Bloglovin'FacebookTwitterInstagram
9
jun

>DIARY: On Moving Out (100 days later)


>

Photobucket

Ik woon nu al meer dan 100 dagen samen. Maar of het nu echt zo verschrikkelijk anders is? Dan had ik waarschijnlijk net iets verder weg moeten verhuizen en dan had het huis van mijn ouders ook niet op de weg naar mijn werk moeten liggen.

De grootste verschillen? Het geld vliegt mijn zak uit en ik moet nu ineens tijd vrij gaan maken voor het fenomeen huishouden.

Om over dat laatste maar gelijk te beginnen. Annemerel en huishoudelijke taken, ze gaan gewoon niet samen. M’n vriend maakt er graag grapjes over, maar feit is, ik ben er gewoon niet goed in. Planten die veel water nodig hebben geef ik te weinig, planten die weinig water nodig hebben laat ik verzuipen. Ik vergeet dat ik natte was in de wasmachine heb zitten en twee dagen later kan ik de wasmachine nog een keer draaien, want dat gaat blijkbaar stinken.

Ik ben heel goed in het in en uitruimen van de vaatwasmachine en met de stofzuiger kan ik ook nog wel overweg. Maar geef me alsjeblieft geen stofdoek. Niet alleen barst er dan een allergiebom in mij, ik weet niet wat ik met al dat stof aan moet? Geef mij maar gewoon de stofzuiger dan is het stof ook meteen weg. Met een stofdoek heb ik eigenlijk gewoon het idee dat ik stof verplaats.

Waar ik ook heel erg goed in ben? Post een week lang binnen laten komen en gewoon laten liggen waar het ligt (mijn belangrijke post komt toch allemaal nog bij mijn ouders) zodat ik er op dag zeven over struikel en bijna mijn benen breek. De plastic spatel laten smelten door de hitte van een pan (er zijn al drie spatels verminkt! Ik zeg toch.. Sukkels, Ezels en dan heb je Annemerel!). Oh en strijken… mijn vriend is al twee keer heel erg boos op me geworden omdat ik de stekker van het strijkijzer een hele dag in het stopcontact heb laten zitten terwijl ik zelf niet thuis was. Oh Annemerel!

Verder bevalt het me wel hoor. Het iedere avond samen slapen, het niet hoeven nadenken waar je die avond zult slapen, dat geeft echt wel rust en wat is er fijner dan samen wakker worden? Remco is nog minder vrij dan ik, dus erg veel vrije dagen thuis hebben we niet samen. Maar het is gewoon heerlijk als je allebei gewoon lekker kunt rommelen, samen lunchen ‘s avonds in de keuken. Niet uiteten hoeven om romantisch samen te kunnen dineren. We houden van spelletjes, dus op vrije dagen spelen wij heel erg burgerlijk Monopoly & Scrabble. Remco wint 9 van de 10 keer, maar ja dat zeggen ze he ‘geluk is met de domme’ haha! (enige gedachte die mij door mijn ‘ik kan niet tegen mijn verlies’ gevoel kan heen slepen!)

Het wonen in een stad heeft ook voor en nadelen. Zo is parkeren echt een probleem, als ik ‘s nachts thuis kom uit mijn werk is er nooit plek. Echt nooit. En ook niet drie straten verderop. Ik sta eigenlijk altijd tegen een bloemenperkje geparkeerd, voor een deel op de weg. En dan word ik de volgende ochtend uit mijn bed getoeterd omdat er weer eens een vrachtwagen niet door kan (wat onzin is hoor, want het past prima, vervelende chauffeurs!). Remco heeft nog minder geluk, zijn auto is te groot om voor zo’n bloemenperkje te parkeren en hij parkeert zijn auto op een plek waar de gemeente hem al twee keer een boete van 70 euro heeft gegeven! De politie zegt wij kennen het probleem, wij delen geen boetes uit, maar de gemeente denkt, ha in deze straat kunnen we geld verdienen! A-so-ciaal!

Maar voordeel is wel dat ik drie minuten loop en bij de tramhalte sta! Fijn! Kwartiertje met de tram en ik zit midden in de stad. Ik moet nog steeds mijn fiets een keer meenemen met een groot hangslot (de schuur krijgen we niet open!) want ik denk dat ik op de fiets net zo lang onderweg ben en ik mis fietsen! Oh en als ik nu sushi wil bestellen dan kan dat gewoon, als je in zo’n dorp als Monster woont kun je slechts pizza en chinees bestellen, voor elf uur natuurlijk, want daarna zijn ze gesloten. In Den Haag kun je je de hele nacht volproppen met eten van over heel de wereld. Heerlijk :)

Ja ik mis de achtertuin, maar die heb ik bij mijn ouders en zoals ik al zei, het ouderlijk huis ligt op de weg naar mijn werk en aangezien ik daar meestal om 15.00u / 16.00u begin kan ik ‘s middags heerlijk schrijven (of nietsdoen) in de achtertuin bij mijn ouders. Ik zeg, de perfecte combinatie!

