>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
I loveeee…

Groene thee van Lipton in de smaak Mandarijn/Sinaasappel, Tickle My France-Y nagellak van OPI, lekkere groene banaantjes, vanille geurkaarsen..

Vandaag met Laura naar Antwerpen roadtrippen in mijn autootje, de nieuwe CD van Adele, m’n Nikon D50 en m’n 50mm lens, Gilmore Girls seizoen vijf, salades met zalm en tomaat, hardlopen, bloggen…

Liefs,

>

Photobucket
Omdat ik graag achter de bloghype aanhobbel en omdat ik het leuk vind om vragen van lezers te beantwoorden, omdat ik nu eenmaal graag aan het woord ben, en omdat er niets makkelijker is dan vragen beantwoorden over jezelf, omdat ik vaak (dezelfde) vragen krijg over de mail en tussen de comments en omdat ik vandaag echt eventjes niet weet wat te vertellen;

Vraag me wat je wil, ik zal ze van het weekend allemaal beantwoorden en er een heerlijke narcistische blog van maken. (Please don’t hate me!)


Vragen kunnen gesteld worden in de comments, of per mail naar annemerel@annemerel.com

Liefs,

 

Hoewel absoluut geen weerspiegeling van mijn eigen levenssituatie en moment vandaag toch een liedje met alleen maar vrouwenpowersongs. Hoewel ik echt geniet van Golden Oldies, Bruno Marsen en Lady Gaga’s, Britpop en Complete Soundtracks, ik val toch altijd weer terug op m’n favoriete ladies. 

Soms zijn ze boos, soms hebben ze mooie hoopvolle teksten, soms hebben ze het beiden. Soms zijn ze sarcastisch, soms zijn meer dan duidelijk. Ik geniet van ze allemaal.

En wie heeft er ooit gezegd dat gebonden vrouwen geen powervrouwen kunnen zijn?

Liefs,

>Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Ik heb gister zoveel gegeten, zoveel heb ik met Kerstmis niet eens weten weg te werken. Het begon met een ontbijtje bij Elzenduin met gebakken eieren, toen kwamen de chocolade gojibessen (ja, ik heb suiker gegeten, maar ik dacht die gojibessen heffen dat dan wel weer op, toch?), toen kwamen de bakkerscrackers, de van Dobben bitterballen, de mandarijnen en de banaan (dat dan weer wel) en toen ik thuis kwam werd de verjaardag van m’n broertje gevierd. Eerst te veel chips gegeten, daarna losgegaan op het stokbrood met knoflookboter (nu, een dag later, natuurlijk weer spijt, want de smaak in m’n mond is momenteel nogal doods!). We gingen aan tafel en aten sashimi tonijn, kreeft uit de oven en kreefttartaar, we aten salade en tomaatjes met olijven en knoflook uit de gril. We aten risotto en zeebaars en toen zat ik dus echt wel even vol. Maar dat gaf niks, want er kwam kersenvlaai voorbij en daar zit suiker in, maar ik dacht, ik heb vandaag al gezondigd, laten we er vandaag nationale zondigdag van maken en dus genoot ik van een heerlijk stukje kersenvlaai.

Ik hou van eten, lekker eten, goed eten. Hoewel mijn enige activiteit in de keuken gisteren ‘een beetje roeren in de risotto’ was, voelde ik me toch aardig de chef. Ik wilde dat ik iets minder onhandig was en iets meer geduld bezat, oh en misschien iets meer tijd had, dan stond ik waarschijnlijk dagen in de keuken. Maar ik ga meestal koken als ik trek heb en dat moet je dus niet doen, want daar wordt je ongeduldig van en dan verbranden er pannen, gebruik je verkeerde gaspitjes waardoor de ketel (waar geen water in staat) verbrand, of vliegen je ovenhandschoenen in de hens. Ja lieve mensen, dit heeft zich allemaal de afgelopen weken voltrokken. Goed he?

Gelukkig is m’n vriendje wel een echte (voor mij) chef, dus verhongeren zal ik als ik over een maandje samen ga wonen dus echt niet.

Liefs,

>

Ik wilde gisteravond een film kijken, maar ik wist niet welke. Ik plaatste een oproepje op twitter, kreeg overweldigend veel reacties met daarin een stuk over veertig verschillende film en guess what?, op een paar na, had ik ze stuk voor stuk (meerdere malen) gezien. Toen besefte ik.. misschien is het beter om vanavond een keertje niet voor de 100000ste keer een film te kijken, misschien is het wel een keer leuk om wat over de films die je in de afgelopen weken gezien hebt te schrijven. En zo geschiedde…
Photobucket

Sunshine Cleaning
Zusjes Rose (Amy Adams) en Norah (Emily Blunt) Lorkowski hebben allebei dringend geld nodig. Rose is een alleenstaande moeder, Norah een losbol zonder gevoel van verantwoordelijkheid. Norah verliest haar baan, Rose is haar slecht betaalde baantje als schoonmaakster zat en bij toeval horen ze over een lucratief baantje, ze beginnen een bedrijfje in het schoonmaken van plekken waar zojuist iemand ‘op gruwelijke wijze om het leven is gekomen’, met lekker veel bloed dus. Het betaald goed, de klussen stromen binnen, maar er moet natuurlijk ook wat fout gaan en wat er dan fout gaat moet je zelf maar snel gaan zien!
Waarom kijken: Emily Blunt (o.a. bekend van De Duivel Draagt Prada!)

