Vorig weekend liet mijn vader tussen neus en lippen door een beetje doorschemeren dat de kans erin zat dat hij naar Italië wilde in de meivakantie. Ik wilde ook wel, maar had in Nederland ook verplichtingen. De kans dat we zouden gaan was op dat moment nog 50% en ik durfde het amper hardop uit te spreken. De hele zondag heb ik gewerkt aan onderwerp ideeën voor Girlscene. De hele maandag, dinsdag, woensdag en donderdag heb ik als een gek gewerkt en uiteindelijk heb ik net zoveel gedaan voor Girlscene in één week, als ik normaal in twee weken zou doen. Ik had van Danique een “GO” gekregen en toen ik woendagavond vernam (op twitter notabene) dat de vakantie door zou gaan, was ik ERG blij dat ik het “risico” genomen had.

Als het goed is bevind ik me op dit moment op de snelweg, ergens in Duitsland, of misschien al Zwitserland? Ik weet niet precies hoe laat we vertrekken. De reis gaat dus naar Italie, maar niet naar Florence zoals de laatste jaren, Het Gardameer is onze eindbestemming. De laatste keer dat ik op die plek was, was de zomer na mijn VWO examen. Toen hoefde ik nog niet op mijn tenen te staan om groter te zijn dan mijn zusje, was mijn broertje nog maar een paar centimeter groter dan ik.

Heerlijk een weekje pizza eten, ijsjes likken, over markjes struinen, échte cappuccino’s drinken en hopelijk ook een klein beetje van de zon genieten.. Maar daar ga ik gewoon niet al te veel van uit, dan kan het in ieder geval ook niet tegenvallen.

Ik houd jullie op de hoogte, as always!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin