Op mijn to-do-list voor deze vakantie staat vrij weinig, maar wel een groot aantal boeken. Het lukte me echter pas donderdag een van deze boeken erbij te pakken en te beginnen met lezen. Ik kon me er eerder gewoon niet toe zetten. Maar toen ik eenmaal in dit boek van Nora Zelevanski begonnen was, kon ik weinig anders meer dan lezen. Zelfs die paar uur in Siena voelde een beetje als ‘verspilde tijd’ omdat ik gewoon verder wilde lezen in mijn boek. Yup, zo’n boek is het dus. Dat je oppakt, dat je opslokt en dat je gewoon wil blijven lezen totdat het uit is. En als het uit is, dan zou je eigenlijk ook nog wel door willen blijven lezen. Maar ja.. dan zit er niets anders op dan accepteren dat dat niet tot de mogelijkheden behoort.
