Annemerel.com

>LOVE: Pretty Flowers

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Okee, ieder seizoen heeft wel iets. In de zomer heb je de meeste kans op blauwe luchten, in de herfst zijn de bomen zo mooi oranje en in de winter kan er zomaar een witte laag over het landschap liggen. Maar de lente vind ik het mooist.. als het zonnetje schijnt en de bloemetjes beginnen te bloeien en overal ineens kleur opduikt.
Zelf ben ik absoluut niet goed in levende planten en bloemen. We hebben thuis welgeteld één levend groen ding staan en dat is een basilicumplant. Het is maar goed dat dat ding ontelbaar veel levens lijkt te hebben, want om de dag staat m’n plantje er levenloos en verschrompeld bij. Dan bedenk ik me ‘Oja, die moet ik water geven’ en de volgende dag vergeet ik dat weer, om vervolgens de dag daarna weer een zielig plantje aan te treffen. You get my point?
Maar mijn ouders zijn fantastisch met bloemen en planten. Onze tuin verandert in maart altijd in een groene oase en een paar weekjes later komt er steeds meer kleur. Ik kan uren kijken naar mooie bloemetjes oh en ze ruiken ook zo lekker! Het is jammer dat ik hooikoorts heb, want de geur van vers gemaaid gras, dat is toch de geur van Lente, vrijheid, zon en gezelligheid?

Liefs,

>INSPIRATION: Sunsets

>Photobucket

“And you probably don’t want to hear tomorrow’s another day
Well I promise you you’ll see the sun again
And you’re asking me why pain’s the only way to happiness
And I promise you you’ll see the sun again”
                                                                  Dido – See The Sun 



De zonsondergang is voor mij iets magisch. Die ronde gloeiende bal die langzaam in het water zakt, het is heel gek om te bedenken dat die zelfde ronde bal een aantal uren later aan de andere kant weer rustig om hoog komt zetten. Serieus, als je daar over na gaat denken, dan voel je jezelf toch nietig en klein?

Ik hou van de zon. Ik vind het heerlijk om ’s ochtends om zeven uur wakker te worden van zonnestralen die door mijn (nog steeds gordijnloze) raam naar binnen schijnen. In de auto, met mijn zonnebril op en mijn raampje half auto en een wat oudere CD van Madonna uit mijn boxen. Of in de achtertuin van mijn ouders, terwijl ik aan het werk ben, of een kopje thee drink, of de kunst van het niks doen beoefen. Ik hou van de zon als ik door de stad loop, ik begin vaak spontaan te glimlachen, for no particular reason. En ik vind het dus prachtig om die zon ’s avonds in zee te zien zakken..

De zon is ook iets waar je op kunt vertrouwen. Ook al is ‘ie misschien niet iedere dag zo nadrukkelijk aanwezig, je weet, ook morgen zal hij gewoon weer aan de hemel staan. Voor niets gaat de zon op. Ik denk dat we daar best dankbaar voor mogen zijn :)

En daarmee lieve lezers, besluit ik mijn blogpost op ZONdag!

Liefs,

>PROJECT: Money

>

Photobucket

Mijn financiële project is op de negende van de maand alweer ter ziele. Halleluja hoe krijg ik het ook voor elkaar? Ik had eigenlijk vanaf de eerste van de maand al kriebels hoor, dat het niet goed zou gaan. Ik heb dan ook de hele week niet op mijn rekening gekeken. En dat lieve lezers, is nu juist iets wat je niet moet doen. Vanmorgen, toen ik mijn vakantie ging betalen, had ik dan ook grote schrik.

En toen ging ik kijken, wat heb ik afgelopen week gedaan dan? ZARA meer dan honderd euro, rode BlueBlood broek van bijna honderd euro, OV chipkaart opladen, tanken (en nu alweer bijna leeg.. au!), Chipkaart laden, pastaatje hier, Starbucksje daar, Kamer van Koophandel, onverwacht 170 euro extra van de ziektekostenverzekering (eigen risico) en ooh.. TACHTIG EURO AAN SUSHI.

En dan had ik ook nog een financiële meevaller a 120 euro…


Hoe krijg ik het voor elkaar?

