De afgelopen vier weken waren alles behalve saai. Het is vandaag precies vier weken geleden dat ik in de trein stapte richting Berlijn, waar ik niet alleen rond fietste op zoek naar hotspots, maar waar ik op zondag ook een marathon liep. Anderhalve week later kwam mijn boek uit en de reacties (vooral via Instagram) zijn overweldigend. Gisterochtend deed ik iets waarvan ik van te voren nooit verwacht had dat ik het ooit zou doen, ik ging aan een touw de 101 meter hoge Euromast naar beneden. En nu vergeet ik voor het gemak dat ik afgelopen zondag in Amsterdam was om daar samen met mijn zusje de halve marathon te lopen. Soms vergeet ik even dat ik over precies twee weken in de trein stap richting New York en dat ik daar ‘nog even’ een marathon ‘moet’ lopen.

Bekijk bericht

 photo ezviz2.jpg

Bij de naam Ezviz ging er bij mij niet meteen een belletje rinkelen, maar dit bedrijf is een aardig grote naam in de beveiligingscamera’s, vertelde Google me. Sinds kort maken ze ook action camera’s, zoals de Ezviz S5 Plus en die is volgens kenners een van de beste, zo niet dé beste, in zijn segment. Ik heb de camera mogen testen.

Bekijk bericht

Toen Roos vijf jaar geleden voor het eerst hardloopschoenen aantrok droomde ik er voor het eerst van om samen een (halve) marathon te lopen. Maar Roos leed in de eerste vijf jaar van haar loopcarrière aan hetzelfde syndroom als waar ik in mijn eerste vijf jaar aan leed. Het veel-te-snel-opbouwen-geblesseerd-raken-gedemotiveerd-raken-aan-de-kant-zitten-en-weer-te-snel-opbouwen-weer-te-snel-opbouwen-syndroom. Een vicieuze cirkel. Het was Roos dan ook nooit eerder gelukt om door te trainen tot een halve marathon. Ook dit keer dreigde het weer fout te gaan.

Bekijk bericht