>

Photobucket

Er is niemand, werkelijk niemand, die mij beter begrijpt, waarbij ik meer mezelf kan zijn dan bij mijn mama. 

Ik kan me geen betere, fijnere, lievere, mooiere, begripvollere, fantastischere moeder wensen dan mijn mama. Mama was altijd thuis, ging pas weer werken toen ik naar de middelbareschool ging. Mama leerde me mijn naam schrijven toen ik drie jaar was, knutselde iedere dag met me als ik dat graag wilde. Ze bracht me naar school en haalde me op, toen ik oud genoeg was om zelf naar school te lopen zat ze iedere dag om kwart over drie met thee en koekjes op me te wachten.

Op de middelbareschool dealde ze met al mijn puberale uitspattingen. Iedere scheldballade, iedere rotopmerking ging het ene oor in, het andere net zo snel weer uit.. want dat hoorde er bij.

Mama leerde me alles over de birds and the bee’s zonder daar een heel ongemakkelijk groots ding van te maken. Ze ging met me mee naar de dokter voor de pil toen ik mijn eerste vriendje kreeg en zij was ook de eerste die wist dat ik überhaupt een vriendje had. Mama is niet al bijna tweeëntwintig jaar mijn moeder, ze is ook mijn beste vriendin.

Ieder probleem dat ik in mijn leven gehad heb, heb ik besproken met haar. Ieder aangeschaft kledingstuk in mijn kast heeft zij gekeurd (en op een paar uitzonderingen na allemaal goedgekeurd)! Ik zou me echt geen leven zonder mama kunnen voorstellen.

En ik ben dan ook zo dankbaar dat we vandaag haar vijftigste verjaardag in complete gezondheid mogen vieren. Het wordt een super mooie dag, en mama zal het sprankelende middelpunt zijn.. En zo zal het zijn.

Liefs,

Photobucket

 

Hardlopen heb ik jaren in de zomer gedaan om net iets strakker te worden, maar sinds september 2010 heb ik nooit, ik herhaal nooit meer gelopen om af te vallen, of strakker te worden. En ik denk dat juist doordat ik niet meer loop voor mijn figuur, ik het nu wel volhoud. Wat mijn belangrijkste (letterlijke) beweegreden nu is? Ik wil een conditie waar je U (met hoofdletter!) tegen zegt en ik zoek ontspanning. 

Ik kan trappen op lopen en na zes trappen verandert er nog amper iets aan m’n hartslag. Ik kan het duin bij mijn werk over sprinten met zes pakken melk onder m’n arm geklemd in m’n skinny jeans en zwarte colbert, en ik kom nog redelijk fris en fruitig aan. Weet je hoe fijn dat is? Je beseft eigenlijk pas hoe fijn dat is als je dat op eens niet meer kunt..

Dan die ontspanning. Ik ben eigenlijk altijd bezig. Ik ben vergroeid met mijn iPhone en m’n MacBook gaat nooit uit. Ik ben dan wel niet altijd aan het werk, maar doordat ik continu m’n twitter check of op internet surf onder het mom van ‘inspiratie op doen’ heb ik eigenlijk nooit rust. Zelfs als ik drie uur friendsafleveringen kijk zit ik ondertussen continu dingetjes op te zoeken. Tijdens het hardlopen kan ik dat niet en heb ik tijd om in m’n hoofd dingetjes op een rijtje te zetten. Dat klinkt heel dramatisch, maar dat is het niet.. het is gewoon fijn.

De cleanse die ik wil gaan doen is een weblog-experiment en heeft ook niks te maken met afvallen. Ik wil gewoon zo graag weten wat het met je lichaam doet en ik wil weten of ik het vol kan houden. Ik ben niet geobsedeerd door afvallen, maar wel door lekker eten. Ook hoop ik er een stukje ‘cleaner’ uit te komen. Niet slanker, maar met een paar kwaaltjes minder. Minder onzuiverheden op m’n huid, minder last van m’n buik, geen hoofdpijn meer.. Kijk natuurlijk, zo als ik al aangaf vrijwel iedere vrouw (zonder ondergewicht) zou het niet erg vinden om twee kilo kwijt te raken, maar dat is niet de reden waarom ik het wil doen. Ik zou het erg vervelend vinden als er ook maar één lezer een minder zelfbeeld zou krijgen door mijn blogs..

