omdat ik mijn gedachten toch kwijt moest, besloot ik ze allemaal in mijn iPhone te zetten (ik zat achterin, dus geen mensen achter me die last zouden kunnen hebben van het licht van mijn scherm). En nu presenteer ik jullie met gepaste trots, mijn vijftig gedachten tijdens Fifty Shades of Grey.
Favourite Run – CPC
We zijn alweer vijf dagen verder maar ik geniet nog steeds na van de CPC. Er gaat niets boven het lopen van een PR, er gaat helemaal niets boven het lopen van een VET PR. Van kilometer 15 tot en met 20,5 vond ik het allemaal even niet zo leuk, maar alle andere momenten genoot ik volop. De mensen, het parcours, het weer, mijn haas, mijn ‘fans’, alles was gewoon perfect. Zo fijn om een keer een wedstrijd te lopen waarin ALLES goed gaat. Dat is in 2014 geen enkele keer gelukt. Of nou ja, de Vredesloop ging wel lekker, daar liep ik een PR op de 10K, maar de euforie van zondag was (en is) veel groter! Nog 358 dagen tot de CPC van 2016!
