Het is alweer tijd voor mijn tiende wekelijkse vlog! Tijd vliegt, is mijn boek echt alweer tien weken uit? Wow. Na tien weken filmen begint het ook steeds makkelijker te worden, ik vergeet mijn vlog-camera steeds minder vaak en het begint wat natuurlijk aan te voelen om in de camera te praten. Ik weet niet of jullie dat ook aan de video’s kunnen zien, ik hoop het wel.
Het is deze week precies vier jaar geleden dat ik voor het eerst een paar Nike Free’s aan mijn voeten had. Het is ook precies vier jaar geleden dat ik voor het eerst in aanraking kwam met Nike hardloopschoenen. Dat wil niet zeggen dat ik vroeger nooit op Nike’s heb hardgelopen. Als je mijn boek hebt gelezen dan weet je dat ik in juni 2006 mijn hardloopcarrière op een paar oude Nikes die ik voor gym gebruikte gestart ben. Maar goed, Nike maakt ook écht hardloopschoenen en hoewel me die schoenen in iedere hardloopwinkel werd afgeraden – waardoor ik dus een beetje sceptisch was over Nike hardloopschoenen – bleken die ook helemaal niet zo verkeerd te zijn.
Mijn outfits zijn eigenlijk vaak alles behalve spannend. Het enige dat ietwat spanning in mijn outfit brengt, is dat je soms een klein randje van mijn buik ziet. Verder kun je me uittekenen in twee kleuren, die officieel niet eens kleuren genoemd mogen worden. Zwart en wit, het liefst ook nog met een streepje. De komende weken deel ik mijn favoriete outfits in die ‘kleur’stelling.
Eind september 2015, ik loop de marathon van mijn leven en heb niet het gevoel dat marathons lopen ooit nog beter kan worden. Laat staan dat ik mezelf ooit nog kan verbeteren. Na de marathon weet ik dan ook niet zo goed waar ik voor moet trainen, ik besluit het een keer anders aan te pakken en nergens voor te trainen en alleen te lopen om het lopen. Al vrij snel blijkt dat dit niet werkt, want iedere keer als ik naar buiten wil gaan, heb ik smoesjes en zijn andere dingen belangrijker. Ik loop soms een hele week niet en dat is niet OK, want ik heb het lopen nodig om de leukste versie van mezelf te kunnen zijn.