De dag na een (halve) marathon is soms heftig. Ook als je niet op PR-snelheid loopt. We hebben het gelukkig overleefd.
De dag na een (halve) marathon is soms heftig. Ook als je niet op PR-snelheid loopt. We hebben het gelukkig overleefd.
Toen Roos vijf jaar geleden voor het eerst hardloopschoenen aantrok droomde ik er voor het eerst van om samen een (halve) marathon te lopen. Maar Roos leed in de eerste vijf jaar van haar loopcarrière aan hetzelfde syndroom als waar ik in mijn eerste vijf jaar aan leed. Het veel-te-snel-opbouwen-geblesseerd-raken-gedemotiveerd-raken-aan-de-kant-zitten-en-weer-te-snel-opbouwen-weer-te-snel-opbouwen-syndroom. Een vicieuze cirkel. Het was Roos dan ook nooit eerder gelukt om door te trainen tot een halve marathon. Ook dit keer dreigde het weer fout te gaan.
Roos liep gisteren haar eerste halve marathon. Ze heeft de finish gehaald, maar vraag me niet hoe…
Liefs,
Annemerel
Een migraineaanval, (goed) boeknieuws en de eerste halve marathon van Roosmarijn. Een korte samenvatting van afgelopen week.
Vandaag loop (of op dit moment waarschijnlijk: liep) ik de halve marathon in Amsterdam met mijn vader, zusje, broertje en schoonzusje. Gisteren moesten er voorbereidingen getroffen worden. Wat extra belangrijk is omdat er hoge temperaturen voorspeld zijn.