Toen ik over de finish kwam tijdens de New York Marathon een maand geleden zei ik tegen mezelf… Ok, dit was drie keer niets, maar ik kan het wel en ik ga iedereen (en vooral mezelf) een poepje laten ruiken en ik ben HEEL snel drie keer zo goed terug. Maar toen ging ik na een weekje rust voor het eerst weer hardlopen en stond ik na vier kilometer al te hijgen als een paard en kostte het me alle mogelijke moeite om twaalf kilometer te lopen. Alsof het nog niet erg genoeg was, kwamen er daarna een aantal runs waarbij ik vier tot vijf keer moest pauzeren tijdens een 6K. Die zes kilometer had ik begin vorige week eindelijk onder controle, maar het was nog wel zo zwaar dat uitbouwen naar tien kilometer voor mij een meer-weken-plan was.