Ik ben nog steeds heel erg blij met de stap die ik genomen heb en ik ben ook niet van plan snel op die beslissing terug te komen. Het huishouden is rot, maar hoort er nu eenmaal bij, evenals de boodschappen en andere extra kosten. Maar, dat is het leven en voor jezelf zorgen voelt goed, zeker als je dat samen kunt doen met een wederhelft.

Liefs,


Posted in Moving Out
31
mrt

>DIARY: Settling


>

Photobucket

Ik woon inmiddels zo’n anderhalve maand samen en vandaag heb ik ein-de-lijk m’n kast echt goed ingericht. Dat zou m’n vriend natuurlijk een paar weken geleden doen, maar wat bleek, ik had natuurlijk lang niet genoeg hangertjes om alles netjes op te hangen. En voordat ik dan uiteindelijk hangertjes heb, ja dan zijn we snel alweer twee weken verder.

Lang heb ik getwijfeld hoe ik m’n kast in zou delen, maar uiteindelijk heb ik toch gekozen voor de minst handige oplossing (logisch..). Net als m’n boekenkast, is alles gesorteerd op kleur. Ik doe er nu waarschijnlijk twee keer zo lang over om m’n kledingstukken te vinden (dertig+ zwarte kledingstukken naast elkaar.. om maar een voorbeeld te noemen), maar het staat zo netjes! Ik beloof dat ik snel een filmpje zal maken, maar het was vandaag van dat grauwe weer en ik maak liever een filmpje met mooi daglicht.

Verder stond vandaag in het teken van Ikea, waar we een malm ladenkastje met vijf laden gekocht hebben in dezelfde kleur als ons bed. De kast zit nu al helemaal vol, met dvd’s. Mijn eigen collectie beslaat nog niet eens één la, die van Rem is gewoon vier lades. Oh en het allermooiste, er is maar één film in zijn hele collectie die ik wel zou willen zien, The Holiday (die ik natuurlijk al dertig keer gezien heb). Ik ben nu eenmaal echt een chickflick-meisje.

En terwijl Remco het kastje in elkaar zette, was ik aan het stofzuigen en strijken. Man ik heb in twee uur tijd zoveel respect voor m’n moeder gekregen. Stofzuigen is zo erg nog niet, maar strijken.. halleluja. Ik heb zo’n drie kwartier over vijf overhemden van Rem gedaan (m’n eigen kleding laat ik voor het gemak gewoon maar zitten). Seriously, waarom leerde ik vroeger het verschil tussen een spijker en een schroef bij techniek en maakte geen leraar zich druk of ik wel overweg zou kunnen met een strijkijzer?!

Het huishouden.. het is niet niks. En het vervelendste is, je bent nooit klaar. Heb je net de keuken schoongemaakt, ga je lunchen, kun je weer opnieuw beginnen. Hallo Annemerel, welcome to the real world!

Liefs,


Posted in Dear diary, Moving Out
19
feb

>DIARY: On Moving Out (Part VII: First Night)


>

Photobucket

Photobucket
Photobucket

Gisteravond spendeerde ik éindelijk de avond én nacht in het nieuwe huisje. Met mijn geweldige allergische achtergrond was het eerder gewoon niet verstandig, maar het huisje krijgt nu vorm en de laatste muur is zelfs al geverfd! De hoeveelheid stof valt nu ook reuze mee, dus niks meer wat mijn eerste nacht in de weg kon zitten.
Remco kookte voor ons, en wijdde zijn eigen keuken in. Steak Tartaar, gebakken aardappeltjes en een salade met tomaat en basilicum, serieus, dit wil ik nu elke avond natuurlijk. Na het eten kropen we op de bank en keken we The Kings Speech, ik vind dat zo’n prachtige film en Rem had hem nog niet gezien, dus mooi excuus om hem nogmaals te bekijken.
Rem met z’n Whiskey uit z’n geboortejaar in z’n hand, ik met Baileys met ijs (in hartjesvorm!). Ik drink nooit Baileys, omdat ik weet wat er in zit en dat maakt me niet vrolijk. Maar gisteravond kon dat me eventjes niks schelen, ik zou twee glazen drinken en daarna gewoon stoppen. En of ik nou drie glazen wijn drink of twee glazen Baileys, dat maakt eigenlijk ook niks uit. 
Om elf uur begonnen mijn ogen steeds dicht te vallen, ik keek naar Rem en die lag al heel rustig met z’n ogen dicht. De film was nog niet afgelopen, maar ik had echt geen zin om te vechten tegen de slaap. Dus sleepte ik ons richting de slaapkamer en we zouden pas tien uur later weer wakker worden door de bel van de voordeur.

