Met nog vier dagen tot de Berlijn Marathon en nog een nachtje slapen totdat ik in de trein richting Berlijn stap is het hoogtijd om mijn koffer in te pakken. Dit is alweer de zevende keer dat ik mijn koffer in pak voor een internationale marathon. Je zou dan ook verwachten dat ik er inmiddels aardig wat handigheid in gekregen heb. Voor zover ik weet heb ik nu echt alles bij me, maar voor Boston, internationale marathon nummer zes, ging het niet helemaal gesmeerd.
Er stond bijna een grove fout in mijn boek. Thanks Nathaly, dat je me hiervoor behoed hebt. Biologie was nooit mijn sterkste punt…
Afgelopen weekend kreeg ik ein-de-lijk een oude hardeschijf weer aan de praat. Dat was me al een paar jaar niet gelukt. Deze hardeschijf was tot zo’n vijf jaar geleden mijn ‘Netflix’, maar naast alle tv-series en films die er op de schijf staan, staat hij ook vol met (oude) foto’s en muziek. Toen ik de map met albums opende werd ik overvallen door een gevoel van nostalgie. Ik heb het hier niet over muziek van Hannah Montana of de eerste CD’s van Taylor Swift… Ik heb het hier over muziek die ik begin jaren 2000 luisterde, tijdens de eerste vier jaar op de middelbare school, uit de periode dat ik mijn blog begon en mijn aller eerste vriendje had.
Ik kan gewoon niet geloven dat je deze mascara gewoon bij de drogist koopt en beter is dan alle dure mascara’s die ik ooit geprobeerd heb. Verder deed Roos een diepte interview met mijn ouders en mij.
Liefs,
Annemerel
Met nog een week op de teller richting Berlijn was afgelopen week een redelijk rustig weekje. Met een bezoekje aan de kapper (mijn haar moet wel goed zitten op de medaille selfie na de marathon) en opnames voor een landelijke campagne en een promo voor mijn boek.
Bekijk bericht