Maandagochtend kwam ik op het verbazingwekkend goede idee om ’s middags in Rotterdam naar de kapper te gaan. Ik had toch al een afspraak in Rotterdam staan en in Rotterdam bevond zich ook een Rob Peetoom salon. Normaal ga ik altijd in Amsterdam naar een Peetoom Salon, dus Rotterdam vertrouwde ik ook wel. Jullie zien het ook, vertrouwde, als in verledentijd.
– Word ik zonder wekker om 7.15u wakker, als het zonlicht fel mijn kamer in schijnt.
– Zit ik het liefst met mijn MacBook bij het raam, waar tot 15.00u ’s middags de zon op schijnt.
Vorige week maandag was D-day! Oftewel Deadline-dag voor “de opdracht”. De deadline was om 12.00u, ik leverde mijn laatste stuk netjes om 11.30u in. Yes, gehaald. Nu afwachten.
Ik weet trouwens niet precies wat er met me aan de hand is, maar van maandag na 14.00u tot woensdagochtend vroeg is er een gat. Ik weet echt niet meer wat ik gedaan heb. Nee, ik ben niet aan de drank gegaan of heb een pilletje geslikt om te vieren dat de deadline over was (dat is niet zo mijn ding), maar wat ik dan wel gedaan heb?! Niets noemenswaardig dan denk ik… Ik weet dat ik geblogd heb, één keer vijf kilometer hardliep, boodschappen gedaan heb en de afleveringen 90210 en Hart of Dixie die ik gemist heb, heb ingehaald. Maar dat kan toch niet alles zijn?!
Ik vertelde jullie vanmorgen al dat ik zat te stuiteren op de bank om te gaan hardlopen. Nou ik had mijn MacBook nog niet dicht geklapt of ik stond al buiten. Dit keer geen Thermothights en jasjes, maar een drie kwart legging en een shirtje met korte mouwen. Heerlijk. Met mijn iPod Shuffle gevuld met foute popnummers (Glee, Miley Cyrus en consorten) en foute dance (David Guetta) vlogen de eerste kilometers voorbij.
