IT’S D-DAY! Normaal gesproken staat ‘D-Day’ voor marathondag. Vandaag is het net een beetje anders, vandaag staat D-Day voor duurloopdag. Ik ga niet racen, ik ga chillen. Althans, dat is het idee. En voordat ik iets voel dat lijkt op een pijntje, moet ik het parcours al hebben verlaten. Want vandaag is niet de dag waarop ik moet laten zien wat ik waard ben, dat is vandaag over precies vijf weken, in Málaga. Op het moment van schrijven (zaterdagavond 19.53u) ben ik absoluut niet zenuwachtig voor wat ik vandaag in New York ga lopen, maar als ik denk aan het feit dat ik over vijf weken wél hard aan de bak moet in Málaga, raak ik wel lichtelijk in paniek. Of nou ja, paniek is een groot woord, maar voor die marathon ben ik nu al meer gespannen dan dat ik nu twaalf uur van te voren voor New York ben. Om maar even aan te geven hoeveel druk ik mezelf voor vandaag heb opgelegd.