Ik wil inspireren, niet deprimeren.. Maar tegelijkertijd wil ik ook gewoon kunnen schrijven wat ik wil. Dat is het mooie van een eigen blog, geen restricties.

Ik hou van vrouwen die van zichzelf houden, die dat uitstralen. Die gelukkig zijn met wie ze zijn en zich niet laten beperken door een beeld. Ik hou van vrouwen met passie, gelukzoekers. Ik hou net zoveel van Gwyneth Paltrow als van Oprah Winfrey.

Liefs,

>

Photobucket

Het is / was een heerlijke zondag.. en waarom? Vers tomatensoepje van mama, thee drinken in de tuin met een petit fours (met mama, papa en roos), wat buikspieroefeningen in bikini op het gras en… ik heb ein-de-lijk weer echt hardgelopen.

3,5 week al geen tien kilometer meer gelopen, de afgelopen twee weken zelfs helemaal niks gedaan. M’n scheenbeen leek een beetje ontstoken door die halve marathon en iets te fanatiek door blijven rennen daarna. Zelfs gewoon wandelen deed op een gegeven moment zeer. De afgelopen dagen voelde ik het nog een klein beetje met traplopen en gister had ik zelfs tijdens het traplopen nergens meer last van, dus ik vond het tijd om weer een tien kilometer rondje te lopen.

Het is echt verschrikkelijk hoe snel je conditie kwijt raakt. Ik liep een kleine twee minuten minder snel dan 3,5 week geleden (en m’n hartslag ging drie keer zo hard!), maar goed.. ik was toch nog wel een klein beetje trots op mezelf. Toen ik nog een kilometer moest lopen kwam ik er achter dat ik mijn streeftijd van onder de 56 minuten niet zou gaan halen, toen ben ik dus gaan sprinten, een kilometer lang. Ik ben bang dat het toch te veel van het goede was, maar het belangrijkste is, ik zat 11 seconde onder de 56 minuten. Daarna zo veel mogelijk voorzorgsmaatregelen genomen. Uitlopen, voeten flexen, wisseldouche van 10 minuten (van zo’n tien graden tot veertig graden), en nu is het wachten tot vanavond acht uur, dan is als het goed is mijn ibuprofen uitgewerkt en dan zullen we wel merken of het gewerkt heeft.

Ach.. en dit is de laatste keer dat ik in een training ibuprofen gebruikt heb hoor! Ik besef heel goed dat dat verre van gezond is.

Goed en nu gaat de mascara er weer op, m’n zwarte skinny weer aan en op naar Elzenduin.

Liefs,

>

Photobucket

Sinds donderdagmiddag zit niet alleen mijn telefoon aan mijn hand vastgelijmd, ook zonder mijn vrolijke roze bobble zul je me niet meer spotten.

Normaal koop ik iedere keer maar weer waterflesjes van 1,50 op het station, of erger nog, ik vergeet in de drukte te drinken. Maar die waterflesjes zijn dus eigenlijk hartstikke fout. Ten eerste voor je portemonnee, ten tweede voor het milieu. Niet alleen kost het heel erg veel energie om flessenwater te produceren, wat dacht je van al dat plastic?

Mijn roze bobble (gekocht bij de Bijenkorf voor 11,95) heeft eigenlijk alleen maar voordelen. Als ik acht flesjes water koop heb ik de aanschaf prijs er al uit. Het water wordt gewoon gefilterd en hallo? Hebben jullie ooit zo’n leuk waterflesje gezien? Met het filter kun je ongeveer 300 waterflesjes filteren, dus over een nieuwe hoef ik me de eerste drie maanden geen zorgen te maken.

Oh en ja.. ook al zou dat filter helemaal niks doen, I don’t care.. M’n waterflesje is roze!

Liefs,

>

Photobucket

(Straks mag ik alleen de avocado met appelsalade aan de rechterzijde hebben.. zonder mayonaise.)

