December is een lastige maand om op je gewicht te letten. Van borrels met je werk tot sinterkerstfeesten met vrienden tot alle familie-aangelegenheden, er zijn heel veel momenten waarin verleiding op de loer ligt. Ik doe dan ook niet echt aan diëten in december. Niet dat ik dat tijdens de andere elf maanden van het jaar wel doe. Maar goed, in december al helemaal niet. Natuurlijk is het belangrijk om je zoveel mogelijk bewust te blijven van wat je in je mond stopt, maar voor mij heeft dat wel een grens. Tijdens het kerstdiner ga ik echt niet letten op een portie kalkoen meer of minder. Wat ik dan wel doe? Ik zorg dat ik deze maand goed in beweging blijf.
Ik was een ochtendmens, ooit. Althans, ik dacht dat ik een ochtendmens was. Maar de laatste tijd heb ik steeds meer moeite met het verlaten van mijn bed…
Afgelopen donderdag liep ik een stukje hard door Parijs. De voorbereiding ging niet van harte. Toen ik wakker werd had ik het gevoel dat ik overreden was door 26 vrachtwagens. Dat gevoel had ik te danken aan het feit dat ik pas om twee uur sliep (ik kon niet slapen, waarom weet ik ook niet, ik slaap normaal als een roosje) en omdat ik de dag ervoor 20 kilometer gewandeld had op laarsjes met hak, dat gaat niet in de koude kleren zitten.