Liefs,

Posted in Dear diary, Moving Out
17
feb

>DIARY: On Moving Out (Part VI: We’re moving on)


>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Zoals ik gisteren al zei, het bed staat, en daarmee is de kamer ook gelijk gevuld, haha! Gelukkig hebben we een inloopkast voor onze kleding, want een kast het er met geen mogelijkheid meer bij gekund! Ik ben groot fan van de slaapkamer! Het allerleukst vind ik het kastje achter het bed, met de retro nachtlampjes en de boekjes. De zijkant van de kastjes kunnen we ook uittrekken, een echt nachtkastje dus!

De keuken zag er de eerste dag zo mooi uit, inmiddels is het daar echt een regelrechte chaos geworden! Echt jammer, is de ene kamer klaar, is de andere ruimte weer een zooitje! Dat zal wel verhuizen heten zeker?

Gistermiddag hebben we de woonkamer gewit en toen we daar na twee uur klaar mee waren, konden we ein-de-lijk de woonkamer inrichten, in hoeverre je het inrichten kunt noemen natuurlijk, want erg veel meubels hebben we nog niet. De stoel die jullie rechtsvoor zien is ook nog een interim stoel, daar moet nog een mooier exemplaar voor worden gevonden, maar tot die tijd zit deze stoel wel heel erg lekker.

Nu het dilemma, wat vinden jullie van de lijst met oude wereldkaarten boven de bank? De lijst blijft sowieso hangen, want als we die van de muur willen halen zal de stuc van de muur af worden getrokken. Maar zullen we de wereldkaarten erin houden? Ik vind het heel erg gaaf en Rem ook, maar het is misschien leuk als we er zelf iets voor verzinnen, nu blijven het altijd, of in ieder geval de eerste tijd, de wereldkaarten van de vorige bewonder.

What to do?

Liefs,


Posted in Dear diary, Moving Out
16
feb

>DIARY: On Moving Out (Part V: It takes a little longer)


>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Toen Remco het huis kocht dachten we dat we er zo in konden. Groene muurtje in de slaapkamer weg, verschrikkelijke behangetje van twee muren halen, even witten, en klaar. Het hele appartement heeft namelijk houten vloeren en de overige muren waren allemaal een paar jaar geleden gewit. 
Maar als dan alle meubels weg zijn, en het zonnetje naar binnen schijnt, dan is die muur toch ineens stuk minder hagelwit. We zijn nu dus ALLES aan het witten. Iedere muur, ieder plafond, op dat ene muurtje in de slaapkamer na dan, die heeft de kleur Puur Kiezel van Flexa gekregen. 
De enige ruimte waar we vrijwel niks aan hoeven te doen, dat is de prachtige badkamer! We willen alleen nog een nieuwe toiletbril, gewoon, omdat ons dat een frisser idee geeft. Verder is alles daar prima in orde. Het lijkt net een wellness, op deze foto’s is het niet zien, maar onderaan de muur zitten kleine lampjes die echt zo’n vakantie-wellness gevoel geven.

Oh en aan de inloopkast hoeft ook NIKS meer te gebeuren!

De keukenkasten worden ook al gevuld, dat is niet zo lastig met zo-veel glaswerk! Het bed in elkaar zetten was nog een heel ander verhaal. Man, Ikea! Ze doen net alsof iedereen zo’n kastje in elkaar kan zetten (de planken die je op de foto ziet zijn namelijk alleen van het kastje), maar dan hoor ik zeker bij dat kleine clubje imbecielen die dat niet kunnen, want.. wat een gedoe! Inmiddels staat het bed ook net, maar die foto’s zien jullie morgenochtend :)
(Ik ben trouwens al drie hele dagen geheel make-uploos, herkennen jullie me nog wel? Ga ik geen gewoonte van maken hoor!)

Liefs,


Posted in Dear diary, Moving Out