Net als de meeste vrouwen ben ik nooit 100% tevreden over mijn lichaam, maar dat is niet de reden waarom ik dit wil doen. Ik eet nu sinds begin dit jaar veel minder suiker, ik drink geen frisdrank meer en hooguit twee kopjes koffie per week en mijn ‘lichamelijke ongemakkelijkheden’ zijn dan misschien wel afgenomen, echt weg zijn ze nog niet. Sterker nog, ik heb mijn dosis antibiotica tegen acné onlangs weer moeten verhogen, ik blijf maar vocht vast houden en ik werd twee weken geleden door mijn huisarts doorgestuurd naar een maag/darmspecialist.

Maar wat wil ik dan gaan doen? Nou dat zal ik je zeggen… Tussen mijn zusjes verjaardag (20 april) en mijn verjaardag (12 mei) zitten precies 21 dagen en een tijdje terug las ik het boek The Crazy Sexy Diet van Kris Carr (as seen on The Fruit Pursuit). In dat boek staat een cleanse van 21 dagen beschreven (ook al as seen on The Fruit Pursuit) en ook al ben ik nog steeds skeptisch, ik ben toch ook wel van het uitproberen. Er zijn mensen die zweren bij cleanses, er zijn mensen die zeggen dat het de grootste onzin is dat je lichaam heus wel wat kan hebben. Wie moet ik nou geloven? Ik wil het zelf ondervinden.

En ik denk dus dat die periode van 21 april tot en met 11 mei de ideale periode is. Net voor de zomer (want hé ik kan natuurlijk wel zeggen dat mijn figuur niet de reden is, maar geef toe, het is altijd mooi mee genomen) en het aller mooiste, ik kan zowel op mijn eigen verjaardag als mijn zusjes verjaardag taart eten.

Dat betekent niet dat het verschrikkelijk lastig gaat worden. Ik bedoel, ik eet dagelijks yoghurt, ontbijt minstens vijf keer in de week met een paar eieren en hoeveel ik ook van puur hou, een lekkere romige saus vind ik fantastisch.

Maar het betekent ook dat ik drie weken geen ibuprofen mag slikken en geen antibiotica. En eigenlijk wil ik ook geen antihistamine, maar ik ben toch bang dat ik daar niet zonder kan (zonder antihistamine krijg ik uitslag..) maar het is misschien ook wel eens goed om te ontdekken waar ik die uitslag van krijg.

Wat ik allemaal wel en niet mag eten / drinken dat zal ik jullie de komende dagen precies vertellen. Het komt er op neer dat ik zoveel mogelijk rauw voedsel moet eten, geen dierlijke producten mag gebruiken en gluten moet vermijden. En dat vind ik dus ook wel heel erg fijn. Al twee jaar ben ik bang voor een glutenintolerantie (als ik pasta heb gegeten kun je de donder opzeggen dat ik heel de avond buikpijn heb), maar ik heb nooit de stap genomen om me te laten testen. Als ik nu drie weken lang geen buikpijn heb weet ik denk ik wel genoeg, toch?

Ik ben echt benieuwd. Benieuwd of ik het volhoud, maar ook benieuwd of het daadwerkelijk werkt. Het is niet zo dat ik na deze cleanse van plan ben om ook daadwerkelijk zo te blijven eten, als ik met die insteek er in zou gaan denk ik dat ik de eerste dag niet eens overleef, zo verschrikkelijk deprimerend lijkt me dat. Maar wie weet, misschien geschiedt er wel een wonder.. lijkt me fantastisch. Maar ik denk ook wel dat zo’n cleanse de basis kan zijn van een puurdere levensstijl, dat je toch dingen er in blijft houden. Ik ga er in ieder geval enthousiast, maar zonder verwachtingen in.

Ik weet het niet en daarom wil ik het dus zo graag doen, want ik wil het weten. Ik wil er over kunnen praten als een ervaringsdeskundige en als jullie het niet erg vinden, zal ik dagelijks mijn ervaringen hier delen! (Maar ik zal ook heus wel over andere dingen bloggen hoor, anders verlaat 90% van jullie me hoogstwaarschijnlijk..)

Liefs,