Photobucket

Easy A
M’n broertje raadde hem aan, Ashley zei dat ik hem moest zien en op iedere Amerikaanse entertainmentwebsite is Emma Stone vaste gast. Olive (Emma Stone) is zowel de vertelster als de hoofdrolspeelster van het verhaal. Om onder een vervelend weekendje met een vriendin en haar ouders uit te komen verzint ze een klein leugentje, dat leugentje gaat over in een grote leugen en uiteindelijk is Olive de grootste slettebak van de school, althans daar lijkt het op, wat de meesten niet weten is dat  Olive’s afspraakjes en seksuele activiteiten die ze zogenaamd verricht allemaal klinkklare onzin zijn. Verwarrend? Klopt, dat ben ik, ik wil jullie het verhaal niet te veel verklappen want jullie moeten hem gewoon zelf snel gaan kijken!

Waarom kijken: EMMA STONE!

Photobucket



Clueless
Ik ben er van overtuigd dat 95% van jullie deze film minstens een keer in z’n leven al bekeken heeft. Ik zelf ook namelijk, toen ik een jaar of tien was en er nog helemaal niks van snapte. Een paar weken geleden keek ik hem weer en ik ben verliefd op Cher, ze is zo leuk, grappig, dom en slim tegelijkertijd. En haar uitspraken zijn priceless “He does dress better than I do, what would I bring to the relationship?” of “Sometimes you have to show a little skin, that reminds the boy of being naked, and then they think of sex” en “I felt impotent and out of control. Which I really, really hate. I had to find sanctuary in a place where I could gather my thoughts and regain my strength… ” en dan loopt ze dus het winkelcentrum binnen.. Goed, need I say more? Kijken dus, als je hem al een tijdje niet gezien hebt, zeker doen, je komt tot heel andere inzichten.

Waarom kijken: Jeugdsentiment, uitspraken Cher, de California Dreaming mood.

Photobucket



The Young Victoria
Ik hou van het Britse Koningshuis, of nu ja, films over het Britse Koningshuis. Waarom? Waarschijnlijk omdat ik de Britse paleizen altijd om bij weg te dromen vind. Maar deze film is echt mijn favoriet. Reden? Victoria, de tot nog toe langst regerende koningin van Groot Brittanie, wordt gespeeld door Emily Blunt (een van mijn favoriete actrices) en ik weet niet hoe ik het precies moet omschrijven, maar die Victoria, dat moet volgens mij een hele sympathieke vrouw geweest zijn. Zo zelfbewust, maar toch bescheiden, altijd de juiste keuze willen maken (ondanks de jonge leeftijd waarop zij de troon besteeg, ze was pas achttien) en het liefdesverhaal stilde ook mijn honger naar romantique. Rupert Friend speelt de rol van de mooie, bescheiden Duitse neef, waar Victoria uiteindelijk, gelukkig mee trouwt.

Waarom kijken: Emily Blunt, Rupert Friend, de mooie paleizen en… Michiel Huisman!!! (Altijd leuk om een Nederlander het goed te zien doen in het buitenland!)

Photobucket



The September Issue
Als ik Vogue lees krijg ik te maken met dat onderbuikgevoel, kennen jullie vast wel, krijg je ook als je verliefd bent, ik krijg het iedere keer als ik Vogue lees, want Vogue is voor mij iets magisch. Het zal best wel tussen de oren zitten, maar eh, er zit wel meer tussen de oren (hersenen bijvoorbeeld!) en ik ben blij dat ik mijn hunker naar dat gevoel op een relatief gemakkelijke manier kan bevredigen. Goed, nu zijn we vier regels verder en heb ik nog geen woord gezegd over de film. The September Issue is zo’n film die ik kijk om weer eventjes helemaal geïnspireerd te raken om weer voor 100% voor die fantastische carrière te gaan. Want seriously, wat lijkt het mij geweldig om voor Vogue te werken, ook na het zien van The Devil Wears Prada. Want halloo, als ik voor Vogue zou werken zou ik daar dus echt wel voor willen leven (lijkt mij?). Ik vind Anna (Wintour) betoverend, Grace (Coddington) hilarisch en fabulous, de hele sfeer maakt mij zielsgelukkig.

Waarom kijken: Anna Wintour en Grace Coddington en om een beeld te krijgen wat er allemaal bij komt kijken om een magazine als Vogue te creëren. 

Liefs,