Maar ik geef nog niet op. Niet op de negende al. Aan twee van m’n roze ZARA items hangt nog een kaartje en de bon heb ik ook nog wel ergens liggen. Jammer jongens, jullie krijgen vast een andere leuke eigenaar. Ik ga de komende maand op water, brood en misschien wat groente en fruit en er wordt GEEN kleding meer gekocht.

Het leven kan ook heus wel leuk zijn zonder sushi en nieuwe kleding, toch? Ik moet nog drie weken..

Liefs,

>STUDY: Going back to college

>

Photobucket

Ik ga weer studeren! Dat roep ik nu al weken, maar er begint nu toch ook wel echt een beeld van mijn master te ontstaan. Sterker nog, ik ben ten eerste aangenomen (zonder dat ik de juiste formulieren instuurde) voor de master Discourse & Argumentation Studies in Amsterdam, maar ik ben ook zo goed als toegelaten voor de master Sturende Kracht van Taal (Taalbeheersing) in Leiden. Woensdagochtend had ik m’n intake/toelatingsgesprek en ik ben nu informeel toegelaten door de studiecoördinator, nu is het eigenlijk alleen nog maar een kwestie van me aanmelden via studielink en that’s it.

De studerende kracht van taal borduurt eigenlijk een beetje voort op mijn bachelor, maar dan gericht op de carrièrerichting die ik leuk vind, Journalistiek/PR/Redactie. Met taal kun je spelen, de opbouw van een zin is bepalend voor de manier waarop de lezer het zal begrijpen. Een voorbeeld, je kunt zeggen..

Annemerel.com heeft bijna 65000 bezoekers per maand


of je zegt..

Annemerel.com heeft nog geen 65000 bezoekers per maand


Kijk, bij die eerste zin denken jullie allemaal (of nou ja, een deel..) Wauw, goed zeg. Als je de tweede zin zou lezen zou je misschien denken, oh nog geen 65000, die moet nog maar wat beter haar best doen dan. Toch?

Goed, daar gaat die master dus over en over nog veel meer dingen natuurlijk, het is een kruising tussen Taalbeheersing en Taalkunde en dat vind ik heel erg leuk en omdat je je vakkenpakket in Leiden bijna helemaal zelf kan samenstellen ga ik vrijwel zeker voor de master in Leiden.

Ik heb zoveel zin om te studeren! Ik heb zelfs al een aantal boeken die ik volgend jaar nodig heb in m’n winkelmandje bij Bol.com zitten!

Liefs,

>DIARY: Picture Perfect

>

Photobucket

Soms heb ik wel eens stress he. Dat is niet zo vreemd, aangezien ik fulltime werk, minimaal een keer per dag probeer te bloggen en daarnaast ook nog freelance werk aan pak (eigen bedrijfje!), en het liefst zou ik ook iedere dag toch wel een half uurtje willen sporten, beetje yoga, rondje hardlopen.. Maar ik denk dat ik niet de enige ben die wel eens last van stress heeft. Soms is het goed als ik zou leren, dat alles altijd goed komt.

Vandaag bijvoorbeeld, moest ik eerst naar de dokter met m’n (manke) vriend en moest ik daarna nog een bandje met een tweeënhalf uur durend interview (letterlijk!) uittikken. Verder zag ik dat de zon scheen en daar wilde ik eigenlijk wel gebruik van maken. Om 15.00u moet ik werken. Kijk, daar kan ik heel erg paniekerig over doen, maar uiteindelijk ben ik gewoon een uur voordat ik naar m’n werk moet klaar met het interview en heb ik zelfs nog tijd om eventjes te bloggen. Ik heb vanaf half elf heerlijk met m’n laptopje buiten in de zon gezeten en ik heb totaal geen schuldgevoel, want ik ben iedere seconde (echt waar) bezig geweest.

Tussendoor drink ik liters groene thee (dit is m’n derde anderhalve literpot) en hoor ik de vogels fluiten, terwijl ik toch echt m’n iPod oortjes in heb en naar het interview luisterde (en als een dolle.. – 18 pagina’s – te keer ga op m’n toetsenbord). Ik had nog heerlijke sushi over van gisteravond dus m’n lunch was tegelijkertijd snel, makkelijk en goddelijk en oja…

Ja life’s good.

Liefs,