Toen ik twee weken geleden (bijna fluitend) door Berlijn fietste begon ik de stad te vergelijken met New York, voor mij (en heel veel anderen) de stad der steden. En na een aantal afwegingen trok ik de conclusie dat Berlijn op papier een stuk aantrekkelijker is dan de stad die ik zelf al jaren als ‘het hoogste goed’ bestempel. Ik zal je haarfijn uitleggen waarom.
Zondag: Ik ging hardlopen, trok mijn nieuwe kleding aan, bracht een bezoekje aan mijn oma en ik had een hardlooppraatje met mijn vader, zusje én mijn moeder.
De week van mijn boekrelease, die niet helemaal volgens planning verliep. Maar uiteindelijk kwam alles goed, zoals altijd.
Bekijk bericht
Een bestelling met twee paar schoenen van Omoda (gekregen!) en een hele goede outlet shopsessie bij Maison Scotch. Ik denk niet dat ik van de winter nog heel veel nodig heb (maar ik weet ook dat dat geen garantie is dat ik mijn hand op de knip houd).
Liefs,
Annemerel
Dat ik tijdens de Singelloop in Utrecht geen PR zou gaan lopen, dat had ik je drie maanden geleden ook wel op een papiertje kunnen geven. Een week na een marathon ben je namelijk niet ineens Speedy Gonzalez. 44.56, dat was een tijd waar ik niet eens over nadacht. Een tijd rond de vijftig minuten leek me een mooiere richttijd en daar ging ik dan ook voor. Helaas liep het allemaal niet zoals gepland en was mijn uiteindelijke tijd bijna tien minuten langzamer dan mijn persoonlijk record. En dat is op een tien kilometer aardig wat.